Yargıtay 4. Ceza Dairesi Ceza Hukuku
Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2014/53288 K.2019/6935
Özet: (1) Uyuşmazlık, mahkumiyet kararının kasten yaralama ve tehdit suçlarından oluşan hükümlerin temyizinde, temyiz dilekçesinin yeterli ve haklı olmadığı görüşüyle ilave yaptırımların ve uzlaştırma hükümlerinin uygulanamaması konusundadır. (2) Mahkeme, temyiz isteğini reddederek karar hükümlerini onaylamak yerine, hakıhakkı bölümüne göndererek dosyanın esas/hüküm mahkemesine yönlendirilmesi ve ilgili hükümlerin bozunması kararını verdi.
MAHKEMESİ: Sulh Ceza Mahkemesi
SUÇLAR: Kasten yaralama, tehdit
HÜKÜMLER: Mahkumiyet Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre, sanığın temyiz dilekçesi içeriğinden, temyiz talebinin kasten yaralama ve tehdit suçlarından kurulan mahkumiyet hükümleri ile sınırlı olduğu kabul edilerek dosya görüşüldü: Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi. Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede; 1) Sanığa yükletilen ...'ya yönelik kasten yaralama eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalardan ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı, Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu, Cezanın kanuni bağlamda uygulandığı, Anlaşıldığından sanık ...'nun ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmemiş olmakla, tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKMÜN ONANMASINA, 2) Sanık hakkında, ... ve ...'ya yönelik tehdit suçlarından kurulan hükümlerin incelenmesinde; Sanığın tehdit eylemlerini aynı zamanda TCK'nın 86/3-a-e maddesi kapsamındaki kasten yaralama eylemiyle birlikte gerçekleştirdiği anlaşıldığından, uzlaştırma hükümlerinin uygulanamayacağı belirlenmiştir. İddianame anlatımı ve Mahkemenin kabulüne göre, sanığın kısa zaman aralığı içinde birbirini takip eden sözlerle, aynı olay nedeniyle ve aynı suç kastı ile katılanlara tehdit fiillerini yönelttiğinin anlaşılması karşısında, sanık hakkında TCK'nın 43/2. maddesinin uygulanma ihtimalinin tartışılması gerektiği gözetilmeyerek, katılan sayısınca ayrı ayrı mahkumiyet hükümleri kurulması, Kanuna aykırı ve sanık ...'nun temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, HÜKÜMLERİN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 15/04/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
SUÇLAR: Kasten yaralama, tehdit
HÜKÜMLER: Mahkumiyet Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre, sanığın temyiz dilekçesi içeriğinden, temyiz talebinin kasten yaralama ve tehdit suçlarından kurulan mahkumiyet hükümleri ile sınırlı olduğu kabul edilerek dosya görüşüldü: Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi. Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede; 1) Sanığa yükletilen ...'ya yönelik kasten yaralama eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalardan ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı, Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu, Cezanın kanuni bağlamda uygulandığı, Anlaşıldığından sanık ...'nun ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmemiş olmakla, tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKMÜN ONANMASINA, 2) Sanık hakkında, ... ve ...'ya yönelik tehdit suçlarından kurulan hükümlerin incelenmesinde; Sanığın tehdit eylemlerini aynı zamanda TCK'nın 86/3-a-e maddesi kapsamındaki kasten yaralama eylemiyle birlikte gerçekleştirdiği anlaşıldığından, uzlaştırma hükümlerinin uygulanamayacağı belirlenmiştir. İddianame anlatımı ve Mahkemenin kabulüne göre, sanığın kısa zaman aralığı içinde birbirini takip eden sözlerle, aynı olay nedeniyle ve aynı suç kastı ile katılanlara tehdit fiillerini yönelttiğinin anlaşılması karşısında, sanık hakkında TCK'nın 43/2. maddesinin uygulanma ihtimalinin tartışılması gerektiği gözetilmeyerek, katılan sayısınca ayrı ayrı mahkumiyet hükümleri kurulması, Kanuna aykırı ve sanık ...'nun temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, HÜKÜMLERİN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 15/04/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.