Yargıtay 4. Ceza Dairesi Ceza Hukuku
Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2016/17120 K.2017/24256
Özet: (1) Uyuşmazlık, sanığın “senin altındaki yatağa kadar alacağım, görürsün sen” şeklinde tehdit niteliğinde sözler söyleyerek tahrik altında bir kişiyi tehdit ettiği iddiasıdır; (2) Asliye Ceza Mahkemesi, 11/08/2017 tarihli kararında bu iddiaları kabul ederek, sanığa 2 yıl hapis cezası ve 12 bin TL para cezası hükmü verdi, ancak kıymetli kişiler açısından uzlaştırma çerçevesinde kararın bozulmasına karar verdi.
MAHKEMESİ: Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ: Tehdit
HÜKÜM: Mahkumiyet Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre, hakaret suçu ile ilgili zamanaşımı içerisinde hüküm kurulabileceği belirlenerek dosya görüşüldü: Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi. Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, 1-Gerekçeli kararda “müştekinin konuşmadan önce, "senin altındaki yatağa kadar alacağım, görürsün sen" şeklinde sözler söylediği, bu şekilde sanığın tahrik altında müştekiyi tehdit ettiği anlaşıldığı” biçimindeki kabule karşın, hüküm kısmında TCK’nın 29. maddesi uygulanmayarak çelişki oluşturulması, 2-Sanık hakkında verilen hapis cezasının TCK’nın 50/1-a maddesi uyarınca adli para cezasına çevrilmesine rağmen, sanığın şahsi ve sosyal durumu, geçmişteki hali dikkate alındığında ileride bir daha suç işlemeyeceği yönünde mahkemeye olumlu kanaat gelmediğinden sanık hakkında TCK' nın 50. maddesinin uygulanmasına yer olmadığına karar verildiği belirtilerek çelişkiye neden olunması; 3- TCK’nın 58. maddesinin yalnızca hapis cezalarına ilişkin olarak uygulanabileceği gözetilmeden, para cezasına hükmedilen sanık hakkında mükerrirlere özgü infaz rejiminin uygulanmasına karar verilmesi, 4-Kabule göre de; 02/12/2016 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun’un 34. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK’nın 253. maddesi ve maddeye eklenen fıkraya göre uzlaştırma hükümleri yeniden düzenlenmiş ve sanığa isnat edilen TCK’nın 106/1. maddesi kapsamındaki tehdit suçunun uzlaştırma kapsamında bulunduğu anlaşılmış olmakla, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 2 ve 7. maddeleri de gözetilerek, uzlaştırma işlemi uygulanarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun bu kapsamda tekrar değerlendirilip belirlenmesinde zorunluluk bulunması; Bozmayı gerektirmiş, O Yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, (1), (2), (3) nolu bozma nedenleri hariç diğer yönleri incelenmeksizin HÜKMÜN 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 08/11/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
HÜKÜM: Mahkumiyet Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre, hakaret suçu ile ilgili zamanaşımı içerisinde hüküm kurulabileceği belirlenerek dosya görüşüldü: Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi. Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, 1-Gerekçeli kararda “müştekinin konuşmadan önce, "senin altındaki yatağa kadar alacağım, görürsün sen" şeklinde sözler söylediği, bu şekilde sanığın tahrik altında müştekiyi tehdit ettiği anlaşıldığı” biçimindeki kabule karşın, hüküm kısmında TCK’nın 29. maddesi uygulanmayarak çelişki oluşturulması, 2-Sanık hakkında verilen hapis cezasının TCK’nın 50/1-a maddesi uyarınca adli para cezasına çevrilmesine rağmen, sanığın şahsi ve sosyal durumu, geçmişteki hali dikkate alındığında ileride bir daha suç işlemeyeceği yönünde mahkemeye olumlu kanaat gelmediğinden sanık hakkında TCK' nın 50. maddesinin uygulanmasına yer olmadığına karar verildiği belirtilerek çelişkiye neden olunması; 3- TCK’nın 58. maddesinin yalnızca hapis cezalarına ilişkin olarak uygulanabileceği gözetilmeden, para cezasına hükmedilen sanık hakkında mükerrirlere özgü infaz rejiminin uygulanmasına karar verilmesi, 4-Kabule göre de; 02/12/2016 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun’un 34. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK’nın 253. maddesi ve maddeye eklenen fıkraya göre uzlaştırma hükümleri yeniden düzenlenmiş ve sanığa isnat edilen TCK’nın 106/1. maddesi kapsamındaki tehdit suçunun uzlaştırma kapsamında bulunduğu anlaşılmış olmakla, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 2 ve 7. maddeleri de gözetilerek, uzlaştırma işlemi uygulanarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun bu kapsamda tekrar değerlendirilip belirlenmesinde zorunluluk bulunması; Bozmayı gerektirmiş, O Yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, (1), (2), (3) nolu bozma nedenleri hariç diğer yönleri incelenmeksizin HÜKMÜN 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 08/11/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.