Yargıtay 4. Ceza Dairesi Ceza Hukuku
Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2014/43377 K.2015/28293
Özet: Uyuşmazlık, Sanık A.. Y..’in yaralama, hakaret, 6136 sayılı Kanuna muhalefet ve genel güvenliğin kasten tehlikeye sokulması suçlarından verilen mahkumiyet kararının temyiz edilmesiyle ilgilidir. Mahkeme, temyiz gerekçelerinin eksik olduğunu belirterek, sanığın cezalarını bozmuş ve dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine karar vermiştir.
Tebliğname No: 8 - 2013/228243
MAHKEMESİ: Silivri 1. Asliye Ceza Mahkemesi
TARİHİ: 05/04/2013
NUMARASI: 2011/170 (E) ve 2013/404 (K)
SUÇLAR: Hakaret, yaralama, 6136 sayılı Kanuna muhalefet, genel güvenliğin kasten tehlikeye sokulması
Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:
A) Sanık Ü.. Ö.. hakkında yaralama suçundan verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin karara karşı yalnızca itiraz yolu açık ve dolayısıyla yapılan başvurunun bu doğrultuda değerlendirilmesinin gerekli bulunduğu,
Anlaşıldığından, katılan A.. Y..’in, tebliğnameye uygun olarak temyiz davası isteği hakkında bir KARAR VERMEYE YER OLMADIĞINA,
B) Sanık A.. Y.. hakkında yaralama ve hakaret suçlarından verilen kararda öngörülen cezaların nitelik ve niceliğine göre, verildikleri tarih itibariyle hükümlerin temyiz edilemez olduğu,
Anlaşıldığından, 5320 sayılı Kanunun 8/1 ve 1412 sayılı CMUK’un 317. maddeleri uyarınca sanık A.. Y..’in, tebliğnameye uygun olarak TEMYİZ İSTEĞİNİN REDDİNE,
C) Sanık A.. Y.. hakkında 6136 sayılı Kanuna muhalefet ve genel güvenliğin kasten tehlikeye sokulması suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyize gelince;
Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.
Ancak;
1-Sanık A.. Y..’in, suç tarihinden bir süre önce katılan sanık B.. K.. ile tanıklar Tamer ve Mecit’in bulunduğu parka gelerek herkesin tellere dizilmesini istediği, bu isteği kabul edilmeyince de Birkan’ın boğazını sıktığı ve yanındaki bıçağı çıkartarak Birkan’a doğru sallamak suretiyle alnını yaraladığı, bu esnada öldürmekle tehdit ettiği ve aracından aldığı silah ile birkaç el ateş ettiğinin anlaşılması karşısında, silahla ateş etmekten ibaret eylemin hukuki anlamda tek fiil olduğu ve tek fiil ile hem silahlı tehdit hem de genel güvenliğin kasten tehlikeye sokulması suçlarının oluştuğu gözetilerek, TCK'nın 44. maddesi gereğince daha ağır cezayı gerektiren TCK'nın 106/2-a maddesinde tanımlanan silahlı tehdit suçundan cezalandırılması gerekirken, yerinde olmayan gerekçe ve kanuni olmayan hukuki nitelendirme ile TCK'nın 170/1-c maddesindeki genel güvenliğin kasten tehlikeye sokulması suçundan mahkumiyet kararı verilmesi,
2-Sanık A.. Y.. hakkında 6136 sayılı Kanuna muhalefet suçundan kurulan mahkumiyet hükmünde, suça konu silahın ve boş kovanların elde edilememesi nedeniyle, 6136 sayılı Kanun kapsamında kalıp kalmadığının ve atışa elverişli olup olmadığının saptanamaması karşısında, sanığın beraati yerine mahkumiyetine karar verilmesi,
Kanuna aykırı ve sanık A.. Y..’in temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden HÜKÜMLERİN BOZULMASINA, karşı temyiz olmadığından yeniden hüküm kurulurken 1412 sayılı CMUK’nın 326/son maddesinin gözetilmesine, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 05/05/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
MAHKEMESİ: Silivri 1. Asliye Ceza Mahkemesi
TARİHİ: 05/04/2013
NUMARASI: 2011/170 (E) ve 2013/404 (K)
SUÇLAR: Hakaret, yaralama, 6136 sayılı Kanuna muhalefet, genel güvenliğin kasten tehlikeye sokulması
Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:
A) Sanık Ü.. Ö.. hakkında yaralama suçundan verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin karara karşı yalnızca itiraz yolu açık ve dolayısıyla yapılan başvurunun bu doğrultuda değerlendirilmesinin gerekli bulunduğu,
Anlaşıldığından, katılan A.. Y..’in, tebliğnameye uygun olarak temyiz davası isteği hakkında bir KARAR VERMEYE YER OLMADIĞINA,
B) Sanık A.. Y.. hakkında yaralama ve hakaret suçlarından verilen kararda öngörülen cezaların nitelik ve niceliğine göre, verildikleri tarih itibariyle hükümlerin temyiz edilemez olduğu,
Anlaşıldığından, 5320 sayılı Kanunun 8/1 ve 1412 sayılı CMUK’un 317. maddeleri uyarınca sanık A.. Y..’in, tebliğnameye uygun olarak TEMYİZ İSTEĞİNİN REDDİNE,
C) Sanık A.. Y.. hakkında 6136 sayılı Kanuna muhalefet ve genel güvenliğin kasten tehlikeye sokulması suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyize gelince;
Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.
Ancak;
1-Sanık A.. Y..’in, suç tarihinden bir süre önce katılan sanık B.. K.. ile tanıklar Tamer ve Mecit’in bulunduğu parka gelerek herkesin tellere dizilmesini istediği, bu isteği kabul edilmeyince de Birkan’ın boğazını sıktığı ve yanındaki bıçağı çıkartarak Birkan’a doğru sallamak suretiyle alnını yaraladığı, bu esnada öldürmekle tehdit ettiği ve aracından aldığı silah ile birkaç el ateş ettiğinin anlaşılması karşısında, silahla ateş etmekten ibaret eylemin hukuki anlamda tek fiil olduğu ve tek fiil ile hem silahlı tehdit hem de genel güvenliğin kasten tehlikeye sokulması suçlarının oluştuğu gözetilerek, TCK'nın 44. maddesi gereğince daha ağır cezayı gerektiren TCK'nın 106/2-a maddesinde tanımlanan silahlı tehdit suçundan cezalandırılması gerekirken, yerinde olmayan gerekçe ve kanuni olmayan hukuki nitelendirme ile TCK'nın 170/1-c maddesindeki genel güvenliğin kasten tehlikeye sokulması suçundan mahkumiyet kararı verilmesi,
2-Sanık A.. Y.. hakkında 6136 sayılı Kanuna muhalefet suçundan kurulan mahkumiyet hükmünde, suça konu silahın ve boş kovanların elde edilememesi nedeniyle, 6136 sayılı Kanun kapsamında kalıp kalmadığının ve atışa elverişli olup olmadığının saptanamaması karşısında, sanığın beraati yerine mahkumiyetine karar verilmesi,
Kanuna aykırı ve sanık A.. Y..’in temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden HÜKÜMLERİN BOZULMASINA, karşı temyiz olmadığından yeniden hüküm kurulurken 1412 sayılı CMUK’nın 326/son maddesinin gözetilmesine, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 05/05/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.