Yargıtay 3. Hukuk Dairesi İcra ve İflas Hukuku · ön sınıflandırma
Yargıtay 3. Hukuk Dairesi E.2016/21369 K.2018/9172
Özet: Taraflar arasındaki menfi tespit davasının sıfat yokluğundan reddine ve davacı … davasının kısmen kabulüne yönelik kararın temyiz dilekçesinin reddine hükmetilerek, 27.09.2018 tarihinde Yargıtay 3. Hukuk Dairesi tarafından kararın kesinleştirilmesi ve temyiz isteğinin reddinin yanı sıra, temyiz harcının iadesinin kapalı olmasının belirlenmesi kararla sonuçlandırılmıştır.
.....
Taraflar arasındaki menfi tespit davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davacı ... yönünden davanın sıfat yokluğu nedeniyle reddine, davacı ..... davasının kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacılar vekilince temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:
YARGITAY KARARI
5219 ve 5236 sayılı yasalar ile HUMK'nun 427. maddesinde öngörülen kesinlik sınırı 01.01. 2015 tarihinden itibaren 2.080 TL'ye çıkarılmıştır.
Hüküm, karar tarihi itibariyle kesin niteliktedir. Kesin olan kararların temyiz istemleri hakkında mahkemece bir karar verilebileceği gibi, 01.06.1990 gün ve 1989/3 Esas 1990/4 Karar sayılı İçtihadı Birleştirme Kurulu Kararı uyarınca Yargıtay'ca da temyiz isteminin reddine karar verilebilir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz isteminin REDDİNE ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 6100 sayılı HMK'nun geçici madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK'nun 440. maddesi gereğince karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere,
27.09.2018 gününde oy birliğiyle karar verildi.
.....
Taraflar arasındaki menfi tespit davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davacı ... yönünden davanın sıfat yokluğu nedeniyle reddine, davacı ..... davasının kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacılar vekilince temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:
YARGITAY KARARI
5219 ve 5236 sayılı yasalar ile HUMK'nun 427. maddesinde öngörülen kesinlik sınırı 01.01. 2015 tarihinden itibaren 2.080 TL'ye çıkarılmıştır.
Hüküm, karar tarihi itibariyle kesin niteliktedir. Kesin olan kararların temyiz istemleri hakkında mahkemece bir karar verilebileceği gibi, 01.06.1990 gün ve 1989/3 Esas 1990/4 Karar sayılı İçtihadı Birleştirme Kurulu Kararı uyarınca Yargıtay'ca da temyiz isteminin reddine karar verilebilir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz isteminin REDDİNE ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 6100 sayılı HMK'nun geçici madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK'nun 440. maddesi gereğince karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere,
27.09.2018 gününde oy birliğiyle karar verildi.
.....
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.