Yargıtay 4. Ceza Dairesi Ceza Hukuku
Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2012/23703 K.2013/30187
Özet: Sulh Ceza Mahkemesi, tehlikeye, hakarete ilişkin başkalarıyla birlikte temyiz yapılan beraat kararının, sistemdeki temyiz süresinin karşılanmaması ve hakikati koruyan temyiz başvurusu olmaması nedeniyle, 5320 sayılı Kanun ve CMUK maddelerine uygun olarak sonucunda temyiz isteğinin reddiyle kararını onayladı.
MAHKEMESİ: Sulh Ceza Mahkemesi
SUÇLAR: Tehdit, hakaret
HÜKÜM: Beraat, ceza verilmesine yer olmadığı
Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:
1- Temyiz edilebilirlik koşulları yönünden yapılan incelemede;
a) Katılan sanık ... yönünden, temyiz dilekçesinin süresi içinde verilmediği,
b) Sanık ... hakkında tehdit suçundan verilen beraat kararının gerekçesine yönelik olmayan temyizde sanığın hukuki yararı bulunmadığı,
Anlaşıldığından 5320 sayılı Kanunun 8/1 ve 1412 sayılı CMUK’nın 317. maddeleri uyarınca, katılan sanık ... ve sanık ... müdafilerinin tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ İSTEKLERİNİN REDDİNE,
2- Katılan sanıklar ... ve ... hakkında ceza verilmesine yer olmadığına ilişkin kararlara yönelik temyize gelince;
Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;
Eyleme ve yükletilen suça yönelik katılan sanık ... müdafiinin temyiz iddiaları yerinde görülmediğinden tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA, 02/12/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
SUÇLAR: Tehdit, hakaret
HÜKÜM: Beraat, ceza verilmesine yer olmadığı
Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:
1- Temyiz edilebilirlik koşulları yönünden yapılan incelemede;
a) Katılan sanık ... yönünden, temyiz dilekçesinin süresi içinde verilmediği,
b) Sanık ... hakkında tehdit suçundan verilen beraat kararının gerekçesine yönelik olmayan temyizde sanığın hukuki yararı bulunmadığı,
Anlaşıldığından 5320 sayılı Kanunun 8/1 ve 1412 sayılı CMUK’nın 317. maddeleri uyarınca, katılan sanık ... ve sanık ... müdafilerinin tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ İSTEKLERİNİN REDDİNE,
2- Katılan sanıklar ... ve ... hakkında ceza verilmesine yer olmadığına ilişkin kararlara yönelik temyize gelince;
Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;
Eyleme ve yükletilen suça yönelik katılan sanık ... müdafiinin temyiz iddiaları yerinde görülmediğinden tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA, 02/12/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.