Yargıtay4. Ceza DairesiCeza Hukuku
Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2009/26877 K.2011/24182
**MAHKEMESİ:**Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Görevi yaptırmamak için direnme
**HÜKÜM:** Mahkumiyet
Sanığın erteli cezasının aynen infaz edilip edilmeyeceği hususu mahkemesince değerlendirilmesi hususunun mahallince değerlendirilebileceği düşünülerek;
Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:
Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede:
Yargılama ve olayın kanıtlanmasına ilişkin gerekçe: Sanığa yükletilen görevi yaptırmamak için direnme eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Yasaya uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı;
Hukuksal Tanı : Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve yasada öngörülen suç tipine uyduğu,
Anlaşılmış ve ileri sürülen başkaca temyiz nedenleri yerinde görülmediği gibi hükmü etkileyecek oranda hukuka aykırılığa da rastlanmamıştır.
Ancak
5237 sayılı TCK.nın 53/1.maddesi uyarınca hapis cezasına mahkumiyetin kanuni sonucu olarak belli haklan kullanmaktan yoksun bırakma kararı verilirken, anılan yasa maddesinin 3. fıkrasının "Mahkum olduğu hapis cezası ertelenen veya koşullu salıverilen hükümlünün kendi altsoyu üzerindeki, velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından yukarıdaki fıkralar hükümleri uygulanmaz" amir hükmü dikkate alınarak bir karar verilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm tesisi ve TCY.nm 58/6. maddesi uygulanırken yalnızca denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına karar verilmesi yerine 5275 sayılı Yasanın 107, 108. maddeleri uyarınca yapılacak infazı kısıtlar biçimde denetim süresi öngörülmesi,
Yasaya aykırı, sanık ...'ın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden 5320 sayılı yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMK.nın 322.maddesi uyarınca, hüküm fıkrasından TCK'nun 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin 5. fıkrasının ve TCK'nun 58/6. maddesinin uygulanmasına ilişkin 7. fıkrasının hükümden çıkarılarak yerlerine "sanığın, 5237sayılı TCK.nın 53/1-a, b, d, e bentlerinde belirtilen haklarından aynı maddenin 2. fıkrası uyarınca hapis cezasının infazının tamamlanıncaya, 53/1-c maddesinde yazılı haklardan ise anılan maddenin 3. fıkrası uyarınca kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından mahkum olduğu hapis cezasından koşullu salıverilmesine, diğer kişilere yönelik bu hakları bakımından aynı maddenin 2. fıkrası uyarınca hapis cezasının infazının tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına" ifadesinin ve hükmolunan cezanın infazından sonra TCK'nun 58/7, 5275 sayılı Yasa'nın 107-108 maddeleri uyarınca denetimli serbestlik tedbirine tabi tutulmasına ifadesinin eklenmesi suretiyle tebliğnameye uygun olarak hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 15.12.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
SUÇ : Görevi yaptırmamak için direnme
**HÜKÜM:** Mahkumiyet
Sanığın erteli cezasının aynen infaz edilip edilmeyeceği hususu mahkemesince değerlendirilmesi hususunun mahallince değerlendirilebileceği düşünülerek;
Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:
Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede:
Yargılama ve olayın kanıtlanmasına ilişkin gerekçe: Sanığa yükletilen görevi yaptırmamak için direnme eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Yasaya uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı;
Hukuksal Tanı : Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve yasada öngörülen suç tipine uyduğu,
Anlaşılmış ve ileri sürülen başkaca temyiz nedenleri yerinde görülmediği gibi hükmü etkileyecek oranda hukuka aykırılığa da rastlanmamıştır.
Ancak
5237 sayılı TCK.nın 53/1.maddesi uyarınca hapis cezasına mahkumiyetin kanuni sonucu olarak belli haklan kullanmaktan yoksun bırakma kararı verilirken, anılan yasa maddesinin 3. fıkrasının "Mahkum olduğu hapis cezası ertelenen veya koşullu salıverilen hükümlünün kendi altsoyu üzerindeki, velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından yukarıdaki fıkralar hükümleri uygulanmaz" amir hükmü dikkate alınarak bir karar verilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm tesisi ve TCY.nm 58/6. maddesi uygulanırken yalnızca denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına karar verilmesi yerine 5275 sayılı Yasanın 107, 108. maddeleri uyarınca yapılacak infazı kısıtlar biçimde denetim süresi öngörülmesi,
Yasaya aykırı, sanık ...'ın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden 5320 sayılı yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMK.nın 322.maddesi uyarınca, hüküm fıkrasından TCK'nun 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin 5. fıkrasının ve TCK'nun 58/6. maddesinin uygulanmasına ilişkin 7. fıkrasının hükümden çıkarılarak yerlerine "sanığın, 5237sayılı TCK.nın 53/1-a, b, d, e bentlerinde belirtilen haklarından aynı maddenin 2. fıkrası uyarınca hapis cezasının infazının tamamlanıncaya, 53/1-c maddesinde yazılı haklardan ise anılan maddenin 3. fıkrası uyarınca kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından mahkum olduğu hapis cezasından koşullu salıverilmesine, diğer kişilere yönelik bu hakları bakımından aynı maddenin 2. fıkrası uyarınca hapis cezasının infazının tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına" ifadesinin ve hükmolunan cezanın infazından sonra TCK'nun 58/7, 5275 sayılı Yasa'nın 107-108 maddeleri uyarınca denetimli serbestlik tedbirine tabi tutulmasına ifadesinin eklenmesi suretiyle tebliğnameye uygun olarak hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 15.12.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.