Yargıtay3. Ceza DairesiCeza Hukuku
Yargıtay 3. Ceza Dairesi E.2017/16638 K.2018/9817
Özet: (1) Sanıkların 2017/16638 ve 2018/9817 sayılarına ilişkin mahkumiyet kararlarına karşı açılan temyiz itirazları; (2) Mahkeme, temyiz itirazlarını reddederek mahkumiyet kararını saklı tutarak, sanıkların mahkumiyetlerinin devam etmesine karar vermiştir.
MAHKEMESİ: Asliye Ceza Mahkemesi
HÜKÜM: Sanıkların mahkumiyetine dair Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak; Gereği görüşülüp düşünüldü: 1) Sanık ... hakkındaki hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde; Taş ile mağduru yaraladığı kabul edilen sanığın cezasından TCK’nin 86/3-e maddesine göre artırım yapılırken dosya kapsamına göre mağdur sıfatı olmayan babası olduğundan da bahisle ...’a yönelik eylemin çeki demiri ile gerçekleştirilmesinin gerekçe gösterilmesi mahallinde düzeltilmesi mümkün yazım hatası olarak kabul edildiğinden, mükerrir olan sanık hakkında hüküm kurulurken tekerrüre esas alınan ilam gösterilmemiş ise de; Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 12.02.2013 tarih, 2012/13-1438 Esas, 2013/53 Karar sayılı ilamında belirtildiği üzere, bu husus infaz aşamasında gözetilebileceğinden ve yine Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas - 2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı ibareler iptal edilmiş ise de, bu husus infaz aşamasında dikkate alınabileceğinden, bozma nedeni yapılmamıştır. Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre sanığın temyiz itirazlarının reddiyle hükmün isteme aykırı olarak ONANMASINA, 2) Sanık ... hakkındaki hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde; Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak; a) Taş ile mağduru yaraladığı kabul edilen sanığın cezasından TCK’nin 86/3-e maddesine göre artırım yapılırken dosya kapsamına göre mağdur sıfatı olmayan babası olduğundan da bahisle ...’a yönelik eylemin çeki demiri ile gerçekleştirilmesinin gerekçe gösterilmesi, b) Sanığın adli sicil belgesindeki kayıtlardan birinin suç tarihinden sonra kesinleşmesi diğerinin miktar itibariyle kesin nitelikteki adli para cezasından ibaret olması karşısında; sanığın tekerrüre esas sabıkası bulunmadığı halde sanık hakkkında TCK’nin 58. maddesindeki tekerrür hükümlerinin uygulanması, c) Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas - 2015/85 Karar sayılı kararı ile TCK'nin 53. maddesindeki bazı hükümlerin iptal edilmesi nedeniyle, hak yoksunlukları yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması, Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu nedenlerle, 6723 sayılı Kanunun 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca isteme uygun olarak BOZULMASINA, 28.05.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
HÜKÜM: Sanıkların mahkumiyetine dair Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak; Gereği görüşülüp düşünüldü: 1) Sanık ... hakkındaki hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde; Taş ile mağduru yaraladığı kabul edilen sanığın cezasından TCK’nin 86/3-e maddesine göre artırım yapılırken dosya kapsamına göre mağdur sıfatı olmayan babası olduğundan da bahisle ...’a yönelik eylemin çeki demiri ile gerçekleştirilmesinin gerekçe gösterilmesi mahallinde düzeltilmesi mümkün yazım hatası olarak kabul edildiğinden, mükerrir olan sanık hakkında hüküm kurulurken tekerrüre esas alınan ilam gösterilmemiş ise de; Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 12.02.2013 tarih, 2012/13-1438 Esas, 2013/53 Karar sayılı ilamında belirtildiği üzere, bu husus infaz aşamasında gözetilebileceğinden ve yine Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas - 2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı ibareler iptal edilmiş ise de, bu husus infaz aşamasında dikkate alınabileceğinden, bozma nedeni yapılmamıştır. Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre sanığın temyiz itirazlarının reddiyle hükmün isteme aykırı olarak ONANMASINA, 2) Sanık ... hakkındaki hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde; Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak; a) Taş ile mağduru yaraladığı kabul edilen sanığın cezasından TCK’nin 86/3-e maddesine göre artırım yapılırken dosya kapsamına göre mağdur sıfatı olmayan babası olduğundan da bahisle ...’a yönelik eylemin çeki demiri ile gerçekleştirilmesinin gerekçe gösterilmesi, b) Sanığın adli sicil belgesindeki kayıtlardan birinin suç tarihinden sonra kesinleşmesi diğerinin miktar itibariyle kesin nitelikteki adli para cezasından ibaret olması karşısında; sanığın tekerrüre esas sabıkası bulunmadığı halde sanık hakkkında TCK’nin 58. maddesindeki tekerrür hükümlerinin uygulanması, c) Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas - 2015/85 Karar sayılı kararı ile TCK'nin 53. maddesindeki bazı hükümlerin iptal edilmesi nedeniyle, hak yoksunlukları yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması, Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu nedenlerle, 6723 sayılı Kanunun 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca isteme uygun olarak BOZULMASINA, 28.05.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.