Yargıtay3. Ceza DairesiCeza Hukuku
Yargıtay 3. Ceza Dairesi E.2017/5377 K.2017/16897
Özet: 1) Uyuşmazlık, Asliye Ceza Mahkemesi’nin sanıkla ilgili kararının çoğu noktada hukuka aykırı olarak yetersiz gerekçeyle verildiği, savunma hakkının ve ceza tayini yapılan miktarın eksik olduğu iddiasını içermekte. 2) Tüm temyiz itirazları dikkate alındıktan sonra karar bozulmuş, sanığın hakları saklı tutularak istendiği gibi geri yerine getirilen karara gerek duyulmuştur.
MAHKEMESİ: Asliye Ceza Mahkemesi
HÜKÜM: Mahkumiyete dair
Mahalli mahkemece bozma üzerine verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;
Gereği görüşülüp düşünüldü;
1) Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 141/3, 5271 sayılı CMK'nin 34 ve 230. maddeleri uyarınca mahkeme kararlarının gerekçeli olması ve hükmün gerekçesinde iddia ve savunmada ileri sürülen görüşlerin yazılması, delillerin tartışılarak değerlendirilmesi, hükme esas alınan ve reddedilen deliller ile mahkemece ulaşılan kanaatin belirtilmesi gerektiği gözetilmeden, yetersiz gerekçeyle yazılı şekilde hüküm kurulması,
2) Sanığın üzerine atılı suçun 5237 sayılı TCK'nin 86/1, 86/3-e, 87/2-b-son maddeleri kapsamında olup alt sınırı 5 yıl hapis cezasından fazla olduğundan 5271 sayılı CMK'nin 150/3. maddesinin açık hükmü karşısında, sorgusu sırasında zorunlu müdafii hazır olmaksızın savunması alınması suretiyle sanığın savunma hakkı kısıtlanarak CMK’nin 188/1. maddesine muhalefet edilmesi,
3) Sanığa 5237 sayılı TCK'nin 86/1 ve 86/3-e maddeleri uygulanarak verilen 3 yıl hapis cezasının TCK'nin 87/2-b maddesi gereğince iki kat artırılması ile 9 yıl hapis cezasını çıkartılması gerekirken, cezanın 6 yıl hapis cezası olarak yanlış belirlenerek sanığın TCK'nin 87/2-son fıkrası uyarınca 8 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmesi ve bu ceza miktarı üzerinden TCK'nin 21/2 ve 62/1. maddeleri uyarınca indirim yapılması suretiyle, eksik ceza tayini,
4) 5271 sayılı CMK'nin 150/3. maddesi uyarınca sanığa atanan zorunlu müdafii ücretinin, Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin 6/3-c maddesi ve yerleşik Yargıtay İçtihatları gözetilmeksizin hazine üzerinde bırakılması yerine sanıktan tahsiline karar verilmesi,
Bozmayı gerektirmiş, sanık ve müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerle, 6723 sayılı Yasanın 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, CMUK'un 326/son maddesi uyarınca sanığın kazanılmış hakkının saklı tutulmasına, 19.12.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
HÜKÜM: Mahkumiyete dair
Mahalli mahkemece bozma üzerine verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;
Gereği görüşülüp düşünüldü;
1) Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 141/3, 5271 sayılı CMK'nin 34 ve 230. maddeleri uyarınca mahkeme kararlarının gerekçeli olması ve hükmün gerekçesinde iddia ve savunmada ileri sürülen görüşlerin yazılması, delillerin tartışılarak değerlendirilmesi, hükme esas alınan ve reddedilen deliller ile mahkemece ulaşılan kanaatin belirtilmesi gerektiği gözetilmeden, yetersiz gerekçeyle yazılı şekilde hüküm kurulması,
2) Sanığın üzerine atılı suçun 5237 sayılı TCK'nin 86/1, 86/3-e, 87/2-b-son maddeleri kapsamında olup alt sınırı 5 yıl hapis cezasından fazla olduğundan 5271 sayılı CMK'nin 150/3. maddesinin açık hükmü karşısında, sorgusu sırasında zorunlu müdafii hazır olmaksızın savunması alınması suretiyle sanığın savunma hakkı kısıtlanarak CMK’nin 188/1. maddesine muhalefet edilmesi,
3) Sanığa 5237 sayılı TCK'nin 86/1 ve 86/3-e maddeleri uygulanarak verilen 3 yıl hapis cezasının TCK'nin 87/2-b maddesi gereğince iki kat artırılması ile 9 yıl hapis cezasını çıkartılması gerekirken, cezanın 6 yıl hapis cezası olarak yanlış belirlenerek sanığın TCK'nin 87/2-son fıkrası uyarınca 8 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmesi ve bu ceza miktarı üzerinden TCK'nin 21/2 ve 62/1. maddeleri uyarınca indirim yapılması suretiyle, eksik ceza tayini,
4) 5271 sayılı CMK'nin 150/3. maddesi uyarınca sanığa atanan zorunlu müdafii ücretinin, Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin 6/3-c maddesi ve yerleşik Yargıtay İçtihatları gözetilmeksizin hazine üzerinde bırakılması yerine sanıktan tahsiline karar verilmesi,
Bozmayı gerektirmiş, sanık ve müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerle, 6723 sayılı Yasanın 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, CMUK'un 326/son maddesi uyarınca sanığın kazanılmış hakkının saklı tutulmasına, 19.12.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.