Yargıtay 3. Ceza Dairesi Ceza Hukuku
Yargıtay 3. Ceza Dairesi E.2017/17294 K.2018/11405
Özet: (1) Sanığın kasten yaralama suçu kapsamında eylemi, 5237 sayılı TCK’nin 25/1. maddesi uyarınca meşru müdafa olarak değerlendirilmiş ve ceza tertibine yer olmadığı kararlaştırılmıştır. (2) Mahkeme, bu durumda sanığın beraatına karar vererek, önceki mahkumiyet kararı bozularak yeni beraat kararı onaylamış ve yürütme aşamasına geçmiştir.
MAHKEMESİ: Asliye Ceza Mahkemesi
HÜKÜM: Mahkumiyet, ceza tertibine yer olmadığına Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak; Gereği görüşülüp düşünüldü:
1) Sanık ... hakkında kasten yaralama suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz incelemesinde; Sanık ... hakkında 5237 sayılı TCK'nin 53/1. maddesi uyarınca hak yoksunluğu uygulanmamış ise de, kasıtlı suçtan hapis cezasının kanuni sonucu olup, Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas - 2015/85 Karar sayılı iptal kararı da nazara alınmak suretiyle infaz aşamasında dikkate alınabileceğinden, bozma nedeni yapılmamıştır. Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre katılan sanık ...'nın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA, 2) Sanık ... hakkında kasten yaralama suçundan kurulan ceza tertibine yer olmadığına dair hükme yönelik temyiz incelemesinde; Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak; Sanığın eylemi 5237 sayılı TCK'nin 25/1. maddesi gereğince meşru müdafaa kapsamında kaldığının kabulü karşısında, 5271 sayılı CMK'nin 223/2-d maddesi gereğince beraat kararı verilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmesi, Bozmayı gerektirmiş, katılan ...'nın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu nedenle 6723 sayılı Kanunun 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden CMUK'un 322. maddesi gereğince, hükmün 1 fıkrasından “TCK'nin 25 ve 27. maddelerinin 2. fıkrası kapsamında kaldığı anlaşıldığından sanığa ceza verilmesine yer olmadığına,” ibaresi çıkartılarak yerine “TCK'nin 25. maddesi kapsamında kaldığı anlaşıldığından 5271 sayılı CMK'nin 223/2-d maddesi gereğince sanığın beraatine,” ibaresinin eklenmesi suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 21.06.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
HÜKÜM: Mahkumiyet, ceza tertibine yer olmadığına Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak; Gereği görüşülüp düşünüldü:
1) Sanık ... hakkında kasten yaralama suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz incelemesinde; Sanık ... hakkında 5237 sayılı TCK'nin 53/1. maddesi uyarınca hak yoksunluğu uygulanmamış ise de, kasıtlı suçtan hapis cezasının kanuni sonucu olup, Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas - 2015/85 Karar sayılı iptal kararı da nazara alınmak suretiyle infaz aşamasında dikkate alınabileceğinden, bozma nedeni yapılmamıştır. Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre katılan sanık ...'nın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA, 2) Sanık ... hakkında kasten yaralama suçundan kurulan ceza tertibine yer olmadığına dair hükme yönelik temyiz incelemesinde; Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak; Sanığın eylemi 5237 sayılı TCK'nin 25/1. maddesi gereğince meşru müdafaa kapsamında kaldığının kabulü karşısında, 5271 sayılı CMK'nin 223/2-d maddesi gereğince beraat kararı verilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmesi, Bozmayı gerektirmiş, katılan ...'nın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu nedenle 6723 sayılı Kanunun 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden CMUK'un 322. maddesi gereğince, hükmün 1 fıkrasından “TCK'nin 25 ve 27. maddelerinin 2. fıkrası kapsamında kaldığı anlaşıldığından sanığa ceza verilmesine yer olmadığına,” ibaresi çıkartılarak yerine “TCK'nin 25. maddesi kapsamında kaldığı anlaşıldığından 5271 sayılı CMK'nin 223/2-d maddesi gereğince sanığın beraatine,” ibaresinin eklenmesi suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 21.06.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.