Yargıtay 3. Ceza Dairesi Ceza Hukuku
Yargıtay 3. Ceza Dairesi E.2017/934 K.2017/10816
Özet: Mahkeme, 5237 sayılı TCK 29. maddesi uyarınca asgari haksız tahrik hükümlerinin uygulanmasını karşılamayarak 1/2 oranında indirimle eksik ceza tayini kararını bozdu; yargılama giderleri sanık lehine tahsil edilmesine karar vererek bu kararı onayladı.
MAHKEMESİ: Asliye Ceza Mahkemesi
HÜKÜM: Mahkumiyet Mahalli mahkemece bozma üzerine verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak; Gereği görüşülüp düşünüldü; İlk haksız hareketin kimden kaynaklandığı şüpheye yer bırakmayacak şekilde belirlenemediğinde, şüpheli kalan bu halin sanık lehine değerlendirilerek, Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 22.10.2002 tarih ve 2002/4-238 Esas - 367 sayılı Kararı uyarınca, 5237 sayılı TCK'nin 29. maddesi gereğince asgari seviyede haksız tahrik hükümlerinin uygulanmasını gerektirdiği gözetilmeden, (1/2) oranında indirim yapılması suretiyle eksik ceza tayini, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır. Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazların reddine, ancak; Mahkemece kurulan ilk hükmün sanık müdafii tarafından temyiz edildiği ve sanık lehine bozulduğu gözetilmeden, bozma sonrasında yapılan yargılama giderlerinin sanıktan tahsiline karar verilmesi, Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin bu nedenle 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesi ile değişik 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, aynı Kanun'un 322. maddesi uyarınca, hükmün yargılama giderlerine ilişkin 8. fıkrasındaki "dosyanın Yargıtaya gidiş geliş masrafı 20 TL 6 tebligat gideri 60 TL giderler toplamı 235 TL” ibaresi hükümden çıkartılarak bu fıkranın devamına “bozma sonrası yapılan yargılama giderlerinin, bozma ilamı sanık lehine olduğundan kamu üzerinde bırakılmasına,'' ibaresinin eklenmesi suretiyle hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 13.09.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
HÜKÜM: Mahkumiyet Mahalli mahkemece bozma üzerine verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak; Gereği görüşülüp düşünüldü; İlk haksız hareketin kimden kaynaklandığı şüpheye yer bırakmayacak şekilde belirlenemediğinde, şüpheli kalan bu halin sanık lehine değerlendirilerek, Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 22.10.2002 tarih ve 2002/4-238 Esas - 367 sayılı Kararı uyarınca, 5237 sayılı TCK'nin 29. maddesi gereğince asgari seviyede haksız tahrik hükümlerinin uygulanmasını gerektirdiği gözetilmeden, (1/2) oranında indirim yapılması suretiyle eksik ceza tayini, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır. Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazların reddine, ancak; Mahkemece kurulan ilk hükmün sanık müdafii tarafından temyiz edildiği ve sanık lehine bozulduğu gözetilmeden, bozma sonrasında yapılan yargılama giderlerinin sanıktan tahsiline karar verilmesi, Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin bu nedenle 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesi ile değişik 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, aynı Kanun'un 322. maddesi uyarınca, hükmün yargılama giderlerine ilişkin 8. fıkrasındaki "dosyanın Yargıtaya gidiş geliş masrafı 20 TL 6 tebligat gideri 60 TL giderler toplamı 235 TL” ibaresi hükümden çıkartılarak bu fıkranın devamına “bozma sonrası yapılan yargılama giderlerinin, bozma ilamı sanık lehine olduğundan kamu üzerinde bırakılmasına,'' ibaresinin eklenmesi suretiyle hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 13.09.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.