Yargıtay 4. Ceza Dairesi Ceza Hukuku
Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2012/12422 K.2013/30341
Özet: Sulh Ceza Mahkemesi, tehdit ve hakaret suçlarından sorumlu sanığın temyiz davasını esastan reddederek 02/12/2013 tarihinde oybirliğiyle beraat kararı vermiştir.
MAHKEMESİ: Sulh Ceza Mahkemesi
SUÇLAR: Tehdit, hakaret
HÜKÜM: Beraat
Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:
Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.
Eylemlere ve yükletilen suçlara yönelik katılan ... vekilinin temyiz iddiaları yerinde görülmediğinden ve 5271 sayılı CMK'nın 193/1. maddesinde hazır bulunmayan sanık hakkında duruşma yapılamayacağı kuralı getirilirken, kanunun ayrık tuttuğu haller saklı tutulmuş ve aynı maddenin 25.5.32005 tarihli ve 5353 sayılı Kanunla değişik ikinci fıkrasında ayrık tutulan hallerden birine yer verilerek, sorgusu yapılmamış olsa dahi toplanan delillere göre mahkumiyet dışında bir karar verilmesine olanak sağlanmış olup, anılan fıkranın gerekçesinde de "böylece sanığın lehine bir düzenleme getirilmiş ve gereksiz yere davanın uzaması önlenmek istenmiştir" denilerek değişikliğin amacının açıklanmış bulunması ve bu doğrultuda konuyu değerlendiren Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 20.10.2009 gün ve 89/243 sayılı kararında belirtildiği üzere Kanunun 223/9. maddesindeki "derhal beraat kararı verilebilecek haller" ile bağlantısı olmaksızın Kanunun 193/2. maddesi uyarınca sorgusu yapılmamış olsa bile delillerin takdiri sonucunda ulaşılacak kanıya göre beraat kararı verilebileceği sebebiyle sanık ... yönünden tebliğnameye aykırı olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA, 02/12/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
SUÇLAR: Tehdit, hakaret
HÜKÜM: Beraat
Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:
Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.
Eylemlere ve yükletilen suçlara yönelik katılan ... vekilinin temyiz iddiaları yerinde görülmediğinden ve 5271 sayılı CMK'nın 193/1. maddesinde hazır bulunmayan sanık hakkında duruşma yapılamayacağı kuralı getirilirken, kanunun ayrık tuttuğu haller saklı tutulmuş ve aynı maddenin 25.5.32005 tarihli ve 5353 sayılı Kanunla değişik ikinci fıkrasında ayrık tutulan hallerden birine yer verilerek, sorgusu yapılmamış olsa dahi toplanan delillere göre mahkumiyet dışında bir karar verilmesine olanak sağlanmış olup, anılan fıkranın gerekçesinde de "böylece sanığın lehine bir düzenleme getirilmiş ve gereksiz yere davanın uzaması önlenmek istenmiştir" denilerek değişikliğin amacının açıklanmış bulunması ve bu doğrultuda konuyu değerlendiren Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 20.10.2009 gün ve 89/243 sayılı kararında belirtildiği üzere Kanunun 223/9. maddesindeki "derhal beraat kararı verilebilecek haller" ile bağlantısı olmaksızın Kanunun 193/2. maddesi uyarınca sorgusu yapılmamış olsa bile delillerin takdiri sonucunda ulaşılacak kanıya göre beraat kararı verilebileceği sebebiyle sanık ... yönünden tebliğnameye aykırı olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA, 02/12/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.