Yargıtay 3. Ceza Dairesi Ceza Hukuku
Yargıtay 3. Ceza Dairesi E.2017/12041 K.2018/6540
1 kez atıf aldı Sonraki kararlarda bu karara yapılan atıflar
Özet: (1) Uyuşmazlık, katılana karşı tehdit ve kasten yaralama suçlarından dolayı mahkum edilen sanığın, bu suçlarla ilgili verilen mahkeme kararına karşı temyiz itirazlarıyla ilgilidir. (2) Mahkeme, sanığın temyiz itirazlarını reddederek, verilen hapis cezasını adli para cezasına çevirme kararına ve kasten yaralama suçundan verilen hapis cezasındaki eksiklikleri tamamlayarak, kararının mağduriyetini ortadan kaldırmak amacıyla ilgili kanun hükümlerine uygun olarak kararı bozmuştur.
MAHKEMESİ: Asliye Ceza Mahkemesi
HÜKÜM: Sanığın mahkumiyetine dair Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak; Gereği görüşülüp düşünüldü:
1) Sanık hakkında katılana karşı tehdit suçundan kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde; Ayrıntıları Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 19.03.2013 tarih ve 2013/29 Esas - 2013/94 Karar sayılı ilamında da belirtildiği gibi, adli sicil kaydına göre tekerrüre esas sabıkası bulunan sanık hakkında hükmolunan hapis cezasının TCK'nin 50/1-a, 52/2. maddelerine istinaden adli para cezasına çevrilmesi nedeniyle sonuç ceza itibariyle 5237 sayılı TCK'nin 58/1. maddesinde belirtilen tekerrür hükümlerinin uygulanamaması, aleyhe temyiz olmadığından; Sanık hakkında hükmedilen adli para cezasının ödenmemesi halinde izlenecek yöntem infaz aşamasında dikkate alınabileceğinden; Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre sanığın temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 2) Sanık hakkında katılana karşı kasten yaralama suçundan kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde; Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak; a) Sanığın yargılama konusu eylemini, babası olan üstsoyuna karşı işlediği sabit olduğu halde sanık hakkında hükmolunan cezada 5237 sayılı TCK’nin 86/3-a hükmü gereği (½) oranında arttırım yapılması gerektiği gözardı edilerek, sanık hakkında eksik ceza tayini, b) İddianamede talep edilmediği halde, sanığa 5271 sayılı CMK'nin 226. maddesi uyarınca ek savunma hakkı tanınmaksızın, TCK'nin 86/1. ve 87/3. maddelerinin uygulanması suretiyle sanığın savunma hakkının kısıtlanması, c) Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 Tarih ve 2014/140 Esas - 2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı ibarelerin iptal edilmesi nedeniyle hak yoksunlukları yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması, Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden 6723 sayılı Kanunun 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca, CMUK’un 326/son maddesi uyarınca kazanılmış hakları saklı kalmak kaydıyla, isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 10.04.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
HÜKÜM: Sanığın mahkumiyetine dair Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak; Gereği görüşülüp düşünüldü:
1) Sanık hakkında katılana karşı tehdit suçundan kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde; Ayrıntıları Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 19.03.2013 tarih ve 2013/29 Esas - 2013/94 Karar sayılı ilamında da belirtildiği gibi, adli sicil kaydına göre tekerrüre esas sabıkası bulunan sanık hakkında hükmolunan hapis cezasının TCK'nin 50/1-a, 52/2. maddelerine istinaden adli para cezasına çevrilmesi nedeniyle sonuç ceza itibariyle 5237 sayılı TCK'nin 58/1. maddesinde belirtilen tekerrür hükümlerinin uygulanamaması, aleyhe temyiz olmadığından; Sanık hakkında hükmedilen adli para cezasının ödenmemesi halinde izlenecek yöntem infaz aşamasında dikkate alınabileceğinden; Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre sanığın temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 2) Sanık hakkında katılana karşı kasten yaralama suçundan kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde; Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak; a) Sanığın yargılama konusu eylemini, babası olan üstsoyuna karşı işlediği sabit olduğu halde sanık hakkında hükmolunan cezada 5237 sayılı TCK’nin 86/3-a hükmü gereği (½) oranında arttırım yapılması gerektiği gözardı edilerek, sanık hakkında eksik ceza tayini, b) İddianamede talep edilmediği halde, sanığa 5271 sayılı CMK'nin 226. maddesi uyarınca ek savunma hakkı tanınmaksızın, TCK'nin 86/1. ve 87/3. maddelerinin uygulanması suretiyle sanığın savunma hakkının kısıtlanması, c) Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 Tarih ve 2014/140 Esas - 2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı ibarelerin iptal edilmesi nedeniyle hak yoksunlukları yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması, Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden 6723 sayılı Kanunun 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca, CMUK’un 326/son maddesi uyarınca kazanılmış hakları saklı kalmak kaydıyla, isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 10.04.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.