Yargıtay 3. Hukuk Dairesi Borçlar Hukuku · ön sınıflandırma
Yargıtay 3. Hukuk Dairesi E.2012/2092 K.2012/7404
Özet: Temyiz hazırlarınca Asliye Hukuk Mahkemesi’nin 20.000,00 TL tutarındaki faiz ve masraf ödemesi kararı kısmen kabul edilmesiyle sonuçlanan kararı, davalı vekil tarafından 14.12.2011’de kanunla belirlenen iki haftalık süreyi aştığı için temyiz süresi geçtikten sonra temyiz etmesiyle, Yargıtay 3. Hukuk Dairesi 02.06.1990 sayılı kararla red, temyiz harcını iade etme isteğini kabul etti.
MAHKEMESİ: ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ
Dava dilekçesinde 20.000,00 TL ecrimisilin faiz ve masraflarla birlikte davalı taraftan tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın kısmen kabulü cihetine gidilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
YARGITAY KARARI
Temyize konu hüküm Asliye Hukuk Mahkemesince verilmiştir. HMK'na göre Asliye Hukuk Mahkemesi kararlarına karşı temyiz süresi iki hafta olup, bu süre, ilamın usulen taraflardan her birine tebliği ile işlemeye başlar. Kanunun tespit ettiği bu süre kesin olduğundan, hakim bu süreyi eksiltip artıramaz. Somut olayda; davalı vekili, kendisine 15.11.2011 tarihinde tebliğ edilen hükmü 14.12.2011 tarihinde, temyiz süresi geçtikten sonra temyiz etmiştir. Gerekçeli kararda temyiz süresinin 1 ay olarak yazılmış olması kanuni süre olan iki haftayı artırmaz.
Bu nedenle, temyiz süresi geçmiş olduğundan 01.06.1990 gün ve l989/3 E, l990/4 K. Sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme kararı uyarınca temyiz isteminin REDDİNE, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 21.03.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Dava dilekçesinde 20.000,00 TL ecrimisilin faiz ve masraflarla birlikte davalı taraftan tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın kısmen kabulü cihetine gidilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
YARGITAY KARARI
Temyize konu hüküm Asliye Hukuk Mahkemesince verilmiştir. HMK'na göre Asliye Hukuk Mahkemesi kararlarına karşı temyiz süresi iki hafta olup, bu süre, ilamın usulen taraflardan her birine tebliği ile işlemeye başlar. Kanunun tespit ettiği bu süre kesin olduğundan, hakim bu süreyi eksiltip artıramaz. Somut olayda; davalı vekili, kendisine 15.11.2011 tarihinde tebliğ edilen hükmü 14.12.2011 tarihinde, temyiz süresi geçtikten sonra temyiz etmiştir. Gerekçeli kararda temyiz süresinin 1 ay olarak yazılmış olması kanuni süre olan iki haftayı artırmaz.
Bu nedenle, temyiz süresi geçmiş olduğundan 01.06.1990 gün ve l989/3 E, l990/4 K. Sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme kararı uyarınca temyiz isteminin REDDİNE, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 21.03.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.