Yargıtay 3. Ceza Dairesi Ceza Hukuku
Yargıtay 3. Ceza Dairesi E.2016/8929 K.2017/2317
Özet: Asliye Ceza Mahkemesi, sanığın hakaret, basit kasten yaralama teşebbüsü, kasten yaralama ve tehdit suçlarıyla ilgili mahkumiyet kararlarını temyiz incelemesinde, 6217 sayılı Kanun, 5320 sayılı CMK ve ilgili geçici mücbirlik hükümleri çerçevesinde kesin kılıp temyiz edilemez olarak kabul ederek sanığın temyiz isteğini CMK 317. maddesi uyarınca reddiyle, kararların onama kararını oybirliğiyle 07.03.2017 tarihinde verdi.
MAHKEMESİ: Asliye Ceza Mahkemesi
HÜKÜM: Sanığın mahkumiyetlerine dair
Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;
Gereği görüşülüp düşünüldü;
1) Sanık hakkında müşteki ...'e yönelik hakaret ve basit kasten yaralamaya teşebbüs suçları nedeniyle verilen mahkumiyet hükümlerinin yapılan temyiz incelemesinde:
Sanık hakkında tayin olunan cezaların, karar tarihindeki miktar ve türü itibariyle hükümlerin, 14.04.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6217 sayılı Kanunun 26. maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanuna eklenen geçici 2. madde uyarınca kesin nitelikte olup temyizleri mümkün olmadığından, sanığın temyiz isteminin CMUK'un 317. maddesi gereğince ayrı ayrı REDDİNE,
2) Sanık hakkında mağdur ...'ı kasten yaralama suçu ile mağdurlar ... ve ... ile müşteki ...'i tehdit suçu nedeniyle verilen mahkumiyet hükümlerinin yapılan temyiz incelemesinde:
Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 E. - 2015/85 K., sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı hükümler iptal edilmiş ise de, bu husus infaz aşamasında dikkate alınabileceğinden bozma nedeni yapılmamıştır.
Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre sanığın temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 07.03.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
HÜKÜM: Sanığın mahkumiyetlerine dair
Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;
Gereği görüşülüp düşünüldü;
1) Sanık hakkında müşteki ...'e yönelik hakaret ve basit kasten yaralamaya teşebbüs suçları nedeniyle verilen mahkumiyet hükümlerinin yapılan temyiz incelemesinde:
Sanık hakkında tayin olunan cezaların, karar tarihindeki miktar ve türü itibariyle hükümlerin, 14.04.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6217 sayılı Kanunun 26. maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanuna eklenen geçici 2. madde uyarınca kesin nitelikte olup temyizleri mümkün olmadığından, sanığın temyiz isteminin CMUK'un 317. maddesi gereğince ayrı ayrı REDDİNE,
2) Sanık hakkında mağdur ...'ı kasten yaralama suçu ile mağdurlar ... ve ... ile müşteki ...'i tehdit suçu nedeniyle verilen mahkumiyet hükümlerinin yapılan temyiz incelemesinde:
Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 E. - 2015/85 K., sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı hükümler iptal edilmiş ise de, bu husus infaz aşamasında dikkate alınabileceğinden bozma nedeni yapılmamıştır.
Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre sanığın temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 07.03.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.