Yargıtay4. Ceza DairesiCeza Hukuku
Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2011/11675 K.2013/11814
**MAHKEMESİ:**Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Tehdit
**HÜKÜM:** Mahkumiyet
Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:
Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;
Sanığa yükletilen tehdit eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı;
Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Yasada öngörülen suç tipine uyduğu,
Anlaşılmış ve ileri sürülen başkaca temyiz nedenleri yerinde görülmediği gibi hükmü etkileyecek oranda hukuka aykırılığa da rastlanmamıştır.
Ancak,
1-Tekerrüre esas başka sabıkası bulunduğu halde, fiili işlediği sırada 18 yaşını doldurmamış olan sanığın Bursa 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 03.04. 2002 tarih ve 2001/202 2002/ 62 karar sayılı hükme ilişkin ilamı tekerrüre esas alınarak 5237 Sayılı TCK'nın 58/5.maddesine aykırı davranılması,
2-5237 sayılı TCK.nun 53/3. maddesine göre, aynı Kanunun 53/1-c maddesinde yer alan yalnızca kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri ile ilgili hak yoksunluğunun koşullu salıverilmeden sonra uygulanamayacağı gözetilmeden, yazılı şekilde hüküm kurulması,
Kanuna aykırı ve sanık ...'ın temyiz iddiaları bu nedenle yerinde ise de, bu aykırılık yeniden duruşma yapılmasına gerek olmaksızın düzeltilebilir nitelikte bir yanılgı olduğundan, temyiz edilen kararın açıklanan noktaları tebliğnameye uygun olarak, “sanık hakkında, tekerrüre esas alınan Bursa 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 03.04. 2002 tarih ve 2001/202 2002/ 62 karar sayılı ilamın hüküm kısmından çıkarılarak, adli sicil kaydında yer alan Bursa 6. Asliye Ceza Mahkemesinin 11.09.2002 tarih ve 2002/ 81-69 sayılı ilamının tekerrüre esas alınmasına, ancak 5275 sayılı İnfaz Kanununun 108/2 maddesi gereği koşullu salıverilme süresine eklenecek miktar yönünden lehe olan önceki ilamdaki miktarın gözetilmesine ” ve “sanığın TCK'nın 53/1.maddesinin c bendindeki haklardan yalnızca kendi alt soyu yönünden şartlı tahliye tarihine kadar diğer kişiler yönünden aynı haklar için cezanın infazına kadar yoksun bırakılmasına “ biçiminde DÜZELTİLMEK ve başkaca
yönleri Kanuna uygun bulunan HÜKÜM, bu bağlamda ONANMAK suretiyle, 5320 sayılı Kanunun 8/1.madde ve fıkrası aracılığıyla 1412 sayılı CMUK'nın 322.maddesi uyarınca davanın esasına, 17.04.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
SUÇ : Tehdit
**HÜKÜM:** Mahkumiyet
Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:
Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;
Sanığa yükletilen tehdit eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı;
Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Yasada öngörülen suç tipine uyduğu,
Anlaşılmış ve ileri sürülen başkaca temyiz nedenleri yerinde görülmediği gibi hükmü etkileyecek oranda hukuka aykırılığa da rastlanmamıştır.
Ancak,
1-Tekerrüre esas başka sabıkası bulunduğu halde, fiili işlediği sırada 18 yaşını doldurmamış olan sanığın Bursa 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 03.04. 2002 tarih ve 2001/202 2002/ 62 karar sayılı hükme ilişkin ilamı tekerrüre esas alınarak 5237 Sayılı TCK'nın 58/5.maddesine aykırı davranılması,
2-5237 sayılı TCK.nun 53/3. maddesine göre, aynı Kanunun 53/1-c maddesinde yer alan yalnızca kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri ile ilgili hak yoksunluğunun koşullu salıverilmeden sonra uygulanamayacağı gözetilmeden, yazılı şekilde hüküm kurulması,
Kanuna aykırı ve sanık ...'ın temyiz iddiaları bu nedenle yerinde ise de, bu aykırılık yeniden duruşma yapılmasına gerek olmaksızın düzeltilebilir nitelikte bir yanılgı olduğundan, temyiz edilen kararın açıklanan noktaları tebliğnameye uygun olarak, “sanık hakkında, tekerrüre esas alınan Bursa 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 03.04. 2002 tarih ve 2001/202 2002/ 62 karar sayılı ilamın hüküm kısmından çıkarılarak, adli sicil kaydında yer alan Bursa 6. Asliye Ceza Mahkemesinin 11.09.2002 tarih ve 2002/ 81-69 sayılı ilamının tekerrüre esas alınmasına, ancak 5275 sayılı İnfaz Kanununun 108/2 maddesi gereği koşullu salıverilme süresine eklenecek miktar yönünden lehe olan önceki ilamdaki miktarın gözetilmesine ” ve “sanığın TCK'nın 53/1.maddesinin c bendindeki haklardan yalnızca kendi alt soyu yönünden şartlı tahliye tarihine kadar diğer kişiler yönünden aynı haklar için cezanın infazına kadar yoksun bırakılmasına “ biçiminde DÜZELTİLMEK ve başkaca
yönleri Kanuna uygun bulunan HÜKÜM, bu bağlamda ONANMAK suretiyle, 5320 sayılı Kanunun 8/1.madde ve fıkrası aracılığıyla 1412 sayılı CMUK'nın 322.maddesi uyarınca davanın esasına, 17.04.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.