Yargıtay3. Ceza DairesiCeza Hukuku
Yargıtay 3. Ceza Dairesi E.2016/4230 K.2016/19182
Özet: Uyuşmazlık konusu: Mağdurun şikayetten vazgeçmesi ve sanığın cezai sorumluluğu ile ilgili temyiz talepleri; Mahkemenin sonucu: Mahkumiyet kararı bozulmuş, 10/11/2016’da oybirliğiyle karar verildi.
MAHKEMESİ: Asliye Ceza Mahkemesi
HÜKÜM: Hükmün açıklanması suretiyle mahkumiyet
Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;
Gereği görüşülüp düşünüldü;
1) Mağdurun temyiz talebinin incelenmesinde;
Mağdurun 29/04/2014 tarihli dilekçe ile şikayetten vazgeçtiğini beyan ettiği ve davaya katılan sıfatı almadığına göre, katılan sıfatı bulunmayan mağdurun, CMK'nin 242/1 ve 260/1 maddeleri gereğince hükmü temyiz yetkisi bulunmadığından temyiz isteminin CMUK'un 317. maddesi uyarınca istem gibi REDDİNE,
2) Sanığın temyiz talebinin incelenmesinde;
Yerinde görülmeyen diğer itirazların reddine ancak;
a) Hükmün gerekçesinde sanık hakkında'' duruşmadaki iyi halinin lehine taktiri indirim sebebi olarak kabulü gerektiği kanaatine varılarak eylemine uyan 5237 sayılı TCK'ni 86/1, 86/3-a ve 62/1-2 maddeleri gereğince cezalandırılmasına'' karar verilmiş olmakla; hüküm fıkrasında ''sanığın pişmanlık göstermemesi nedeniyle sanık hakkında TCK'nin 62. maddesinin uygulanmasına yer olmadığına" karar verilerek çelişki oluşturulması;
b) Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 esas- 2015/85 karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı hükümlerin iptal edilmesi nedeniyle 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesinde belirilen hak yoksunlukları yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,
Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerden 6723 sayılı kanun'un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 10/11/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
HÜKÜM: Hükmün açıklanması suretiyle mahkumiyet
Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;
Gereği görüşülüp düşünüldü;
1) Mağdurun temyiz talebinin incelenmesinde;
Mağdurun 29/04/2014 tarihli dilekçe ile şikayetten vazgeçtiğini beyan ettiği ve davaya katılan sıfatı almadığına göre, katılan sıfatı bulunmayan mağdurun, CMK'nin 242/1 ve 260/1 maddeleri gereğince hükmü temyiz yetkisi bulunmadığından temyiz isteminin CMUK'un 317. maddesi uyarınca istem gibi REDDİNE,
2) Sanığın temyiz talebinin incelenmesinde;
Yerinde görülmeyen diğer itirazların reddine ancak;
a) Hükmün gerekçesinde sanık hakkında'' duruşmadaki iyi halinin lehine taktiri indirim sebebi olarak kabulü gerektiği kanaatine varılarak eylemine uyan 5237 sayılı TCK'ni 86/1, 86/3-a ve 62/1-2 maddeleri gereğince cezalandırılmasına'' karar verilmiş olmakla; hüküm fıkrasında ''sanığın pişmanlık göstermemesi nedeniyle sanık hakkında TCK'nin 62. maddesinin uygulanmasına yer olmadığına" karar verilerek çelişki oluşturulması;
b) Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 esas- 2015/85 karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı hükümlerin iptal edilmesi nedeniyle 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesinde belirilen hak yoksunlukları yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,
Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerden 6723 sayılı kanun'un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 10/11/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.