Yargıtay 3. Ceza Dairesi Ceza Hukuku
Yargıtay 3. Ceza Dairesi E.2017/20817 K.2018/13205
Özet: Mahkeme, sanığın 05.10.2011 tarihli idari ceza kararının tekerrüre esas olmadığını, 5237 sayılı TCK'nin 53/1. maddesinin ve 08.10.2015 tarihli iptal kararının da dikkate alınmaksızın hapis cezasının mükerrir infaz rejiminde uygulanacağını, benzer şekilde 24.11.2015 tarihli iptal kararının etkisinin göz ardı edildiğini kabul ederek, mahkumiyet kararı ve hapis cezasının İlgili kanunlara göre geçersiz kılınmasını, yani BOZULMASINA karar etmiştir.
MAHKEMESİ: Asliye Ceza Mahkemesi
VASİSİ: ...
HÜKÜM: Mahkumiyet Mahalli mahkemece bozma üzerine verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak; Gereği görüşülüp düşünüldü: Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak; 1) Sanığın adli sicil kaydında yer alan ve tekerrüre esas olduğu kabul edilen ....2. Asliye Ceza Mahkemesinin 05.10.2011 tarih ve 2010/201 Esas - 2011/503 Karar sayılı doğrudan "1.000 TL" adli para cezasına ilişkin mahkumiyet kararının, suç tarihinden sonra 22.11.2011 tarihinde kesinleşmesi nedeniyle ve aynı zamanda CMUK'un 305/1. maddesi gereğince kesin nitelikte olup, aynı maddenin son fıkrası uyarınca tekerrüre esas alınamayacağı ve sanığın adli sicil kaydına konu tekerrüre esas olabilecek başka ilamının da bulunmadığı gözetilmeksizin, mükerrir kabul edilerek sanık hakkında verilen hapis cezasının TCK'nin 58. maddesi gereğince mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmesi, 2) Kasıtlı suçtan hapis cezasına mahkum edilen sanığın, Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas - 2015/85 Karar sayılı iptal kararı da gözetilerek, 5237 sayılı TCK'nin 53/1. maddesinde belirtilen hakları kullanmaktan yoksun bırakılmasına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi, Bozmayı gerektirmiş, sanık ve vasisinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu nedenlerle 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 19.09.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
VASİSİ: ...
HÜKÜM: Mahkumiyet Mahalli mahkemece bozma üzerine verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak; Gereği görüşülüp düşünüldü: Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak; 1) Sanığın adli sicil kaydında yer alan ve tekerrüre esas olduğu kabul edilen ....2. Asliye Ceza Mahkemesinin 05.10.2011 tarih ve 2010/201 Esas - 2011/503 Karar sayılı doğrudan "1.000 TL" adli para cezasına ilişkin mahkumiyet kararının, suç tarihinden sonra 22.11.2011 tarihinde kesinleşmesi nedeniyle ve aynı zamanda CMUK'un 305/1. maddesi gereğince kesin nitelikte olup, aynı maddenin son fıkrası uyarınca tekerrüre esas alınamayacağı ve sanığın adli sicil kaydına konu tekerrüre esas olabilecek başka ilamının da bulunmadığı gözetilmeksizin, mükerrir kabul edilerek sanık hakkında verilen hapis cezasının TCK'nin 58. maddesi gereğince mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmesi, 2) Kasıtlı suçtan hapis cezasına mahkum edilen sanığın, Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas - 2015/85 Karar sayılı iptal kararı da gözetilerek, 5237 sayılı TCK'nin 53/1. maddesinde belirtilen hakları kullanmaktan yoksun bırakılmasına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi, Bozmayı gerektirmiş, sanık ve vasisinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu nedenlerle 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 19.09.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.