Yargıtay 4. Ceza Dairesi Ceza Hukuku
Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2013/40499 K.2014/33090
Özet: Uyuşmazlık konusu: Sanığın adliye koridorunda beklerken hakim, savcı ve polisleri hakaret ettiği iddiasıyla ilgili suçlamalar; Mahkeme sonucu: Temyiz talebi reddedilerek sanık için hakaret suçundan mahkumiyet kararı onaylandı.
MAHKEMESİ: Sulh Ceza Mahkemesi
SUÇ: Hakaret
HÜKÜM: Mahkumiyet
Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre, dosya görüşüldü:
Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre, yapılan incelemede;
Sanık hakkında TCK’nın 43/2. maddesi uygulanırken artırım yerine indirim yapılarak eksik ceza belirlenmiş ise de, karşı temyiz bulunmadığından bozma sebebi yapılmamıştır.
Sanığın adliye koridorunda duruşma için beklerken, bildirilen saatte alınmayıp 2 saatten fazla bekletilmesine sinirlenerek, hakim, savcı ve polislere sinkaflı sözlerle hakaret ettiği olayda, sanığın zorunlu olarak bekletilmesi ile hakaret eylemi arasında orantılılık bulunmadığı gibi bu durumun oluşmasında haksız eylem ve kusurları bulunmayan polislerin de hakarete maruz kalmaları nedeniyle TCK’nın 129. maddesinin uygulanmamasında isabetsizlik görülmemiş, tebliğnamedeki görüşe iştirak edilmemiştir.
Sanığa yükletilen hakaret eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,
Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu,
Anlaşıldığından sanık ...’in ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmemiş olmakla, tebliğnameye aykırı olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKMÜN ONANMASINA, 17/11/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
SUÇ: Hakaret
HÜKÜM: Mahkumiyet
Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre, dosya görüşüldü:
Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre, yapılan incelemede;
Sanık hakkında TCK’nın 43/2. maddesi uygulanırken artırım yerine indirim yapılarak eksik ceza belirlenmiş ise de, karşı temyiz bulunmadığından bozma sebebi yapılmamıştır.
Sanığın adliye koridorunda duruşma için beklerken, bildirilen saatte alınmayıp 2 saatten fazla bekletilmesine sinirlenerek, hakim, savcı ve polislere sinkaflı sözlerle hakaret ettiği olayda, sanığın zorunlu olarak bekletilmesi ile hakaret eylemi arasında orantılılık bulunmadığı gibi bu durumun oluşmasında haksız eylem ve kusurları bulunmayan polislerin de hakarete maruz kalmaları nedeniyle TCK’nın 129. maddesinin uygulanmamasında isabetsizlik görülmemiş, tebliğnamedeki görüşe iştirak edilmemiştir.
Sanığa yükletilen hakaret eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,
Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu,
Anlaşıldığından sanık ...’in ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmemiş olmakla, tebliğnameye aykırı olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKMÜN ONANMASINA, 17/11/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.