Yargıtay 4. Ceza Dairesi Ceza Hukuku
Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2009/18352 K.2011/21265
Özet: Navlun, hakaret ve yaralama suçlarından elde edilen delillerin yeterli olmadığı ve 5320 sayılı yasa ile 1412 sayılı CYY’nin ilgili maddelerine göre ceza verilmesine yer olmadığına karar vererek, temyiz davasını kesin olarak reddetmiş ve hükmü onamıştır.
MAHKEMESİ: Sulh Ceza Mahkemesi
SUÇLAR: Tehdit, hakaret, yaralama
HÜKÜM: Ceza verilmesine yer olmadığına
Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:
1- Tehdit ve yaralama suçlarına ilişkin kararlarda öngörülen cezaların nitelik ve niceliğine göre hükmün temyiz edilemez olduğu,
Anlaşıldığından, 5320 sayılı Yasanın 8/1 ve 1412 sayılı CYY.nın 317. maddesi uyarınca sanık ...'nın tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ İSTEĞİNİN REDDİNE,
2- Hakaret suçuna ilişkin hükme yönelik temyize gelince;
Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede:
TCY.nın 129/3. madde ve fıkrasıyla doğrudan "ceza verilmesine yer olmadığına" karar verilmesi gerekirken önce ceza verilip, sonra TCY.nın 129/3. maddesinin uygulanması sonuca etkili olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
Eyleme ve yükletilen suça yönelik sanık ...'nın temyiz iddiaları yerinde görülmediğinden tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKMÜN ONANMASINA, 15.11.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
SUÇLAR: Tehdit, hakaret, yaralama
HÜKÜM: Ceza verilmesine yer olmadığına
Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:
1- Tehdit ve yaralama suçlarına ilişkin kararlarda öngörülen cezaların nitelik ve niceliğine göre hükmün temyiz edilemez olduğu,
Anlaşıldığından, 5320 sayılı Yasanın 8/1 ve 1412 sayılı CYY.nın 317. maddesi uyarınca sanık ...'nın tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ İSTEĞİNİN REDDİNE,
2- Hakaret suçuna ilişkin hükme yönelik temyize gelince;
Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede:
TCY.nın 129/3. madde ve fıkrasıyla doğrudan "ceza verilmesine yer olmadığına" karar verilmesi gerekirken önce ceza verilip, sonra TCY.nın 129/3. maddesinin uygulanması sonuca etkili olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
Eyleme ve yükletilen suça yönelik sanık ...'nın temyiz iddiaları yerinde görülmediğinden tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKMÜN ONANMASINA, 15.11.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.