Yargıtay 3. Ceza Dairesi Ceza Hukuku · ön sınıflandırma
Yargıtay 3. Ceza Dairesi E.2019/9950 K.2019/20765
Özet: Asliye Ceza Mahkemesi, 3. Ceza Dairesi 2019/9950 ve 2019/20765 eylemlerin temyiz talebini okuyup değerlendirerek, 02/03/2015 tarihli ek kararın 26/02/2019’da sanığa tebliğ edildiğini, bu kararı süre içinde temyiz etmediğini dikkate alarak, çözümünün Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİE gönderilmesi için karar alır ve temyiz talebini reddeder.
MAHKEMESİ: Asliye Ceza Mahkemesi
HÜKÜM: Hükmün açıklanması suretiyle mahkumiyet, temyiz isteminin reddine dair
Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;
Gereği görüşülüp düşünüldü:
Sanığa, yokluğunda verilen hükmün 20/02/2015 tarihinde tebliğ edildiği, sanığın 23/02/2015 tarihli dilekçesi ile hükmü temyiz ettiği, hükmolunan adli para cezasının miktar ve türü itibariyle, 14/04/2011 tarihinde yürürlüğe giren 31/03/2011 tarihli ve 6217 sayılı Kanun'un 26. maddesiyle 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkındaki Kanun'a eklenen geçici 2. maddesi uyarınca kesin nitelikte bulunduğundan, Gaziantep 25. Asliye Ceza Mahkemesinin 2014/588 Esas - 2015/46 Karar sayılı 02/03/2015 tarihli ek kararı ile sanığın temyiz talebinin reddine karar verildiği, ek kararın 26/02/2019 tarihinde sanığın bizzat kendisine tebliğ edildiği, ancak sanığın süresi içerisinde temyiz talebinin reddine ilişkin ek kararı temyiz etmediği anlaşılmakla, dosyanın incelenmeksizin mahkemesine gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 14/11/2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.
HÜKÜM: Hükmün açıklanması suretiyle mahkumiyet, temyiz isteminin reddine dair
Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;
Gereği görüşülüp düşünüldü:
Sanığa, yokluğunda verilen hükmün 20/02/2015 tarihinde tebliğ edildiği, sanığın 23/02/2015 tarihli dilekçesi ile hükmü temyiz ettiği, hükmolunan adli para cezasının miktar ve türü itibariyle, 14/04/2011 tarihinde yürürlüğe giren 31/03/2011 tarihli ve 6217 sayılı Kanun'un 26. maddesiyle 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkındaki Kanun'a eklenen geçici 2. maddesi uyarınca kesin nitelikte bulunduğundan, Gaziantep 25. Asliye Ceza Mahkemesinin 2014/588 Esas - 2015/46 Karar sayılı 02/03/2015 tarihli ek kararı ile sanığın temyiz talebinin reddine karar verildiği, ek kararın 26/02/2019 tarihinde sanığın bizzat kendisine tebliğ edildiği, ancak sanığın süresi içerisinde temyiz talebinin reddine ilişkin ek kararı temyiz etmediği anlaşılmakla, dosyanın incelenmeksizin mahkemesine gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 14/11/2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.