Yargıtay 4. Ceza Dairesi Ceza Hukuku
Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2013/1400 K.2014/16752
Özet: (1) Uyuşmazlık, sanığın 21‑22 Temmuz 2006’da apartman dış kapı camını kırıp içeri girerek konut dokunulmazlığını ihlal etmesiyle ilgili temyiz başvurusudur; (2) Asliye Ceza Mahkemesi, sanığı konut dokunulmazlığı ihlali suçundan mahkum etmiş ve temyiz isteğini reddederek kararını onaylamıştır.
MAHKEMESİ: Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ: Konut dokunulmazlığının ihlali
HÜKÜM: Mahkumiyet, temyiz isteğinin reddi
Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:
Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 30.01.2007 tarih ve 3-9 esas 2007/18 kararında belirtildiği üzere; Anayasanın 40/2 ve CMK’nın 232/6 ve 34/2. maddeleri ve 1412 sayılı CMUK’nın 310. Maddesine göre; kararda başvurulacak yasa yolu, süresi, mercii ve şeklinin kuşkuya yer vermeyecek şekilde açıkça gösterilmesi gerektiği halde, sanığın yüzüne karşı verilen hükümde sanık yönünden temyiz süresinin başlaması için tefhim yeterli iken kararda “tefhimden ve tebliğden” itibaren 7 gün içerisinde temyizi mümkün olduğunun belirtilmesi ve kararın da tebliğ edilmemesi karşısında, sanığın temyiz isteminin süresinde olduğu kabul edilerek temyiz isteğinin reddine ilişkin 03.05.2011 tarihli ek karar kaldırılarak işin esasına geçildi.
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;
Sanığa yükletilen konut dokunulmazlığının ihlali eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,
Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu,
Sanığın, yanında açık kimlik bilgileri tespit edilemeyen arkadaşı ile birlikte 21.07.2006 ve 22.07.2006 tarihlerinde geceleyin katılanların ikamet ettikleri apartmanının dış kapı camını kırıp içeri girdikten sonra daire kapısının önüne geldikleri ve zili çalıp kendisini tanıttığı halde, kapının açılmaması üzerine zorlayarak kapıyı açmaya çalıştıkları, böylece konut dokunulmazlığının ihlali fiilinin aynı kasıt altında aynı müştekilere karşı birden fazla işlendiği kabul edildiği halde, TCK'nın 43/1 ve 119/1-c maddelerinin uygulanıp uygulanmayacağı tartışılmamış ise de, karşı temyiz olmadığından bozma yapılamayacağı,
Anlaşıldığından sanık ...'in ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmemiş olmakla, tebliğnameye aykırı olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKMÜN ONANMASINA, 14.05.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
SUÇ: Konut dokunulmazlığının ihlali
HÜKÜM: Mahkumiyet, temyiz isteğinin reddi
Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:
Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 30.01.2007 tarih ve 3-9 esas 2007/18 kararında belirtildiği üzere; Anayasanın 40/2 ve CMK’nın 232/6 ve 34/2. maddeleri ve 1412 sayılı CMUK’nın 310. Maddesine göre; kararda başvurulacak yasa yolu, süresi, mercii ve şeklinin kuşkuya yer vermeyecek şekilde açıkça gösterilmesi gerektiği halde, sanığın yüzüne karşı verilen hükümde sanık yönünden temyiz süresinin başlaması için tefhim yeterli iken kararda “tefhimden ve tebliğden” itibaren 7 gün içerisinde temyizi mümkün olduğunun belirtilmesi ve kararın da tebliğ edilmemesi karşısında, sanığın temyiz isteminin süresinde olduğu kabul edilerek temyiz isteğinin reddine ilişkin 03.05.2011 tarihli ek karar kaldırılarak işin esasına geçildi.
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;
Sanığa yükletilen konut dokunulmazlığının ihlali eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,
Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu,
Sanığın, yanında açık kimlik bilgileri tespit edilemeyen arkadaşı ile birlikte 21.07.2006 ve 22.07.2006 tarihlerinde geceleyin katılanların ikamet ettikleri apartmanının dış kapı camını kırıp içeri girdikten sonra daire kapısının önüne geldikleri ve zili çalıp kendisini tanıttığı halde, kapının açılmaması üzerine zorlayarak kapıyı açmaya çalıştıkları, böylece konut dokunulmazlığının ihlali fiilinin aynı kasıt altında aynı müştekilere karşı birden fazla işlendiği kabul edildiği halde, TCK'nın 43/1 ve 119/1-c maddelerinin uygulanıp uygulanmayacağı tartışılmamış ise de, karşı temyiz olmadığından bozma yapılamayacağı,
Anlaşıldığından sanık ...'in ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmemiş olmakla, tebliğnameye aykırı olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKMÜN ONANMASINA, 14.05.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.