Yargıtay 3. Ceza Dairesi Ceza Hukuku
Yargıtay 3. Ceza Dairesi E.2018/11433 K.2019/7066
Özet: Uyuşmazlık, sanığın kasten yaralama suçundan mahkumiyetine karşı yapılan temyiz itirazlarıyla ilgilidir; mahkeme, temyiz itirazlarını inceleyerek temel ceza belirleme aşamasında kastın yoğunluğu, zarar ağırlığı ve orantılılık ilkesine dikkat etme gerekliliğini vurgulamıştır. Sonuç olarak mahkeme, temyiz itirazlarını reddederek mahkumiyet hükmünü onaylamış ve ilgili hüküm maddesinde bazı değişiklikler yaparak kararını kesinleştirmiştir.
MAHKEMESİ: Asliye Ceza Mahkemesi
HÜKÜMLER: Mahkumiyetlerine dair
Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;
Gereği görüşülüp düşünüldü:
1) Sanık ... hakkında kasten yaralama suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;
5237 sayılı TCK'nin 61. maddesi gereğince temel ceza belirlenirken kastın yoğunluğuna, yaralanmanın birden fazla olmasına ve meydana gelen zararların ağırlığına göre, TCK'nin 3. maddesindeki orantılılık ilkesi de nazara alınarak alt sınırdan uzaklaşılması gerektiğinin gözetilmemesi aleyhe temyiz bulunmadığından; Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarihli ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 Esas - 2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı hükümler iptal edilmiş ise de bu husus infaz aşamasında dikkate alınabileceğinden bozma nedeni yapılmamıştır.
Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre sanığın temyiz itirazlarının reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,
2) Sanık ... hakkında kasten yaralama suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;
5237 sayılı TCK'nin 61. maddesi gereğince temel ceza belirlenirken kastın yoğunluğuna, yaralanmanın birden fazla olmasına ve meydana gelen zararların ağırlığına göre, TCK'nin 3. maddesindeki orantılılık ilkesi de nazara alınarak alt sınırdan uzaklaşılması gerektiğinin gözetilmemesi aleyhe temyiz bulunmadığından; Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarihli ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 Esas - 2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı hükümler iptal edilmiş ise de bu husus infaz aşamasında dikkate alınabileceğinden bozma nedeni yapılmamıştır.
Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;
Mahkemenin TCK'nin 58/6-7. maddesi gereğince mükerrir olan sanık hakkında "mükerrirlere özgü infaz rejimine ve cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına" karar verip bununla yetinilmesi gerekirken ayrıca ve fazladan olarak şartla tahliyeye karar veren mahkemece karar verilmesi gerekirken 5275 sayılı Kanun'un 108/4., 5. 6. maddeleri gereği karar verilmesi,
Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesi ile değişik 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca isteme aykırı olarak BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden 1412 sayılı CMUK'un 322. maddesi gereğince, hüküm fıkrasından “5275 sayılı Kanun'un 108/4.,5. ve 6. fıkraları gereği; cezanın infazının tamamlanmasından sonra başlamak ve 1 yıldan az olmamak üzere; uygulama şekil ve şartları ile süresi infaz aşamasında belirlenmek üzere” cümlesinin çıkartılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 03.04.2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.
HÜKÜMLER: Mahkumiyetlerine dair
Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;
Gereği görüşülüp düşünüldü:
1) Sanık ... hakkında kasten yaralama suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;
5237 sayılı TCK'nin 61. maddesi gereğince temel ceza belirlenirken kastın yoğunluğuna, yaralanmanın birden fazla olmasına ve meydana gelen zararların ağırlığına göre, TCK'nin 3. maddesindeki orantılılık ilkesi de nazara alınarak alt sınırdan uzaklaşılması gerektiğinin gözetilmemesi aleyhe temyiz bulunmadığından; Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarihli ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 Esas - 2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı hükümler iptal edilmiş ise de bu husus infaz aşamasında dikkate alınabileceğinden bozma nedeni yapılmamıştır.
Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre sanığın temyiz itirazlarının reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,
2) Sanık ... hakkında kasten yaralama suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;
5237 sayılı TCK'nin 61. maddesi gereğince temel ceza belirlenirken kastın yoğunluğuna, yaralanmanın birden fazla olmasına ve meydana gelen zararların ağırlığına göre, TCK'nin 3. maddesindeki orantılılık ilkesi de nazara alınarak alt sınırdan uzaklaşılması gerektiğinin gözetilmemesi aleyhe temyiz bulunmadığından; Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarihli ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 Esas - 2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı hükümler iptal edilmiş ise de bu husus infaz aşamasında dikkate alınabileceğinden bozma nedeni yapılmamıştır.
Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;
Mahkemenin TCK'nin 58/6-7. maddesi gereğince mükerrir olan sanık hakkında "mükerrirlere özgü infaz rejimine ve cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına" karar verip bununla yetinilmesi gerekirken ayrıca ve fazladan olarak şartla tahliyeye karar veren mahkemece karar verilmesi gerekirken 5275 sayılı Kanun'un 108/4., 5. 6. maddeleri gereği karar verilmesi,
Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesi ile değişik 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca isteme aykırı olarak BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden 1412 sayılı CMUK'un 322. maddesi gereğince, hüküm fıkrasından “5275 sayılı Kanun'un 108/4.,5. ve 6. fıkraları gereği; cezanın infazının tamamlanmasından sonra başlamak ve 1 yıldan az olmamak üzere; uygulama şekil ve şartları ile süresi infaz aşamasında belirlenmek üzere” cümlesinin çıkartılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 03.04.2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.