Yargıtay 3. Ceza Dairesi Ceza Hukuku
Yargıtay 3. Ceza Dairesi E.2018/11748 K.2019/6499
Özet: Uyuşmazlık, mahkeme kararının bazı eksiklikleri ve bekâr durumdaki hüküm konulması nedeniyle temyiz itirazı içerir; mahkeme, 18.07.2012 tarihindeki eksik tarih gösterimi, adli rapor eksikliği, tekerrüre esas alınamayacak kararlar ve Anayasa Mahkemesi kararlarının dikkate alınmaması gibi boşlukları tespit ederek kararın bozulmasına karar verir; sonuç olarak, mahkeme, ilk hükmü iptal eder ve sanığın haklarını dikkate alarak cezanın yeniden değerlendirilmesi gerektiğine hükmeder.
MAHKEMESİ: Asliye Ceza Mahkemesi
HÜKÜM: Mahkumiyet
Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;
Gereği görüşülüp düşünüldü:
Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;
1) 18.07.2012 olan suç tarihinin karar başlığında yalnızca 2012 şeklinde eksik gösterilmesi,
2) Katılan hakkında dosyaya ibraz edilen 12.12.2011 tarihli özel raporda, sınır zeka teşhisi konulduğu dikkate alınarak, katılanın 5237 sayılı TCK'nin 86/3-b maddesi kapsamında beden veya ruh bakımından kendisini savunamayacak durumda olup olmadığına dair adli rapor alınarak sonucuna göre, sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nin 86/3-b maddesinin uygulanma koşullarının oluşup oluşmadığının değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,
3) Sanığın adli sicil kaydında yer alan ve tekerrüre esas olduğu kabul edilen Ankara 7. Asliye Ceza Mahkemesinin 20.04.2010 tarih ve 2007/500 Esas - 2010/514 sayılı mahkumiyet kararının temyiz edilmeden kesinleştiği, sanığın talebi üzerine usulsüz tebliğ nedeniyle ek kararla infazının durdurulduğu ve dosyanın Yargıtay'a gönderildiği, söz konusu kararın suç tarihinden sonra 07.05.2015 tarihinde onanarak kesinleşmesi nedeniyle tekerrüre esas alınamayacağı, sanığın adli sicil kaydına konu diğer ilamların tekerrüre esas alınıp alınamayacağı değerlendirilerek sonucuna göre sanık hakkında TCK'nin 58. maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,
4) Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas - 2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı ibarelerin iptal edilmesi nedeniyle hak yoksunlukları yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,
Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu nedenlerle 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, netice ceza ve tekerrüre esas alınacak ceza miktarı yönünden CMUK'un 326/son maddesi gereğince sanığın kazanılmış hakkının dikkate alınmasına, 27.03.2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.
HÜKÜM: Mahkumiyet
Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;
Gereği görüşülüp düşünüldü:
Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;
1) 18.07.2012 olan suç tarihinin karar başlığında yalnızca 2012 şeklinde eksik gösterilmesi,
2) Katılan hakkında dosyaya ibraz edilen 12.12.2011 tarihli özel raporda, sınır zeka teşhisi konulduğu dikkate alınarak, katılanın 5237 sayılı TCK'nin 86/3-b maddesi kapsamında beden veya ruh bakımından kendisini savunamayacak durumda olup olmadığına dair adli rapor alınarak sonucuna göre, sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nin 86/3-b maddesinin uygulanma koşullarının oluşup oluşmadığının değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,
3) Sanığın adli sicil kaydında yer alan ve tekerrüre esas olduğu kabul edilen Ankara 7. Asliye Ceza Mahkemesinin 20.04.2010 tarih ve 2007/500 Esas - 2010/514 sayılı mahkumiyet kararının temyiz edilmeden kesinleştiği, sanığın talebi üzerine usulsüz tebliğ nedeniyle ek kararla infazının durdurulduğu ve dosyanın Yargıtay'a gönderildiği, söz konusu kararın suç tarihinden sonra 07.05.2015 tarihinde onanarak kesinleşmesi nedeniyle tekerrüre esas alınamayacağı, sanığın adli sicil kaydına konu diğer ilamların tekerrüre esas alınıp alınamayacağı değerlendirilerek sonucuna göre sanık hakkında TCK'nin 58. maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,
4) Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas - 2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı ibarelerin iptal edilmesi nedeniyle hak yoksunlukları yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,
Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu nedenlerle 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, netice ceza ve tekerrüre esas alınacak ceza miktarı yönünden CMUK'un 326/son maddesi gereğince sanığın kazanılmış hakkının dikkate alınmasına, 27.03.2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.