Yargıtay 3. Hukuk Dairesi Borçlar Hukuku · ön sınıflandırma
Yargıtay 3. Hukuk Dairesi E.2012/850 K.2012/6719
Özet: Uyuşmazlık, davacının orman açma ve işgal eylemi nedeniyle doğan zarar karşılığında 3.844 TL tazminat talebidir; mahkeme, 6831 sayılı Orman Kanunu’nun ilgili maddelerine dayanarak bu talebi reddederek ağaçlandırma gideri ödenmesini şart koşmuştur. Temyizde ise Mahkeme, davacının talebini kabul ederek kararın bozulmasına ve tazminatın ödenmesine hükmetmiştir.
MAHKEMESİ: SULH HUKUK MAHKEMESİ
Dava dilekçesinde 3.844 TL tazminatın yasal faizi ve masraflarla birlikte davalı taraftan tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın reddi cihetine gidilmiş, hüküm davacı tarafından temyiz edilmiştir.
YARGITAY KARARI
Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü. Davacı vekili dilekçesinde, davalı tarafından orman açma ve işgal eylemi nedeni ile orman diri örtüsünün zarar gördüğünü beyan ederek 3.844 TL tazminatın yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesi talep ve dava edilmiştir. Davalı hakkında yürütülen ceza yargılaması sırasında alınan bilirkişi raporunda “işgal ve faydalanma eyleminin en az 20-30 yıldan beri devam ettiği, bu nedenle de orman idaresinin ağaçlandırma gideri talebinin yersiz olduğu” bildirilmiştir.
Mahkemece, bu rapor esas alınmak suretiyle davanın reddine karar verilmiştir.
6831 sayılı Orman Yasası’nın 114. maddesinde “Her türlü orman suçları ile tahrip olunan veya yakılan sahalar için, bu Kanunda yazılı tazminattan başka ayrıca, ağaç cinsine göre cari yıl içindeki mahalli birim saha ağaçlandırma gideri esas tutularak ağaçlandırma masrafına da hükmolunur.” denilmektedir. Davaya konu orman vasfında olduğu tespit edilen yerde davalı tarafından 20-30 yıldan beri açma, bu şekilde de işgal ve faydalanma yapılarak, doğal orman örtüsünün oluşumunu engellediği sabittir.
Dosya içeriğine göre ormanda işgal ve faydalanma yapmış olan davalının eylemi 6831 sayılı Orman Kanunu’nun 93. maddesine uyan orman suçunu oluşturduğu ve bu halde orman alanının olağan halinin bozulduğu ve bu halde her türlü orman suçunda tahrip edilen sahanın ağaçlandırma giderine hükmedileceğini açıklayan Orman Kanunun 114. maddesine göre ağaçlandırma giderine hükmedilmesi gerektiği halde yerinde olmayan gerekçe ile davanın reddine karar verilmesi doğru görülmemiştir.
Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 13.03.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Dava dilekçesinde 3.844 TL tazminatın yasal faizi ve masraflarla birlikte davalı taraftan tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın reddi cihetine gidilmiş, hüküm davacı tarafından temyiz edilmiştir.
YARGITAY KARARI
Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü. Davacı vekili dilekçesinde, davalı tarafından orman açma ve işgal eylemi nedeni ile orman diri örtüsünün zarar gördüğünü beyan ederek 3.844 TL tazminatın yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesi talep ve dava edilmiştir. Davalı hakkında yürütülen ceza yargılaması sırasında alınan bilirkişi raporunda “işgal ve faydalanma eyleminin en az 20-30 yıldan beri devam ettiği, bu nedenle de orman idaresinin ağaçlandırma gideri talebinin yersiz olduğu” bildirilmiştir.
Mahkemece, bu rapor esas alınmak suretiyle davanın reddine karar verilmiştir.
6831 sayılı Orman Yasası’nın 114. maddesinde “Her türlü orman suçları ile tahrip olunan veya yakılan sahalar için, bu Kanunda yazılı tazminattan başka ayrıca, ağaç cinsine göre cari yıl içindeki mahalli birim saha ağaçlandırma gideri esas tutularak ağaçlandırma masrafına da hükmolunur.” denilmektedir. Davaya konu orman vasfında olduğu tespit edilen yerde davalı tarafından 20-30 yıldan beri açma, bu şekilde de işgal ve faydalanma yapılarak, doğal orman örtüsünün oluşumunu engellediği sabittir.
Dosya içeriğine göre ormanda işgal ve faydalanma yapmış olan davalının eylemi 6831 sayılı Orman Kanunu’nun 93. maddesine uyan orman suçunu oluşturduğu ve bu halde orman alanının olağan halinin bozulduğu ve bu halde her türlü orman suçunda tahrip edilen sahanın ağaçlandırma giderine hükmedileceğini açıklayan Orman Kanunun 114. maddesine göre ağaçlandırma giderine hükmedilmesi gerektiği halde yerinde olmayan gerekçe ile davanın reddine karar verilmesi doğru görülmemiştir.
Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 13.03.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.