Yargıtay3. Ceza DairesiCeza Hukuku
Yargıtay 3. Ceza Dairesi E.2017/14489 K.2018/9689
Özet: Uyuşmazlıkta, 5320 sayılı Ceza Kanunu hükümlerine göre mahkumiyetin temyiz itirazları incelenirken, savunma hakkı sınırlamaları ve ceza artırımının yanlış uygulanması ele alındı; Mahkeme, sürecin hatalı uygulamalar nedeniyle Bozulduğunu kararlaştırdı.
MAHKEMESİ: Asliye Ceza Mahkemesi
HÜKÜM: Mahkumiyet Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak; Gereği görüşülüp düşünüldü: Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak; 1) Sanığa 5271 sayılı CMK’nin 226. maddesi hükmü gereğince ek savunma hakkı tanınmadan, iddianamede gösterilmeyen TCK’nin 87/2-b-son maddesinin uygulanması suretiyle savunma hakkının kısıtlanması, 2) Yaralama eylemi sonucunda mağdurun hem yaşamını tehlikeye sokan bir duruma, hem duyu veya organlarından birinin işlevinin yitirilmesine, hem de kemik kırığına neden olacak şekilde yaralanmış bulunması karşısında, bu durumun ancak temel cezanın belirlenmesinde alt sınırdan uzaklaşma nedeni yapılabileceği ve fikri içtima kuralları gereğince sanık hakkında hüküm kurulurken 86/1. ve 86/3-a-e maddelerinden sonra yalnızca en ağır cezayı gerektiren 5237 sayılı TCK'nin 87/2-b-son maddesi gereğince artırım yapılması gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde TCK'nin 87/3. maddesi gereğince de ayrıca artırım yapılması suretiyle sanık hakkında fazla ceza tayini, 3) İlk haksız hareketin kimden geldiği belli olmadığı gerekçesiyle uygulanan haksız tahrik hükümlerinde, sanık hakkında TCK'nin 29. maddesi gereğince asgari oranda indirim yapılması gerektiği gözetilmeden (1/2) oranında indirim yapılarak eksik ceza tayini, 4) Anayasa Mahkemesinin 24/11/2015 tarihli ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08/10/2015 tarihli ve E.2014/140 - K.2015/85 sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı ibarelerin iptal edilmesi nedeniyle, hak yoksunlukları yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması, Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu nedenlerle 6723 sayılı Kanunun 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca, CMUK’un 326/son maddesi uyarınca sanığın kazanılmış hakları saklı kalmak kaydıyla, BOZULMASINA, 24/05/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
HÜKÜM: Mahkumiyet Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak; Gereği görüşülüp düşünüldü: Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak; 1) Sanığa 5271 sayılı CMK’nin 226. maddesi hükmü gereğince ek savunma hakkı tanınmadan, iddianamede gösterilmeyen TCK’nin 87/2-b-son maddesinin uygulanması suretiyle savunma hakkının kısıtlanması, 2) Yaralama eylemi sonucunda mağdurun hem yaşamını tehlikeye sokan bir duruma, hem duyu veya organlarından birinin işlevinin yitirilmesine, hem de kemik kırığına neden olacak şekilde yaralanmış bulunması karşısında, bu durumun ancak temel cezanın belirlenmesinde alt sınırdan uzaklaşma nedeni yapılabileceği ve fikri içtima kuralları gereğince sanık hakkında hüküm kurulurken 86/1. ve 86/3-a-e maddelerinden sonra yalnızca en ağır cezayı gerektiren 5237 sayılı TCK'nin 87/2-b-son maddesi gereğince artırım yapılması gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde TCK'nin 87/3. maddesi gereğince de ayrıca artırım yapılması suretiyle sanık hakkında fazla ceza tayini, 3) İlk haksız hareketin kimden geldiği belli olmadığı gerekçesiyle uygulanan haksız tahrik hükümlerinde, sanık hakkında TCK'nin 29. maddesi gereğince asgari oranda indirim yapılması gerektiği gözetilmeden (1/2) oranında indirim yapılarak eksik ceza tayini, 4) Anayasa Mahkemesinin 24/11/2015 tarihli ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08/10/2015 tarihli ve E.2014/140 - K.2015/85 sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı ibarelerin iptal edilmesi nedeniyle, hak yoksunlukları yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması, Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu nedenlerle 6723 sayılı Kanunun 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca, CMUK’un 326/son maddesi uyarınca sanığın kazanılmış hakları saklı kalmak kaydıyla, BOZULMASINA, 24/05/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.