Yargıtay 4. Ceza Dairesi Ceza Hukuku
Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2011/22618 K.2013/13135
ÖzetHer cümle kararın kendi metninden doğrulandı.
Karar yönü: Ret
Uyuşmazlık
Sanık hakkında verilen mahkumiyet hükmünün, TCK'nın 43/2. maddesinin uygulanmaması ve denetimli serbestlik tedbirinin süresinin belirlenmesi yönünden hukuka aykırı olup olmadığı tartışılmaktadır.
Kaynak pasajlar (2)
- 1-Sanık hakkında TCK'nın 43/2. maddesi hükmü uygulanırken, Kanun maddesi gösterilmeyerek CMK'nın 232/6. maddesine muhalefet edilmesi,
- 2-5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanunun 108. maddesi uyarınca denetim süresini belirleme ve gerektiğinde uzatma görevinin, hükümlünün infaz aşamasındaki davranışlarını da değerlendirerek koşullu salıverme ile ilgili kararı verecek olan mahkemeye ait olduğu gözetilerek mükerrir olan sanık hakkında, TCK'nın 58/7. maddesi gereğince "mükerrirlere özgü infaz rejiminin ve cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına" karar verilmesi ile yetinilmesi gerektiği düşünülmeden denetimli serbestlik tedbirinin süresinin de belirlenmesi,
Gerekçe
Yargıtay 4. Ceza Dairesi, sanık hakkında TCK'nın 43/2. maddesinin uygulanmamasının CMK'nın 232/6. maddesine aykırılık teşkil ettiğini ve denetimli serbestlik süresinin belirlenmesinin infaz mahkemesinin görevi olduğunu tespit etmiştir. Bu aykırılıkların düzeltilebilir nitelikte olması sebebiyle, hüküm fıkrasına ilgili madde ibaresinin eklenmesi ve denetimli serbestlik süresinin belirlenmesine dair kısmın çıkartılmasıyla kararın onanmasına karar vermiştir.
Kaynak pasajlar (3)
- 1-Sanık hakkında TCK'nın 43/2. maddesi hükmü uygulanırken, Kanun maddesi gösterilmeyerek CMK'nın 232/6. maddesine muhalefet edilmesi,
- 2-5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanunun 108. maddesi uyarınca denetim süresini belirleme ve gerektiğinde uzatma görevinin, hükümlünün infaz aşamasındaki davranışlarını da değerlendirerek koşullu salıverme ile ilgili kararı verecek olan mahkemeye ait olduğu gözetilerek mükerrir olan sanık hakkında, TCK'nın 58/7. maddesi gereğince "mükerrirlere özgü infaz rejiminin ve cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına" karar verilmesi ile yetinilmesi gerektiği düşünülmeden denetimli serbestlik tedbirinin süresinin de belirlenmesi,
- Kanuna aykırı ve sanık ...'un temyiz iddiaları bu nedenle yerinde ise de, bu aykırılık, yeniden duruşma yapılmasına gerek olmaksızın düzeltilebilir nitelikte bir yanılgı olduğundan, temyiz edilen kararın açıklanan noktası tebliğnameye uygun karar içeriğindeki hüküm fıkrasının 2 numaralı bendine "sanığın cezasından" kelimesinden sonra gelmek üzere "5237 sayılı TCK'nın 43/2. maddesinin uygulanması ile" ibaresinin eklenmesi ve sanığın cezasının infazından sonra 1 yıl süreyle denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına” dair kısmın hüküm fıkrasından çıkartılarak yerine "sanığın cezasının infazından sonra denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına" biçiminde DÜZELTİLMEK ve başkaca yönleri Kanuna uygun bulunan hüküm, bu bağlamda ONANMAK suretiyle 5320 sayılı Kanunun 8/1. madde ve fıkrası aracılığıyla 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesi uyarınca davanın esasına, 30/04/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Sonuç
Sanık hakkında tehdit suçundan verilen mahkumiyet kararının temyiz edilmesi üzerine, mahkumiyet hükmündeki kanun maddesi eksikliği ve denetimli serbestlik süresinin belirlenmesi hataları düzeltilerek karar onanmıştır.
Kaynak pasajlar (3)
- 1-Sanık hakkında TCK'nın 43/2. maddesi hükmü uygulanırken, Kanun maddesi gösterilmeyerek CMK'nın 232/6. maddesine muhalefet edilmesi,
- 2-5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanunun 108. maddesi uyarınca denetim süresini belirleme ve gerektiğinde uzatma görevinin, hükümlünün infaz aşamasındaki davranışlarını da değerlendirerek koşullu salıverme ile ilgili kararı verecek olan mahkemeye ait olduğu gözetilerek mükerrir olan sanık hakkında, TCK'nın 58/7. maddesi gereğince "mükerrirlere özgü infaz rejiminin ve cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına" karar verilmesi ile yetinilmesi gerektiği düşünülmeden denetimli serbestlik tedbirinin süresinin de belirlenmesi,
- Kanuna aykırı ve sanık ...'un temyiz iddiaları bu nedenle yerinde ise de, bu aykırılık, yeniden duruşma yapılmasına gerek olmaksızın düzeltilebilir nitelikte bir yanılgı olduğundan, temyiz edilen kararın açıklanan noktası tebliğnameye uygun karar içeriğindeki hüküm fıkrasının 2 numaralı bendine "sanığın cezasından" kelimesinden sonra gelmek üzere "5237 sayılı TCK'nın 43/2. maddesinin uygulanması ile" ibaresinin eklenmesi ve sanığın cezasının infazından sonra 1 yıl süreyle denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına” dair kısmın hüküm fıkrasından çıkartılarak yerine "sanığın cezasının infazından sonra denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına" biçiminde DÜZELTİLMEK ve başkaca yönleri Kanuna uygun bulunan hüküm, bu bağlamda ONANMAK suretiyle 5320 sayılı Kanunun 8/1. madde ve fıkrası aracılığıyla 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesi uyarınca davanın esasına, 30/04/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
MAHKEMESİ: Sulh Ceza Mahkemesi
SUÇ: Tehdit
HÜKÜM: Mahkumiyet
Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:
Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;
Sanığa yükletilen tehdit eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ... sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı;
Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu,
Anlaşılmış ve ... sürülen başkaca temyiz nedenleri yerinde görülmediği gibi hükmü etkileyecek oranda hukuka aykırılığa da rastlanmamıştır.
Ancak,
1-Sanık hakkında TCK'nın 43/2. maddesi hükmü uygulanırken, Kanun maddesi gösterilmeyerek CMK'nın 232/6. maddesine muhalefet edilmesi,
2-5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanunun 108. maddesi uyarınca denetim süresini belirleme ve gerektiğinde uzatma görevinin, hükümlünün infaz aşamasındaki davranışlarını da değerlendirerek koşullu salıverme ile ilgili kararı verecek olan mahkemeye ait olduğu gözetilerek mükerrir olan sanık hakkında, TCK'nın 58/7. maddesi gereğince "mükerrirlere özgü infaz rejiminin ve cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına" karar verilmesi ile yetinilmesi gerektiği düşünülmeden denetimli serbestlik tedbirinin süresinin de belirlenmesi,
Kanuna aykırı ve sanık ...'un temyiz iddiaları bu nedenle yerinde ise de, bu aykırılık, yeniden duruşma yapılmasına gerek olmaksızın düzeltilebilir nitelikte bir yanılgı olduğundan, temyiz edilen kararın açıklanan noktası tebliğnameye uygun karar içeriğindeki hüküm fıkrasının 2 numaralı bendine "sanığın cezasından" kelimesinden sonra gelmek üzere "5237 sayılı TCK'nın 43/2. maddesinin uygulanması ile" ibaresinin eklenmesi ve sanığın cezasının infazından sonra 1 yıl süreyle denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına” dair kısmın hüküm fıkrasından çıkartılarak yerine "sanığın cezasının infazından sonra denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına" biçiminde DÜZELTİLMEK ve başkaca yönleri Kanuna uygun bulunan hüküm, bu bağlamda ONANMAK suretiyle 5320 sayılı Kanunun 8/1. madde ve fıkrası aracılığıyla 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesi uyarınca davanın esasına, 30/04/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
SUÇ: Tehdit
HÜKÜM: Mahkumiyet
Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:
Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;
Sanığa yükletilen tehdit eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ... sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı;
Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu,
Anlaşılmış ve ... sürülen başkaca temyiz nedenleri yerinde görülmediği gibi hükmü etkileyecek oranda hukuka aykırılığa da rastlanmamıştır.
Ancak,
1-Sanık hakkında TCK'nın 43/2. maddesi hükmü uygulanırken, Kanun maddesi gösterilmeyerek CMK'nın 232/6. maddesine muhalefet edilmesi,
2-5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanunun 108. maddesi uyarınca denetim süresini belirleme ve gerektiğinde uzatma görevinin, hükümlünün infaz aşamasındaki davranışlarını da değerlendirerek koşullu salıverme ile ilgili kararı verecek olan mahkemeye ait olduğu gözetilerek mükerrir olan sanık hakkında, TCK'nın 58/7. maddesi gereğince "mükerrirlere özgü infaz rejiminin ve cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına" karar verilmesi ile yetinilmesi gerektiği düşünülmeden denetimli serbestlik tedbirinin süresinin de belirlenmesi,
Kanuna aykırı ve sanık ...'un temyiz iddiaları bu nedenle yerinde ise de, bu aykırılık, yeniden duruşma yapılmasına gerek olmaksızın düzeltilebilir nitelikte bir yanılgı olduğundan, temyiz edilen kararın açıklanan noktası tebliğnameye uygun karar içeriğindeki hüküm fıkrasının 2 numaralı bendine "sanığın cezasından" kelimesinden sonra gelmek üzere "5237 sayılı TCK'nın 43/2. maddesinin uygulanması ile" ibaresinin eklenmesi ve sanığın cezasının infazından sonra 1 yıl süreyle denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına” dair kısmın hüküm fıkrasından çıkartılarak yerine "sanığın cezasının infazından sonra denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına" biçiminde DÜZELTİLMEK ve başkaca yönleri Kanuna uygun bulunan hüküm, bu bağlamda ONANMAK suretiyle 5320 sayılı Kanunun 8/1. madde ve fıkrası aracılığıyla 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesi uyarınca davanın esasına, 30/04/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.