Yargıtay 4. Ceza Dairesi Ceza Hukuku
Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2010/26111 K.2012/16248
Özet: Uyuşmazlık konusu, sanığın başkalarının kimlik bilgilerini kullanarak suç işlemesi ve temyiz sürecinde mahkemeye sunulan delillerin değerlendirilmesidir; Mahkeme, vicdani kanı ve hukuki gerekçelerle eylemin suç tipine uygun olduğunu kabul ederek, 10.09.2012’de oy çokluğu ile karar vererek sanığın hapis cezasının infazını tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasını onaylamıştır.
MAHKEMESİ: Asliye Ceza Mahkemesi
Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:
Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;
Yargılama ve olayın kanıtlanmasına ilişkin gerekçe: Sanığa yükletilen başkalarına ait kimlik veya kimlik bilgilerini kullanma eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Yasaya uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı;
Hukuksal tanı: Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Yasada öngörülen suç tipine uyduğu,
Anlaşılmış ve ileri sürülen başkaca temyiz nedenleri yerinde görülmediği gibi hükmü etkileyecek oranda hukuka aykırılığa da rastlanmamıştır.
Ancak, TCY'nın 53/1-(c) bendinde yer ... hak yoksunluğunun kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri yönünden koşullu salıverme tarihine kadar, diğer kişilere karşı belirtilen yetkiler yönünden mahkum olunan hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar geçerli olacağının gözetilmemesi,
Yasaya aykırı, sanık ...'ın temyiz iddiaları bu nedenle yerinde ise de, bu aykırılık, yeniden duruşma yapılmasına gerek olmaksızın düzeltilebilir nitelikte bir yanılgı olduğundan, temyiz edilen kararın açıklanan noktası tebliğnameye uygun olarak, hükmün açıklanan kısmının " TCY'nın 53/l-(c) bendinde yer ... haklardan kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri yönünden koşullu salıverme tarihine kadar, diğer kişilere karşı belirtilen yetkiler yönünden mahkum olunan hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına" biçiminde DÜZELTİLMEK ve başkaca yönleri Yasaya uygun HÜKMÜN bu bağlamda ONANMAK suretiyle C. Yargılama Yasasının 322. maddesi uyarınca davanın esasına, 10.09.2012 tarihinde oyçokluğu ile karar verildi.
KARŞI OY:
Sanık hakkında TCY'nın 267/1, 43'nci maddelerinden hüküm kurulurken cezaların alt sınırdan takdir edilmesi ve 62'nci maddeden lehine indirim yapılmasına karşın, ertelemede TCY'nin 51'nci maddesinin üçüncü fıkrası gereğince, bir yıl ile üç yıl arasında bir süre öngörülmesi gerekirken, gerekçe gösterilmeksizin doğrudan iki yıllık deneme süresi uygulanmıştır.
Oysa, bütün mahkemelerin her türlü kararlarının gerekçeli olacağına ilişkin emredici kurallar (Anayasa, m. 141/3; Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesine ilişkin Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi kararları; 5271 sayılı CYY, m. 34/1 ve 230) ile mahkeme kararlarının gerekçeli olup olmama yönlerinden temyiz incelemesi yapılması zorunluluğu ve mahkeme kararlarının gerekçesiz olmasının kesin bozma nedeni olduğuna ilişkin yasa düzenlemesi karşısında (5271 sayılı CYY, m. 289/1-g ve halen yürürlükte olan 1412 sayılı CYY'nin 308/7'nci maddesi), erteli cezayla ilgili olarak hükmolunan ceza süresi dikkate alınarak, bir yıl 15 ... yerine, gerekçe gösterilmeksizin ve kişiselleştirmede çelişki yaratılarak iki yıllık deneme süresi öngörülmesi nedeniyle yerel mahkeme kararının bu noktadan bozulması gerektiği kanaatiyle, yüksek çoğunluk görüşüne iştirak edilmemiştir. 10.09.2012
Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:
Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;
Yargılama ve olayın kanıtlanmasına ilişkin gerekçe: Sanığa yükletilen başkalarına ait kimlik veya kimlik bilgilerini kullanma eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Yasaya uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı;
Hukuksal tanı: Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Yasada öngörülen suç tipine uyduğu,
Anlaşılmış ve ileri sürülen başkaca temyiz nedenleri yerinde görülmediği gibi hükmü etkileyecek oranda hukuka aykırılığa da rastlanmamıştır.
Ancak, TCY'nın 53/1-(c) bendinde yer ... hak yoksunluğunun kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri yönünden koşullu salıverme tarihine kadar, diğer kişilere karşı belirtilen yetkiler yönünden mahkum olunan hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar geçerli olacağının gözetilmemesi,
Yasaya aykırı, sanık ...'ın temyiz iddiaları bu nedenle yerinde ise de, bu aykırılık, yeniden duruşma yapılmasına gerek olmaksızın düzeltilebilir nitelikte bir yanılgı olduğundan, temyiz edilen kararın açıklanan noktası tebliğnameye uygun olarak, hükmün açıklanan kısmının " TCY'nın 53/l-(c) bendinde yer ... haklardan kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri yönünden koşullu salıverme tarihine kadar, diğer kişilere karşı belirtilen yetkiler yönünden mahkum olunan hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına" biçiminde DÜZELTİLMEK ve başkaca yönleri Yasaya uygun HÜKMÜN bu bağlamda ONANMAK suretiyle C. Yargılama Yasasının 322. maddesi uyarınca davanın esasına, 10.09.2012 tarihinde oyçokluğu ile karar verildi.
KARŞI OY:
Sanık hakkında TCY'nın 267/1, 43'nci maddelerinden hüküm kurulurken cezaların alt sınırdan takdir edilmesi ve 62'nci maddeden lehine indirim yapılmasına karşın, ertelemede TCY'nin 51'nci maddesinin üçüncü fıkrası gereğince, bir yıl ile üç yıl arasında bir süre öngörülmesi gerekirken, gerekçe gösterilmeksizin doğrudan iki yıllık deneme süresi uygulanmıştır.
Oysa, bütün mahkemelerin her türlü kararlarının gerekçeli olacağına ilişkin emredici kurallar (Anayasa, m. 141/3; Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesine ilişkin Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi kararları; 5271 sayılı CYY, m. 34/1 ve 230) ile mahkeme kararlarının gerekçeli olup olmama yönlerinden temyiz incelemesi yapılması zorunluluğu ve mahkeme kararlarının gerekçesiz olmasının kesin bozma nedeni olduğuna ilişkin yasa düzenlemesi karşısında (5271 sayılı CYY, m. 289/1-g ve halen yürürlükte olan 1412 sayılı CYY'nin 308/7'nci maddesi), erteli cezayla ilgili olarak hükmolunan ceza süresi dikkate alınarak, bir yıl 15 ... yerine, gerekçe gösterilmeksizin ve kişiselleştirmede çelişki yaratılarak iki yıllık deneme süresi öngörülmesi nedeniyle yerel mahkeme kararının bu noktadan bozulması gerektiği kanaatiyle, yüksek çoğunluk görüşüne iştirak edilmemiştir. 10.09.2012
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.