Yargıtay 4. Ceza Dairesi Ceza Hukuku
Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2010/22368 K.2012/28608
Özet: Asliye Ceza Mahkemesi, 3194 sayılı İmar Yasası ve 5237 sayılı TCK’nın 184/1 maddesine dayanarak, başkentin 12.10.2004 tarihinden önce yapı yapılan ruhsata aykırı inşaat nedeniyle temyizli mahkeme kararını, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesine uygun olarak onaylayarak, sanığın beraatına karar verdi.
MAHKEMESİ: Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ: İmar kirliliğine neden olma
HÜKÜM: Mahkumiyet
Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:
Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;
Mahkemece ruhsata aykırı inşaatın 12.10.2004 tarihinden önce yapıldığı saptanmasına karşın, sanık hakkında gerçekleştirdiği tarih itibariyle eylemin suç olarak düzenlenmediği gerekçesiyle beraat kararı verilmesi yerine 3194 sayılı İmar Yasasının 42. maddesi uyarınca ceza tayini gerektirdiğinden bahsedilerek 5237 sayılı TCK'nın 184/1 maddesi uyarınca ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmesi,
Yasaya aykırı ve katılan ... vekilinin temyiz iddiaları bu nedenle yerinde ise de, bu aykırılık, yeniden duruşma yapılmasına gerek olmaksızın düzeltilebilir nitelikte bir yanılgı olduğundan, temyiz edilen kararın açıklanan noktası tebliğnameye uygun olarak, “5237 sayılı TCK'nın 184/1 maddesi uyarınca ceza verilmesine yer olmadığına” ilişkin bölümün hüküm fıkrasından çıkartılması ve CMK'nın 223/2-a maddesi uyarınca sanığın beraatine biçiminde, DÜZELTİLMEK ve başkaca yönleri Yasaya uygun bulunan hüküm, bu bağlamda ONANMAK suretiyle 5320 sayılı Yasanın 8/1. madde ve fıkrası aracılığıyla 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesi uyarınca davanın esasına, 04.12.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
SUÇ: İmar kirliliğine neden olma
HÜKÜM: Mahkumiyet
Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:
Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;
Mahkemece ruhsata aykırı inşaatın 12.10.2004 tarihinden önce yapıldığı saptanmasına karşın, sanık hakkında gerçekleştirdiği tarih itibariyle eylemin suç olarak düzenlenmediği gerekçesiyle beraat kararı verilmesi yerine 3194 sayılı İmar Yasasının 42. maddesi uyarınca ceza tayini gerektirdiğinden bahsedilerek 5237 sayılı TCK'nın 184/1 maddesi uyarınca ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmesi,
Yasaya aykırı ve katılan ... vekilinin temyiz iddiaları bu nedenle yerinde ise de, bu aykırılık, yeniden duruşma yapılmasına gerek olmaksızın düzeltilebilir nitelikte bir yanılgı olduğundan, temyiz edilen kararın açıklanan noktası tebliğnameye uygun olarak, “5237 sayılı TCK'nın 184/1 maddesi uyarınca ceza verilmesine yer olmadığına” ilişkin bölümün hüküm fıkrasından çıkartılması ve CMK'nın 223/2-a maddesi uyarınca sanığın beraatine biçiminde, DÜZELTİLMEK ve başkaca yönleri Yasaya uygun bulunan hüküm, bu bağlamda ONANMAK suretiyle 5320 sayılı Yasanın 8/1. madde ve fıkrası aracılığıyla 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesi uyarınca davanın esasına, 04.12.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.