Yargıtay 4. Ceza Dairesi Ceza Hukuku
Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2014/2983 K.2016/8687
Özet: Uyuşmazlık, sanıkların yaralama, hakaret ve tehdit suçlarından dolayı verilen ceza kararlarının temyiz edilmesiyle ilgilidir; Mahkeme, yaralama eylemi için verilen mahkumiyet kararı dışında kalan hakaret ve tehdit iddialarını reddederek, “ceza tertibine yer olmadığına” hükmünü onaylamış ve ilgili kararları düzeltmiştir.
MAHKEMESİ: Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇLAR: Yaralama, hakaret, tehdit
HÜKÜM (LER): Mahkumiyet, ceza tertibine yer olmadığına, beraat, hükmün açıklanmasının geri bırakılması
TEBLİĞNAMEDEKİ İSTEK: İade, ret, onama
Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre, katılan sanığın yaralama eyleminden kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz davası isteğinin, Mahallinde değerlendirilerek ceza miktarından reddine karar verildiği ve bu karara yönelik herhangi bir itirazın bulunmadığı belirlenerek dosya görüşüldü:
1-Sanık ...’ın yaralama eyleminden kurulan hükmün niteliğine göre karara karşı yalnızca itiraz yolu açık ve dolayısıyla yapılan başvurunun bu doğrultuda değerlendirilmesinin gerekli bulunduğu,
Anlaşıldığından, katılan ...’ın tebliğnameye uygun olarak, temyiz davası isteği hakkında bir KARAR VERMEYE YER OLMADIĞINA,
2-Sanık ...’un yaralama eyleminden kurulan hükümde öngörülen cezanın nitelik ve niceliğine göre, verildiği tarih itibariyle hükmün temyiz edilemez olduğu anlaşıldığından, 5320 sayılı Kanunun 8/1 ve 1412 sayılı CMUK’nın 317. maddeleri uyarınca katılan ...’ın tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ İSTEĞİNİN REDDİNE,
3-Sanıklar ile katılan sanık hakkında hakaret eyleminden kurulan ceza tertibine yer olmadığına ve sanık ... hakkında tehdit eyleminden kurulan beraat hükmüne yönelik temyize gelince,
Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede:
a-Sanık ...’un tehdit eylemine ve yükletilen suça yönelik katılan ...’ın temyiz iddiaları yerinde görülmediğinden tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKMÜN ONANMASINA,
b- TCK'nın 129/3. maddesi uyarınca hakaretin karşılıklı olması nedeniyle sanıklara ve katılan sanığa ceza vermekten vazgeçilmesi halinde, CMK'nın 223/4. maddesi gereğince “ceza verilmesine yer olmadığına” karar verilmesi gerekirken “ceza tertibine yer olmadığına” karar verilmesi,
Kanuna aykırı ve katılan sanık ...’ın temyiz iddiaları bu nedenle yerinde ise de, bu aykırılık, yeniden duruşma yapılmasına gerek olmaksızın düzeltilebilir nitelikte bir yanılgı olduğundan, temyiz edilen kararın açıklanan noktası tebliğnameye uygun olarak, “ceza tertibine yer olmadığına” ibareleri hükümlerden çıkartılarak yerine “CMK'nın 223/4. maddesi gereğince ceza verilmesine yer olmadığına” ibaresi eklenmesi biçiminde DÜZELTİLMEK ve başkaca yönleri Kanuna uygun bulunan hükümler, bu bağlamda ONANMAK suretiyle 5320 sayılı Kanunun 8/1. madde ve fıkrası aracılığıyla 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesi uyarınca davanın esasına, 02/05/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
SUÇLAR: Yaralama, hakaret, tehdit
HÜKÜM (LER): Mahkumiyet, ceza tertibine yer olmadığına, beraat, hükmün açıklanmasının geri bırakılması
TEBLİĞNAMEDEKİ İSTEK: İade, ret, onama
Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre, katılan sanığın yaralama eyleminden kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz davası isteğinin, Mahallinde değerlendirilerek ceza miktarından reddine karar verildiği ve bu karara yönelik herhangi bir itirazın bulunmadığı belirlenerek dosya görüşüldü:
1-Sanık ...’ın yaralama eyleminden kurulan hükmün niteliğine göre karara karşı yalnızca itiraz yolu açık ve dolayısıyla yapılan başvurunun bu doğrultuda değerlendirilmesinin gerekli bulunduğu,
Anlaşıldığından, katılan ...’ın tebliğnameye uygun olarak, temyiz davası isteği hakkında bir KARAR VERMEYE YER OLMADIĞINA,
2-Sanık ...’un yaralama eyleminden kurulan hükümde öngörülen cezanın nitelik ve niceliğine göre, verildiği tarih itibariyle hükmün temyiz edilemez olduğu anlaşıldığından, 5320 sayılı Kanunun 8/1 ve 1412 sayılı CMUK’nın 317. maddeleri uyarınca katılan ...’ın tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ İSTEĞİNİN REDDİNE,
3-Sanıklar ile katılan sanık hakkında hakaret eyleminden kurulan ceza tertibine yer olmadığına ve sanık ... hakkında tehdit eyleminden kurulan beraat hükmüne yönelik temyize gelince,
Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede:
a-Sanık ...’un tehdit eylemine ve yükletilen suça yönelik katılan ...’ın temyiz iddiaları yerinde görülmediğinden tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKMÜN ONANMASINA,
b- TCK'nın 129/3. maddesi uyarınca hakaretin karşılıklı olması nedeniyle sanıklara ve katılan sanığa ceza vermekten vazgeçilmesi halinde, CMK'nın 223/4. maddesi gereğince “ceza verilmesine yer olmadığına” karar verilmesi gerekirken “ceza tertibine yer olmadığına” karar verilmesi,
Kanuna aykırı ve katılan sanık ...’ın temyiz iddiaları bu nedenle yerinde ise de, bu aykırılık, yeniden duruşma yapılmasına gerek olmaksızın düzeltilebilir nitelikte bir yanılgı olduğundan, temyiz edilen kararın açıklanan noktası tebliğnameye uygun olarak, “ceza tertibine yer olmadığına” ibareleri hükümlerden çıkartılarak yerine “CMK'nın 223/4. maddesi gereğince ceza verilmesine yer olmadığına” ibaresi eklenmesi biçiminde DÜZELTİLMEK ve başkaca yönleri Kanuna uygun bulunan hükümler, bu bağlamda ONANMAK suretiyle 5320 sayılı Kanunun 8/1. madde ve fıkrası aracılığıyla 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesi uyarınca davanın esasına, 02/05/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.