Yargıtay 3. Ceza Dairesi Ceza Hukuku
Yargıtay 3. Ceza Dairesi E.2017/17592 K.2018/11912
Özet: (1) Uyuşmazlık, sanığın müştekiye yönelik “sizi öldüreceğim” şeklinde tehdit içeren eyleminden kaynaklanan 5237 sayılı TCK’teki tehdit suçunun, basit tehdit ve basit yaralama olarak yanlış tanımlanıp mahkumiyetle sonuçlanmasından ve uzlaştırma gerekçelerinin göz önünde bulundurulmamasından oluşmaktadır; (2) Mahkeme, sanığın temyiz itirazlarını reddederek mahkumiyet kararını onaylamış ve cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmamasını bozulma olarak kabul ederek, kararın bozulmasına ve yeniden yargılanmaya karar vermiştir.
MAHKEMESİ: Sulh Ceza Mahkemesi
HÜKÜM: Mahkumiyet Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak; Gereği görüşülüp düşünüldü: Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;
1) Sanığın, müştekiye karşı “sizi öldüreceğim, ölümünüz benim elimden olacak, sizi Sivas’tan kaldıracağım” şeklindeki eyleminin 5237 sayılı TCK'nin 106/1-1. cümle maddesinde yer alan tehdit suçunu oluşturacağı gözetilmeden, suç vasfında yanılgıya düşülerek TCK'nin 106/1-2. cümle maddesinde yer alan basit tehdit suçundan mahkumiyet kararı verilmesi, 2) CMK'nin 253/3. maddesinin 2. cümlesine göre; “Uzlaştırma kapsamına giren bir suçun, bu kapsama girmeyen bir başka suçla birlikte işlenmiş olması halinde uzlaşma hükümleri uygulanmaz” hükmü dikkate alındığında, suç tarihinde TCK’nin 106/1-1. cümle maddesinin uzlaşma kapsamında olmadığı, bu suçla birlikte işlenen basit yaralama suçunun da bu nedenle uzlaşma kapsamında olmadığı, oysa 6763 sayılı Kanun ile değişikliği ile tehdit suçunun da uzlaşma kapsamına alındığı anlaşılmakla; bu halde, sanığın üzerine atılı TCK’nin 86/2. maddesinde düzenlenen basit yaralama suçunun 02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun ile değişik 5271 sayılı CMK'nin 253. maddesine göre ve yasa değişikliğinden önce uzlaşma kapsamında kaldığı anlaşılmakla; sanık ile müşteki arasında 6763 sayılı Kanun ile değişik 5271 sayılı CMK'nin 253. ve 254. maddeleri gereğince uzlaştırma işlemi yapılması için dosyanın uzlaştırma bürosuna gönderilmesi, uzlaştırma girişiminin başarısızlıkla sonuçlanması halinde yargılamaya devamla hüküm kurulması gerektiğinin gözetilmemesi, Kabule göre de;
3) TCK'nin 58 maddesi gereği hakkında tekerrür hükümleri uygulanan sanık hakkında, cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına karar verilmemesi, Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebeplerden 1412 sayılı CMUK'un 326/son maddesi uyarınca sanığın kazanılmış hakkı saklı kalmak kaydı ile 6723 sayılı Kanunun 33. maddesi ile değişik 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca isteme aykırı BOZULMASINA, 28.06.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
HÜKÜM: Mahkumiyet Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak; Gereği görüşülüp düşünüldü: Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;
1) Sanığın, müştekiye karşı “sizi öldüreceğim, ölümünüz benim elimden olacak, sizi Sivas’tan kaldıracağım” şeklindeki eyleminin 5237 sayılı TCK'nin 106/1-1. cümle maddesinde yer alan tehdit suçunu oluşturacağı gözetilmeden, suç vasfında yanılgıya düşülerek TCK'nin 106/1-2. cümle maddesinde yer alan basit tehdit suçundan mahkumiyet kararı verilmesi, 2) CMK'nin 253/3. maddesinin 2. cümlesine göre; “Uzlaştırma kapsamına giren bir suçun, bu kapsama girmeyen bir başka suçla birlikte işlenmiş olması halinde uzlaşma hükümleri uygulanmaz” hükmü dikkate alındığında, suç tarihinde TCK’nin 106/1-1. cümle maddesinin uzlaşma kapsamında olmadığı, bu suçla birlikte işlenen basit yaralama suçunun da bu nedenle uzlaşma kapsamında olmadığı, oysa 6763 sayılı Kanun ile değişikliği ile tehdit suçunun da uzlaşma kapsamına alındığı anlaşılmakla; bu halde, sanığın üzerine atılı TCK’nin 86/2. maddesinde düzenlenen basit yaralama suçunun 02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun ile değişik 5271 sayılı CMK'nin 253. maddesine göre ve yasa değişikliğinden önce uzlaşma kapsamında kaldığı anlaşılmakla; sanık ile müşteki arasında 6763 sayılı Kanun ile değişik 5271 sayılı CMK'nin 253. ve 254. maddeleri gereğince uzlaştırma işlemi yapılması için dosyanın uzlaştırma bürosuna gönderilmesi, uzlaştırma girişiminin başarısızlıkla sonuçlanması halinde yargılamaya devamla hüküm kurulması gerektiğinin gözetilmemesi, Kabule göre de;
3) TCK'nin 58 maddesi gereği hakkında tekerrür hükümleri uygulanan sanık hakkında, cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına karar verilmemesi, Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebeplerden 1412 sayılı CMUK'un 326/son maddesi uyarınca sanığın kazanılmış hakkı saklı kalmak kaydı ile 6723 sayılı Kanunun 33. maddesi ile değişik 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca isteme aykırı BOZULMASINA, 28.06.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.