Yargıtay 4. Ceza Dairesi Ceza Hukuku
Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2016/1281 K.2020/2256
Özet: Mahkeme, sanığın silahla tehdit suçunu mahkumiyetle kabul etmesine karar vererek, 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi uyarınca 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi gereğince kararını bozarak ve dosyayı esas mahkemeye göndermeyi kabul etmiştir.
MAHKEMESİ: Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ: Silahla tehdit
HÜKÜM: Mahkumiyet
Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:
Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;
1-Sanığın tüm aşamalarda suçu kabul etmemesi, suçta kullandığı iddia edilen bıçağın ele geçmemesi, olay hakkında görgüye dayalı bilgisi olduğu anlaşılan tek tanık ...'ın ise sanık ve katılanın tartıştığını, sanığın katılana bıçak göstermediğini, tehdit içerir bir söz de söylemediğini beyan etmesi karşısında; sanığın tehdit suçunu işlediğine ilişkin soyut iddia dışında hukuka uygun hangi delillere dayanıldığı ve katılanın anlatımlarına ne suretle üstünlük tanındığı açıklanmadan, yetersiz gerekçeyle sanığın mahkumiyetine karar verilmesi,
2-Kabule göre de;
Sanığın 30/09/2014 tarihli duruşmadaki beraat talebinin, TCK'nın 62. maddesindeki takdiri indirim uygulamasını da kapsadığı gözetilerek, CMK’nın 230/1-d maddesi uyarınca, bu hususta kanuni dayanakları da gösterilerek bir karar verilmemesi,
Kanuna aykırı ve sanık ...'ın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, HÜKMÜN 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 03/02/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
SUÇ: Silahla tehdit
HÜKÜM: Mahkumiyet
Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:
Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;
1-Sanığın tüm aşamalarda suçu kabul etmemesi, suçta kullandığı iddia edilen bıçağın ele geçmemesi, olay hakkında görgüye dayalı bilgisi olduğu anlaşılan tek tanık ...'ın ise sanık ve katılanın tartıştığını, sanığın katılana bıçak göstermediğini, tehdit içerir bir söz de söylemediğini beyan etmesi karşısında; sanığın tehdit suçunu işlediğine ilişkin soyut iddia dışında hukuka uygun hangi delillere dayanıldığı ve katılanın anlatımlarına ne suretle üstünlük tanındığı açıklanmadan, yetersiz gerekçeyle sanığın mahkumiyetine karar verilmesi,
2-Kabule göre de;
Sanığın 30/09/2014 tarihli duruşmadaki beraat talebinin, TCK'nın 62. maddesindeki takdiri indirim uygulamasını da kapsadığı gözetilerek, CMK’nın 230/1-d maddesi uyarınca, bu hususta kanuni dayanakları da gösterilerek bir karar verilmemesi,
Kanuna aykırı ve sanık ...'ın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, HÜKMÜN 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 03/02/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.