Yargıtay 4. Ceza Dairesi Ceza Hukuku
Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2011/20117 K.2013/16796
Özet: Uyuşmazlık, sanıkların hakaret ve tehdit suçlarından dolayı verilen hapis cezalarının temyiz edilmesi ve mahkemenin bu cezaların yasal dayanaklarıyla ilgili gerekçelerinin eksik olduğu iddialarıdır. Mahkeme, temyiz taleplerini reddederek kararın bozulmasına karar vererek dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesini hükmedmiştir.
MAHKEMESİ: Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇLAR: Tehdit, hakaret
HÜKÜM: Mahkumiyet
Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:
1- Sanıklar ... ve ... hakkında hakaret suçuna ilişkin kararda öngörülen cezaların nitelik ve niceliğine göre, verildiği tarih itibariyle hükümlerin temyiz edilemez olduğu anlaşıldığından, 5320 sayılı Kanunun 8/1 ve 1412 sayılı CMUK’nın 317. maddeleri uyarınca sanıklar ... ve ...'in tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ İSTEKLERİNİN REDDİNE,
2- Sanıklar ... ve ... hakkında tehdit, sanık ... hakkında ise, tehdit ve hakaret suçlarında kurulan hükümlere yönelik temyize gelince;
Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.
Ancak;
a) Sanık ...'in tehdit suçunu işlediği hususunda tanıklar ...., .... ve ...'nun farklı beyanlarda bulunmaları karşısında, hangi anlatımların hangi gerekçeyle diğerine üstün tutulduğu açıklanıp tartışılmadan yetersiz gerekçeyle mahkumiyet kararı verilmesi,
b) Sanıklar ..., ... ve ...'in tek bir fiille birden fazla kişiyi tehdit ettiklerinin kabulü karşısında, hükmolunan cezanın TCK'nın 43. maddesiyle artırılması yerine, iki ayrı tehdit suçundan hüküm kurulması,
c) Sanık ... hakkında tek eylemle birden fazla kişiye hakaret suçundan tayin olunan cezanın TCK'nın 43/1. maddesi ile artırılması yerine iki ayrı suçtan ceza tayini,
d) Sanık ... hakkında, 5237 sayılı TCK’nın 53/1-(c) bendinde yer alan hak yoksunluğunun kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri yönünden koşullu salıverme tarihine kadar, diğer kişilere karşı belirtilen yetkiler yönünden ve 53/1- a, b, d, e bentlerindeki hak yoksunlukları bakımından mahkum olunan hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar geçerli olacağının gözetilmemesi,
e) Sanıklar ... ve ...'in kısa süreli olmayan erteli cezaları yönünden, TCK'nın 53/1-c bendindeki hak yoksunluğunun aynı Kanun maddesinin 3. fıkrasına göre kendi altsoyu dışındakiler üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkisi açısından cezanın infazı tamamlanıncaya kadar geçerli olacağının gözetilmemesi,
f) Sanıklar ... ve ... hakkında 5271 sayılı CMK'nın 5728 sayılı Kanun ile değişik 231/5. maddesi uyarınca mahkemece hükmolunan iki yıl veya daha az süreli hapis veya adli para cezasına ilişkin hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilebilmesi için; suçun işlenmesiyle mağdurun uğradığı zararın aynen iade suçtan önceki hale getirme veya tazmin suretiyle tamamen giderilmesi gerekmektedir.
CMK'nın 231/6-c fıkrasında belirtilen zarar kavramından, YGCK'nın 3.2.2009 gün ve 2008/250-2009/13 sayılı kararında belirtildiği üzere, yalnızca basit bir araştırma ile belirlenecek maddi zararların anlaşılması gerekmektedir. Anılan zarar, ölçülebilir, belirlenebilir (somut) maddi zarara ilişkin olup, manevi nitelikte zararı kapsamamaktadır.
Sabıkasız olan sanıklara yükletilen tehdit suçları nedeniyle mağdurun giderilmesi gereken herhangi bir maddi zararının bulunmaması karşısında, anılan maddede öngörülen uygulama koşulları irdelenmeden "şikayetin devam ettiği" biçimindeki kanuni olmayan yetersiz gerekçeyle hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,
Kanuna aykırı ve sanıklar ..., ... ve ...'in temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden HÜKÜMLERİN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 30.05.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
SUÇLAR: Tehdit, hakaret
HÜKÜM: Mahkumiyet
Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:
1- Sanıklar ... ve ... hakkında hakaret suçuna ilişkin kararda öngörülen cezaların nitelik ve niceliğine göre, verildiği tarih itibariyle hükümlerin temyiz edilemez olduğu anlaşıldığından, 5320 sayılı Kanunun 8/1 ve 1412 sayılı CMUK’nın 317. maddeleri uyarınca sanıklar ... ve ...'in tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ İSTEKLERİNİN REDDİNE,
2- Sanıklar ... ve ... hakkında tehdit, sanık ... hakkında ise, tehdit ve hakaret suçlarında kurulan hükümlere yönelik temyize gelince;
Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.
Ancak;
a) Sanık ...'in tehdit suçunu işlediği hususunda tanıklar ...., .... ve ...'nun farklı beyanlarda bulunmaları karşısında, hangi anlatımların hangi gerekçeyle diğerine üstün tutulduğu açıklanıp tartışılmadan yetersiz gerekçeyle mahkumiyet kararı verilmesi,
b) Sanıklar ..., ... ve ...'in tek bir fiille birden fazla kişiyi tehdit ettiklerinin kabulü karşısında, hükmolunan cezanın TCK'nın 43. maddesiyle artırılması yerine, iki ayrı tehdit suçundan hüküm kurulması,
c) Sanık ... hakkında tek eylemle birden fazla kişiye hakaret suçundan tayin olunan cezanın TCK'nın 43/1. maddesi ile artırılması yerine iki ayrı suçtan ceza tayini,
d) Sanık ... hakkında, 5237 sayılı TCK’nın 53/1-(c) bendinde yer alan hak yoksunluğunun kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri yönünden koşullu salıverme tarihine kadar, diğer kişilere karşı belirtilen yetkiler yönünden ve 53/1- a, b, d, e bentlerindeki hak yoksunlukları bakımından mahkum olunan hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar geçerli olacağının gözetilmemesi,
e) Sanıklar ... ve ...'in kısa süreli olmayan erteli cezaları yönünden, TCK'nın 53/1-c bendindeki hak yoksunluğunun aynı Kanun maddesinin 3. fıkrasına göre kendi altsoyu dışındakiler üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkisi açısından cezanın infazı tamamlanıncaya kadar geçerli olacağının gözetilmemesi,
f) Sanıklar ... ve ... hakkında 5271 sayılı CMK'nın 5728 sayılı Kanun ile değişik 231/5. maddesi uyarınca mahkemece hükmolunan iki yıl veya daha az süreli hapis veya adli para cezasına ilişkin hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilebilmesi için; suçun işlenmesiyle mağdurun uğradığı zararın aynen iade suçtan önceki hale getirme veya tazmin suretiyle tamamen giderilmesi gerekmektedir.
CMK'nın 231/6-c fıkrasında belirtilen zarar kavramından, YGCK'nın 3.2.2009 gün ve 2008/250-2009/13 sayılı kararında belirtildiği üzere, yalnızca basit bir araştırma ile belirlenecek maddi zararların anlaşılması gerekmektedir. Anılan zarar, ölçülebilir, belirlenebilir (somut) maddi zarara ilişkin olup, manevi nitelikte zararı kapsamamaktadır.
Sabıkasız olan sanıklara yükletilen tehdit suçları nedeniyle mağdurun giderilmesi gereken herhangi bir maddi zararının bulunmaması karşısında, anılan maddede öngörülen uygulama koşulları irdelenmeden "şikayetin devam ettiği" biçimindeki kanuni olmayan yetersiz gerekçeyle hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,
Kanuna aykırı ve sanıklar ..., ... ve ...'in temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden HÜKÜMLERİN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 30.05.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.