Yargıtay4. Ceza DairesiCeza Hukuku
Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2012/24903 K.2014/322
Özet: Uyuşmazlık, sanığın şikayetçiye yönelttiği sözlerin hakaret suçu oluşturup oluşturmadığı konusundadır; Mahkeme, hakaret unsurlarının bulunmadığını belirterek kararı bozdu ve dosyayı esas mahkemeye gönderdi.
Tebliğname No: 2 - 2011/65256
MAHKEMESİ: Emirdağ Sulh Ceza Mahkemesi
TARİHİ: 17/09/2010
NUMARASI: 2008/176 (E) ve 2010/447 (K)
SUÇ: Hakaret
Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:
Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.
Ancak;
1-Hakaret fiillerinin cezalandırılmasıyla korunan hukuki değer, kişilerin onur, şeref ve saygınlığı olup, bu suçun oluşabilmesi için, davranışın kişiyi küçük düşürmeye matuf olarak gerçekleşmesi gerekmektedir. Bir hareketin tahkir edici olup olmadığı bazı durumlarda nispi olup, zamana, yere ve duruma göre değişebilmektedir. Kamu görevlileri veya sivil vatandaşa yönelik her türlü ağır eleştiri veya rahatsız edici sözlerin hakaret suçu bağlamında değerlendirilmemesi, sözlerin açıkça, onur, şeref, ve saygınlığı rencide edebilecek nitelikte somut bir fiil veya olgu isnadını veya sövmek fiilini oluşturması gerekmektedir. Emirdağ Sulh Hukuk Hakimi olan mağdur Ş.. Ö..'in, izale-i şuyu davasının ara kararı gereğince gittiği keşifte mahalli bilirkişilerin keşif mahallini göstermekten kaçınmaları nedeniyle davanın tarafı olan sanık M.. Y..'in evine gidilerek nizalı yeri göstermesinin istenmesi üzerine sanığın mağdura yönelik söylediği "sizi buraya ben çağırmadım, kim çağırdı ise o göstersin, ben yerleri göstermiyorum" ve "bayan burası mahkeme salonu değil, ben seni dinlemek zorunda değilim, sorularınıza cevap vermek ve saygı göstermek zorunda değilim" şeklindeki ifadeler bir bütün olarak değerlendirildiğinde, sanığın şikayetçiye yönelttiği sözlerin, şikayetçinin onur, şeref ve saygınlığını rencide edici boyutta olmayıp, kaba davranış niteliğinde olduğu ve hakaret suçunun unsurlarının oluşmadığı gözetilmeden, kanuni olmayan ve yerinde görülmeyen gerekçe ile mahkumiyet kararı verilmesi,
2-Kabule göre de;
Hükmün gerekçesinde sanığın hakaret eylemini gerçekleştirdiği yerin aleni olduğu kabul edilmesine karşın, TCK'nın 125/4. maddesi uygulanmayarak çelişkiye neden olunması,
Kanuna aykırı ve O Yer Cumhuriyet Savcısı ve sanık M.. Y.. müdafiinin temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 14/01/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
MAHKEMESİ: Emirdağ Sulh Ceza Mahkemesi
TARİHİ: 17/09/2010
NUMARASI: 2008/176 (E) ve 2010/447 (K)
SUÇ: Hakaret
Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:
Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.
Ancak;
1-Hakaret fiillerinin cezalandırılmasıyla korunan hukuki değer, kişilerin onur, şeref ve saygınlığı olup, bu suçun oluşabilmesi için, davranışın kişiyi küçük düşürmeye matuf olarak gerçekleşmesi gerekmektedir. Bir hareketin tahkir edici olup olmadığı bazı durumlarda nispi olup, zamana, yere ve duruma göre değişebilmektedir. Kamu görevlileri veya sivil vatandaşa yönelik her türlü ağır eleştiri veya rahatsız edici sözlerin hakaret suçu bağlamında değerlendirilmemesi, sözlerin açıkça, onur, şeref, ve saygınlığı rencide edebilecek nitelikte somut bir fiil veya olgu isnadını veya sövmek fiilini oluşturması gerekmektedir. Emirdağ Sulh Hukuk Hakimi olan mağdur Ş.. Ö..'in, izale-i şuyu davasının ara kararı gereğince gittiği keşifte mahalli bilirkişilerin keşif mahallini göstermekten kaçınmaları nedeniyle davanın tarafı olan sanık M.. Y..'in evine gidilerek nizalı yeri göstermesinin istenmesi üzerine sanığın mağdura yönelik söylediği "sizi buraya ben çağırmadım, kim çağırdı ise o göstersin, ben yerleri göstermiyorum" ve "bayan burası mahkeme salonu değil, ben seni dinlemek zorunda değilim, sorularınıza cevap vermek ve saygı göstermek zorunda değilim" şeklindeki ifadeler bir bütün olarak değerlendirildiğinde, sanığın şikayetçiye yönelttiği sözlerin, şikayetçinin onur, şeref ve saygınlığını rencide edici boyutta olmayıp, kaba davranış niteliğinde olduğu ve hakaret suçunun unsurlarının oluşmadığı gözetilmeden, kanuni olmayan ve yerinde görülmeyen gerekçe ile mahkumiyet kararı verilmesi,
2-Kabule göre de;
Hükmün gerekçesinde sanığın hakaret eylemini gerçekleştirdiği yerin aleni olduğu kabul edilmesine karşın, TCK'nın 125/4. maddesi uygulanmayarak çelişkiye neden olunması,
Kanuna aykırı ve O Yer Cumhuriyet Savcısı ve sanık M.. Y.. müdafiinin temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 14/01/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.