Yargıtay 3. Ceza Dairesi Ceza Hukuku
Yargıtay 3. Ceza Dairesi E.2022/9995 K.2024/3193
Özet: Uyuşmazlık, sanığın terör örgütü propagandası yapma suçundan mahkumiyetine yönelik istinaf ve temyiz başvurularının incelenmesini kapsıyor. Mahkeme, istinaf başvurusunu esastan reddetmiş ve temyiz başvurusunun hukuki gereklilikleri yerine getirildiğini tespit ederek istinaf kararının sürdürülmesini doğrulamıştır.
MAHKEMESİ: Ceza Dairesi
SAYISI: 2019/1588 E., 2020/1301 K.
SUÇ: Terör örgütü propagandası yapmak
HÜKÜM: İstinaf başvurusunun esastan reddi
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Onama
İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Manisa 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 14.06.2019 tarihli ve 2019/312 Esas, 2019/429 sayılı Kararı ile sanık hakkında terör örgütü propogandası yapma suçundan 3713 sayılı Terörle Mücadele Kanunu'nun 7/2, 2 nci cümlesi, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 43, 62, 53 üncü maddeleri uyarınca mahkumiyet kararı verilmiştir.
2. İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 18. Ceza Dairesinin, 23.11.2020 tarihli ve 2019/1588 Esas, 2020/1301 sayılı Kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.
3. Dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan 23.02.2022 tarihli ve onama görüşünü içerir Tebliğname ile Daireye tevdi edilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanığın temyiz sebepleri özetle;
1. Atılı suçun unsurlarının oluşmadığına,
2. Temyiz dilekçesinde belirtilen diğer temyiz sebepleri ve sair hususlara,
İlişkindir.
III. OLAY VE OLGULAR
Temyizin kapsamına göre;
A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü
İlk Derece Mahkemesince sanığın eyleminin terör örgütü propogandası yapma suçunu oluşturduğunun kabulü ile sanık hakkında mahkûmiyet kararı verilmiştir.
B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü
İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.
IV. GEREKÇE
Sanığın yerinde görülmeyen sair temyiz taleplerinin reddine, ancak;
İlk Derece Mahkemesinin gerekçeli kararında sanık hakkında ''bir daha suç işlemeyeceğine kanaat getirilmediğinden TCK'nın 51 ve CMK'nın 231 inci maddelerinin uygulanmasına yer olmadığına'' karar verilmiş ise de; TCK'nın 62 nci maddesinde belirtilen takdiri indirim uygulanan, suç ve karar tarihleri itibariyle adli sicil kaydına göre engel hali bulunmayan, ayrıca dosyaya yansıyan olumsuz bir davranışı da tespit edilemeyen sanık hakkında ilgili ve yeterli olmayan gerekçe ile CMK'nın 231 inci maddesine göre hükmün açıklanmasının geri bırakılması ve TCK'nın 51 inci maddesinin uygulamasına yer olmadığına karar verilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.
V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle sanık müdafiin temyiz istemi yerinde görüldüğünden İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 18. Ceza Dairesinin, 23.11.2020 tarihli ve 2019/1588 Esas, 2020/1301 sayılı Kararının 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,
Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesi uyarınca Manisa 2. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 18. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
04.03.2024 tarihinde karar verildi.
SAYISI: 2019/1588 E., 2020/1301 K.
SUÇ: Terör örgütü propagandası yapmak
HÜKÜM: İstinaf başvurusunun esastan reddi
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Onama
İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Manisa 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 14.06.2019 tarihli ve 2019/312 Esas, 2019/429 sayılı Kararı ile sanık hakkında terör örgütü propogandası yapma suçundan 3713 sayılı Terörle Mücadele Kanunu'nun 7/2, 2 nci cümlesi, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 43, 62, 53 üncü maddeleri uyarınca mahkumiyet kararı verilmiştir.
2. İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 18. Ceza Dairesinin, 23.11.2020 tarihli ve 2019/1588 Esas, 2020/1301 sayılı Kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.
3. Dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan 23.02.2022 tarihli ve onama görüşünü içerir Tebliğname ile Daireye tevdi edilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanığın temyiz sebepleri özetle;
1. Atılı suçun unsurlarının oluşmadığına,
2. Temyiz dilekçesinde belirtilen diğer temyiz sebepleri ve sair hususlara,
İlişkindir.
III. OLAY VE OLGULAR
Temyizin kapsamına göre;
A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü
İlk Derece Mahkemesince sanığın eyleminin terör örgütü propogandası yapma suçunu oluşturduğunun kabulü ile sanık hakkında mahkûmiyet kararı verilmiştir.
B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü
İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.
IV. GEREKÇE
Sanığın yerinde görülmeyen sair temyiz taleplerinin reddine, ancak;
İlk Derece Mahkemesinin gerekçeli kararında sanık hakkında ''bir daha suç işlemeyeceğine kanaat getirilmediğinden TCK'nın 51 ve CMK'nın 231 inci maddelerinin uygulanmasına yer olmadığına'' karar verilmiş ise de; TCK'nın 62 nci maddesinde belirtilen takdiri indirim uygulanan, suç ve karar tarihleri itibariyle adli sicil kaydına göre engel hali bulunmayan, ayrıca dosyaya yansıyan olumsuz bir davranışı da tespit edilemeyen sanık hakkında ilgili ve yeterli olmayan gerekçe ile CMK'nın 231 inci maddesine göre hükmün açıklanmasının geri bırakılması ve TCK'nın 51 inci maddesinin uygulamasına yer olmadığına karar verilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.
V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle sanık müdafiin temyiz istemi yerinde görüldüğünden İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 18. Ceza Dairesinin, 23.11.2020 tarihli ve 2019/1588 Esas, 2020/1301 sayılı Kararının 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,
Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesi uyarınca Manisa 2. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 18. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
04.03.2024 tarihinde karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.