Yargıtay 3. Hukuk Dairesi Borçlar Hukuku · ön sınıflandırma
Yargıtay 3. Hukuk Dairesi E.2012/154 K.2012/5494
Özet: Dava, 3.995,01 TL'nın yasal faizi ve masrafları dahil olmak üzere tahsili için açılmış ve davalı tarafın 2.663,34 TL ödemesi sonucunda kalan 1.331,67 TL'yi tahsil edilmesi talebini içeren bir iddiayla kabul edilerek mahkeme tarafından onaylanmış; Yargıtay 5219 ve 5236 sayılı yasalar çerçevesinde temyiz istekleri reddederek, kararını kesin kılmış ve peşin alınan temyiz harcının iadesini şartlı olarak kabul etmiştir.
MAHKEMESİ: SULH HUKUK MAHKEMESİ
Dava dilekçesinde 3.995,01 TL'nın ödeme tarihinden itibaren işleyecek yasal faiz ve masraflarla birlikte davalı taraftan tahsili istenilmiştir. Dava sırasında, davalının asıl alacak miktarı olan 2.663,34 TL'yi ödemesi nedeniyle bakiye 1.331,67 TL'nin davalıdan tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulü cihetine gidilmiş, hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.
YARGITAY KARARI
5219 ve 5236 sayılı yasalar ile HUMK. nun 427. maddesinde öngörülen kesinlik sınırı 01.01.2010 tarihinden itibaren 1.430 TL. ye çıkarılmıştır. Hüküm, karar tarihi itibariyle kesin niteliktedir. Kesin olan kararların temyiz istemleri hakkında mahkemece bir karar verilebileceği gibi 01.06.1990 gün 3/4 sayılı İçtihadı Birleştirme Kurulu uyarınca Yargıtay'ca da temyiz isteminin reddine karar verilebilir. Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz isteminin REDDİNE, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 01/03/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Dava dilekçesinde 3.995,01 TL'nın ödeme tarihinden itibaren işleyecek yasal faiz ve masraflarla birlikte davalı taraftan tahsili istenilmiştir. Dava sırasında, davalının asıl alacak miktarı olan 2.663,34 TL'yi ödemesi nedeniyle bakiye 1.331,67 TL'nin davalıdan tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulü cihetine gidilmiş, hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.
YARGITAY KARARI
5219 ve 5236 sayılı yasalar ile HUMK. nun 427. maddesinde öngörülen kesinlik sınırı 01.01.2010 tarihinden itibaren 1.430 TL. ye çıkarılmıştır. Hüküm, karar tarihi itibariyle kesin niteliktedir. Kesin olan kararların temyiz istemleri hakkında mahkemece bir karar verilebileceği gibi 01.06.1990 gün 3/4 sayılı İçtihadı Birleştirme Kurulu uyarınca Yargıtay'ca da temyiz isteminin reddine karar verilebilir. Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz isteminin REDDİNE, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 01/03/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.