Yargıtay 4. Ceza Dairesi Ceza Hukuku
Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2010/30528 K.2012/13306
Özet: Uyuşmazlık konusu, Asliye Ceza Mahkemesi’nin vicdani kanı ve suçun niteliği ile ilgili gerekçesiz hüküm vermiş olmasıdır; Mahkeme, temyiz başvurusunu kabul ederek kararın bozulmasını ve dosyanın esas mahkemeye gönderilmesini kararlaştırdı.
MAHKEMESİ: Asliye Ceza Mahkemesi
Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:
Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.
Ancak;
1- Anayasanın 141/3, CMK'nın 34 ve 230. maddelerine göre Yargıtay'ın gerekçelerle tutarlılık denetimini yapabilmesi için; kararın dayandığı tüm verilerin, bu veriler konusunda mahkemenin ulaştığı sonuçların, iddianamenin, savunma ile mağdur ve tanık anlatımlarına ilişkin değerlendirmelerin, hangi anlatımın ne gerekçeyle diğerine üstün tutulduğunun açık olarak kurulacak hükmün gerekçesine yansıtılması ve mahkemece ulaşılan vicdani kanı sonucunda sanığın hangi eylemlerinin suç sayıldığı açıklandıktan sonra kabul edilen bu eylemlerin hukuki nitelendirilmesinin yapılması, cezada artırım ve indirim gerektiren nedenlerin yasal bağlamında tartışılması gerekir.
Yargılamaya konu somut olayda; 5237 sayılı TCK'nın 265/1 maddesinde düzenlenen görevi yaptırmamak için direnme suçunun, kamu görevlisine karşı görevini yapmasını engellemek amacıyla, cebir veya tehdit kullanmakla oluşacağı gözetilmeden, hangi sanığın hangi mağdura karşı ne şekilde cebir ve tehdit kullandığı somut kanıtlara dayanılarak açıklanmadan, sadece olayın oluş şekli yazılarak Anayasanın 141, CMK'nın 34, 230. maddelerine aykırı şekilde hükmün gerekçesiz bırakılması,
2- 5237 sayılı TCK'nın 125. maddesinde düzenlenen hakaret suçunun hapis ve adli para cezası şeklinde seçenekli yaptırım içermesi karşısında; Yargıtay denetimine olanak sağlayacak şekilde hangi hukuksal gerekçelerle hapis cezasının tercih edildiği gösterilmeden sanık ... hakkında hakaret suçundan hapis cezası şeklinde hükümlülük kararı verilmesi,
3- Her ne kadar birlikte uygulanma olasılıkları yok ise de, 5237 sayılı TCK'nın 50. maddesi uyarınca kısa süreli hapis cezasının suçlunun kişiliğine, sosyal ve ekonomik durumuna, yargılama sırasında duyduğu pişmanlığa ve suçun işlenmesindeki özelliklere göre seçenek yaptırımlara çevrilip çevrilmeyeceğinin veya 51. maddeye göre yargılama sürecinde gösterdiği pişmanlık dolayısıyla tekrar suç işlemeyeceği konusunda mahkemede oluşan kanaate göre cezasının ertelenip ertelenmeyeceğinin değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden, CMK 231 maddesinde düzenlenen objektif ve sübjektif koşullar değerlendirilerek hükmün açıklanmasının geri bırakılmasının mümkün olup olmadığı tartışılmadan "ceza yaptırımının etkisi, genel ve özel düzenleme amacı" şeklindeki yasal ve yeterli olmayan gerekçelerle 5237 sayılı TCK'nın 50 ve 51 ve CMK'nın 231 maddelerinin uygulanmasına yer olmadığına karar verilmesi,
4- Kabule göre de; birden fazla sanığın, birden fazla kamu görevlisine görevi yaptırmamak için direndiğinin kabul edilmesi karşısında; 5237 sayılı TCK'nın 265/1 maddesi ile belirlenen temel cezanın 265/3 ve 43 maddeleri ile artırılması gerektiğinin gözetilmemesi,
Yasaya aykırı ve sanıklar ..., ..., ... ve ... müdafiinin temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden HÜKÜMLERİN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak, aleyhe temyiz olmadığından CMK'nın 326 maddesi göz önüne alınıp, sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 04.06.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:
Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.
Ancak;
1- Anayasanın 141/3, CMK'nın 34 ve 230. maddelerine göre Yargıtay'ın gerekçelerle tutarlılık denetimini yapabilmesi için; kararın dayandığı tüm verilerin, bu veriler konusunda mahkemenin ulaştığı sonuçların, iddianamenin, savunma ile mağdur ve tanık anlatımlarına ilişkin değerlendirmelerin, hangi anlatımın ne gerekçeyle diğerine üstün tutulduğunun açık olarak kurulacak hükmün gerekçesine yansıtılması ve mahkemece ulaşılan vicdani kanı sonucunda sanığın hangi eylemlerinin suç sayıldığı açıklandıktan sonra kabul edilen bu eylemlerin hukuki nitelendirilmesinin yapılması, cezada artırım ve indirim gerektiren nedenlerin yasal bağlamında tartışılması gerekir.
Yargılamaya konu somut olayda; 5237 sayılı TCK'nın 265/1 maddesinde düzenlenen görevi yaptırmamak için direnme suçunun, kamu görevlisine karşı görevini yapmasını engellemek amacıyla, cebir veya tehdit kullanmakla oluşacağı gözetilmeden, hangi sanığın hangi mağdura karşı ne şekilde cebir ve tehdit kullandığı somut kanıtlara dayanılarak açıklanmadan, sadece olayın oluş şekli yazılarak Anayasanın 141, CMK'nın 34, 230. maddelerine aykırı şekilde hükmün gerekçesiz bırakılması,
2- 5237 sayılı TCK'nın 125. maddesinde düzenlenen hakaret suçunun hapis ve adli para cezası şeklinde seçenekli yaptırım içermesi karşısında; Yargıtay denetimine olanak sağlayacak şekilde hangi hukuksal gerekçelerle hapis cezasının tercih edildiği gösterilmeden sanık ... hakkında hakaret suçundan hapis cezası şeklinde hükümlülük kararı verilmesi,
3- Her ne kadar birlikte uygulanma olasılıkları yok ise de, 5237 sayılı TCK'nın 50. maddesi uyarınca kısa süreli hapis cezasının suçlunun kişiliğine, sosyal ve ekonomik durumuna, yargılama sırasında duyduğu pişmanlığa ve suçun işlenmesindeki özelliklere göre seçenek yaptırımlara çevrilip çevrilmeyeceğinin veya 51. maddeye göre yargılama sürecinde gösterdiği pişmanlık dolayısıyla tekrar suç işlemeyeceği konusunda mahkemede oluşan kanaate göre cezasının ertelenip ertelenmeyeceğinin değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden, CMK 231 maddesinde düzenlenen objektif ve sübjektif koşullar değerlendirilerek hükmün açıklanmasının geri bırakılmasının mümkün olup olmadığı tartışılmadan "ceza yaptırımının etkisi, genel ve özel düzenleme amacı" şeklindeki yasal ve yeterli olmayan gerekçelerle 5237 sayılı TCK'nın 50 ve 51 ve CMK'nın 231 maddelerinin uygulanmasına yer olmadığına karar verilmesi,
4- Kabule göre de; birden fazla sanığın, birden fazla kamu görevlisine görevi yaptırmamak için direndiğinin kabul edilmesi karşısında; 5237 sayılı TCK'nın 265/1 maddesi ile belirlenen temel cezanın 265/3 ve 43 maddeleri ile artırılması gerektiğinin gözetilmemesi,
Yasaya aykırı ve sanıklar ..., ..., ... ve ... müdafiinin temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden HÜKÜMLERİN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak, aleyhe temyiz olmadığından CMK'nın 326 maddesi göz önüne alınıp, sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 04.06.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.