Yargıtay 3. Ceza Dairesi Ceza Hukuku
Yargıtay 3. Ceza Dairesi E.2018/9548 K.2019/5671
Özet: Asliye Ceza Mahkemesi, 2018/9548 E. ve 2019/5671 K. dosyalarında, 5237 sayılı TCK’nin 58/3. maddesi uyarınca sanığın tekerrüre esas sabıkası nedeniyle hapis cezasına çevirimine karar verip 50/2. maddeye aykırı şekilde adli para cezasına çevrilmesini istisna göstererek, 1412 sayılı CMUK’un 326/son maddesi gereğince bozma işlediğini üstlenmiş, temyiz itirazlarını reddederek hükmün ONANMASINA karar vermiştir.
MAHKEMESİ: Asliye Ceza Mahkemesi
HÜKÜM: Sanığın mahkumiyetine dair
Mahalli mahkemece bozma üzerine verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;
Gereği görüşülüp düşünüldü:
Sanığın tekerrüre esas sabıkası bulunması nedeniyle 5237 sayılı TCK'nin 58/3. maddesi gereğince TCK'nin 86/2. maddesinde belirtilen seçenek cezalardan hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiş ve verilen hapis cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmeksizin, 5237 sayılı TCK'nin 50/2. maddesine aykırı olarak adli para cezasına çevrilmiş ise de; bozmadan önceki 24.04.2013 tarihli hükümde de aynı şekilde karar verilmiş olması, hükmün sadece sanık tarafından temyiz edilmiş bulunması nedeniyle bu durum 1412 sayılı CMUK'un 326/son maddesindeki kazanılmış hak ilkesi gözetilerek bozma nedeni yapılmamıştır.
Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre sanığın temyiz itirazlarının reddiyle hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 18.03.2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.
HÜKÜM: Sanığın mahkumiyetine dair
Mahalli mahkemece bozma üzerine verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;
Gereği görüşülüp düşünüldü:
Sanığın tekerrüre esas sabıkası bulunması nedeniyle 5237 sayılı TCK'nin 58/3. maddesi gereğince TCK'nin 86/2. maddesinde belirtilen seçenek cezalardan hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiş ve verilen hapis cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmeksizin, 5237 sayılı TCK'nin 50/2. maddesine aykırı olarak adli para cezasına çevrilmiş ise de; bozmadan önceki 24.04.2013 tarihli hükümde de aynı şekilde karar verilmiş olması, hükmün sadece sanık tarafından temyiz edilmiş bulunması nedeniyle bu durum 1412 sayılı CMUK'un 326/son maddesindeki kazanılmış hak ilkesi gözetilerek bozma nedeni yapılmamıştır.
Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre sanığın temyiz itirazlarının reddiyle hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 18.03.2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.