Yargıtay 3. Ceza Dairesi Ceza Hukuku
Yargıtay 3. Ceza Dairesi E.2017/12529 K.2018/6367
Özet: Asliye Ceza Mahkemesi, 2014 tarihli ek kararın usul ve yasaya uygunluğunu kabul ederek sanığın temyiz eksikliğini reddetti; 2018 kararında ise sanığın cezai ehliyetinin olmadığını belirten rapor nedeniyle savunma hakkının kısıtlandığını tespit edip kararını bozdu.
MAHKEMESİ: Asliye Ceza Mahkemesi
HÜKÜMLER: Mahkumiyet ve ceza verilmesine yer olmadığına dair Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak; Gereği görüşülüp düşünüldü;
1) Sanık ... hakkında kurulan hükme yönelik yapılan temyiz incelemesinde; Sanık hakkında tayin olunan cezanın, karar tarihindeki miktar ve türü itibariyle hükmün, 14/04/2011 tarihinde yürürlüğe giren 6217 sayılı Kanunun 26. maddesi ile 6723 sayılı Kanunun 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanuna eklenen geçici 2. madde uyarınca kesin nitelikte olup temyizinin mümkün olmadığı, bu nedenle temyiz isteminin reddine ilişkin 16.05.2014 tarihli ek kararda usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmadığı anlaşıldığından, sanığın bu karara yönelik itirazının reddine ve redde ilişkin ek kararın ONANMASINA, 2) Sanık ... hakkında kurulan hükme yönelik yapılan temyiz incelemesinde; Sanık hakkında Elazığ Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Hastanesinin 22.10.2014 tarihli raporunda, cezai ehliyetinin olmadığının belirtilmesi ve TCK' nin 32/1. maddesinin uygulanması karşısında, 5271 Sayılı CMK'nin 150/2. maddesi uyarınca sanığın zorunlu müdafii huzurunda savunması alınmadan savunma hakkının kısıtlanması suretiyle hüküm kurulması, Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu nedenlerle 6723 sayılı Kanunun 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 09.04.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
HÜKÜMLER: Mahkumiyet ve ceza verilmesine yer olmadığına dair Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak; Gereği görüşülüp düşünüldü;
1) Sanık ... hakkında kurulan hükme yönelik yapılan temyiz incelemesinde; Sanık hakkında tayin olunan cezanın, karar tarihindeki miktar ve türü itibariyle hükmün, 14/04/2011 tarihinde yürürlüğe giren 6217 sayılı Kanunun 26. maddesi ile 6723 sayılı Kanunun 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanuna eklenen geçici 2. madde uyarınca kesin nitelikte olup temyizinin mümkün olmadığı, bu nedenle temyiz isteminin reddine ilişkin 16.05.2014 tarihli ek kararda usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmadığı anlaşıldığından, sanığın bu karara yönelik itirazının reddine ve redde ilişkin ek kararın ONANMASINA, 2) Sanık ... hakkında kurulan hükme yönelik yapılan temyiz incelemesinde; Sanık hakkında Elazığ Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Hastanesinin 22.10.2014 tarihli raporunda, cezai ehliyetinin olmadığının belirtilmesi ve TCK' nin 32/1. maddesinin uygulanması karşısında, 5271 Sayılı CMK'nin 150/2. maddesi uyarınca sanığın zorunlu müdafii huzurunda savunması alınmadan savunma hakkının kısıtlanması suretiyle hüküm kurulması, Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu nedenlerle 6723 sayılı Kanunun 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 09.04.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.