Yargıtay 3. Ceza Dairesi Ceza Hukuku
Yargıtay 3. Ceza Dairesi E.2017/11997 K.2018/7179
Özet: (1) İlgili uyuşmazlık, sanıkların kurulan mahkumiyet yönündeki temyiz itirazlarının incelenmesi ve bu itirazların uzlaşma kapsamına girip girmediği, ayrıca ilgili kanun değişikliklerinin (5237 sayılı TCK, 6763 sayılı Kanun vb.) işleve etkisiyle ilgiliydi. (2) Mahkeme, temyiz itirazlarını reddederek mahkumiyet hükümlerinin onanmasını ve sonrasında 18/04/2018 tarihli oybirliğiyle kararla yine kararların bozulmasını yerine, yalnızca motorlu taşıtların iptalini, hukuki durumun yeniden değerlendirilmesini ve bazı hükümlerin iptali sonucunda mahkumiyet kararı geçersiz kılmaksızın kararların devamını
MAHKEMESİ: Asliye Ceza Mahkemesi
HÜKÜM: Mahkumiyetlerine dair Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak; Gereği görüşülüp düşünüldü:
1) Sanıklar ... ve ... hakkında kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelen temyiz itirazlarının incelenmesinde: Sanıkların katılan ...’e karşı kasten yaralama eyleminin uzlaşmaya tabi olmayan müşteki ...’a karşı kemik kırığına neden olacak şekilde kasten yaralama suçuyla birlikte işlenmiş olması nedeniyle CMK'nin 253/3. maddesinin uygulanma koşullarının ortadan kalktığı belirlenerek yapılan incelemede; Mahkemenin sanık ... hakkında ikinci kez mükerrirlik hükümlerini uygulamasında bir isabetsizlik görülmediğinden tebliğnamenin bu yöndeki görüşüne iştirak edilmemiştir. Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas - 2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı ibareler iptal edilmiş ise de, bu husus infaz aşamasında dikkate alınabileceğinden bozma nedeni yapılmamıştır. Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre sanıkların ve katılan ...’in temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 2) Sanıklar ... ve ... hakkında kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelen temyiz itirazlarının incelenmesinde: a) Sanığın üzerine atılı 5237 sayılı TCK’nin 86/1. maddesinde düzenlenen kasten yaralama suçunun 02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun ile değişik 5271 sayılı CMK'nin 253. maddesine göre ve yasa değişikliğinden önce uzlaşma kapsamında kaldığı anlaşılmakla; sanık ile mağdur arasında 6763 sayılı Kanun ile değişik 5271 sayılı CMK'nin 253. ve 254. maddeleri gereğince uzlaştırma işlemi yapılması için dosyanın uzlaştırma bürosuna gönderilmesi, uzlaştırma girişiminin başarısızlıkla sonuçlanması halinde yargılamaya devamla hüküm kurulması gerektiğinin gözetilmemesi, Kabul ve uygulamaya göre; b) Sanık ... hakkında müşteki ...’ı kasten yaralama suçundan kurulan hükme ilişkin olarak müştekinin soruşturma aşamasında alınan ifadesinde suç tarihinde taraflar arasında meydana gelen kavga esnasında sanığın da yumrukla kendisine vurmaya teşebbüs ettiğini beyan etmesi karşısında, sanığın eylemi teşebbüs aşamasında kaldığı halde, TCK'nin 86/2 ve 35 maddeleri uyarınca cezalandırılması gerekirken yazılı şekilde tamamlanmış suçtan TCK'nin 86/2 maddesi gereğince cezalandırılmasına karar verilmesi, c) Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas - 2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı hükümlerin iptal edilmesi nedeniyle hak yoksunlukları yönünden sanıkların hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması, Bozmayı gerektirmiş, sanıkların temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebeplerle 6723 sayılı Kanunun 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 18/04/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
HÜKÜM: Mahkumiyetlerine dair Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak; Gereği görüşülüp düşünüldü:
1) Sanıklar ... ve ... hakkında kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelen temyiz itirazlarının incelenmesinde: Sanıkların katılan ...’e karşı kasten yaralama eyleminin uzlaşmaya tabi olmayan müşteki ...’a karşı kemik kırığına neden olacak şekilde kasten yaralama suçuyla birlikte işlenmiş olması nedeniyle CMK'nin 253/3. maddesinin uygulanma koşullarının ortadan kalktığı belirlenerek yapılan incelemede; Mahkemenin sanık ... hakkında ikinci kez mükerrirlik hükümlerini uygulamasında bir isabetsizlik görülmediğinden tebliğnamenin bu yöndeki görüşüne iştirak edilmemiştir. Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas - 2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı ibareler iptal edilmiş ise de, bu husus infaz aşamasında dikkate alınabileceğinden bozma nedeni yapılmamıştır. Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre sanıkların ve katılan ...’in temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 2) Sanıklar ... ve ... hakkında kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelen temyiz itirazlarının incelenmesinde: a) Sanığın üzerine atılı 5237 sayılı TCK’nin 86/1. maddesinde düzenlenen kasten yaralama suçunun 02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun ile değişik 5271 sayılı CMK'nin 253. maddesine göre ve yasa değişikliğinden önce uzlaşma kapsamında kaldığı anlaşılmakla; sanık ile mağdur arasında 6763 sayılı Kanun ile değişik 5271 sayılı CMK'nin 253. ve 254. maddeleri gereğince uzlaştırma işlemi yapılması için dosyanın uzlaştırma bürosuna gönderilmesi, uzlaştırma girişiminin başarısızlıkla sonuçlanması halinde yargılamaya devamla hüküm kurulması gerektiğinin gözetilmemesi, Kabul ve uygulamaya göre; b) Sanık ... hakkında müşteki ...’ı kasten yaralama suçundan kurulan hükme ilişkin olarak müştekinin soruşturma aşamasında alınan ifadesinde suç tarihinde taraflar arasında meydana gelen kavga esnasında sanığın da yumrukla kendisine vurmaya teşebbüs ettiğini beyan etmesi karşısında, sanığın eylemi teşebbüs aşamasında kaldığı halde, TCK'nin 86/2 ve 35 maddeleri uyarınca cezalandırılması gerekirken yazılı şekilde tamamlanmış suçtan TCK'nin 86/2 maddesi gereğince cezalandırılmasına karar verilmesi, c) Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas - 2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı hükümlerin iptal edilmesi nedeniyle hak yoksunlukları yönünden sanıkların hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması, Bozmayı gerektirmiş, sanıkların temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebeplerle 6723 sayılı Kanunun 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 18/04/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.