Yargıtay 3. Ceza Dairesi Ceza Hukuku
Yargıtay 3. Ceza Dairesi E.2016/3515 K.2016/18705
Özet: Şahbaz’ın temyiz kararının, 07.04.2015 tarihli usulsüz tebligat, 23.06.2015 tarihli kapıya yapıştırılamayan tebligat ve Anayasa Mahkemesi kararına rağmen mahkumiyetin kabul edilerek 02.11.2016’da oybirliğiyle kesinleşmesi.
MAHKEMESİ: Asliye Ceza Mahkemesi
HÜKÜM: Mahkumiyet
Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;
Gereği görüşülüp düşünüldü;
Sanığın yokluğunda verilen kararın, dosyada bilinen son adresi yerine doğrudan mernis adresine çıkartılması nedeniyle 07.04.2015 tarihinde yapılan ilk tebligatın usulsüz olduğu; ardından dosyada bilinen son adresine çıkartılan tebligatın ise iade edildiği; son olarak sanığın güncel mernis adresine çıkartılan ve 23.06.2015 tarihinde tebliğ edilen tebligatın ise, Tebligat Kanunu'nun 21/2. maddesi gereğince ihbarnamenin gösterilen adresteki binanın kapısına yapıştırılmaması nedeniyle usulüne uygun olmadığı anlaşılmakla; sanığın öğrenme üzerine temyiz isteminin süresinde olduğu kabul edildiğinden, tebliğnamedeki görüşe iştirak edilmeyerek, temyiz isteminin reddine dair ek karar kaldırılarak yapılan incelemede;
Anayasa Mahkemesi'nin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas - 2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı ibareler iptal edilmiş ise de; bu husus infaz aşamasında dikkate alınabileceğinden bozma nedeni yapılmamıştır.
Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 02.11.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
HÜKÜM: Mahkumiyet
Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;
Gereği görüşülüp düşünüldü;
Sanığın yokluğunda verilen kararın, dosyada bilinen son adresi yerine doğrudan mernis adresine çıkartılması nedeniyle 07.04.2015 tarihinde yapılan ilk tebligatın usulsüz olduğu; ardından dosyada bilinen son adresine çıkartılan tebligatın ise iade edildiği; son olarak sanığın güncel mernis adresine çıkartılan ve 23.06.2015 tarihinde tebliğ edilen tebligatın ise, Tebligat Kanunu'nun 21/2. maddesi gereğince ihbarnamenin gösterilen adresteki binanın kapısına yapıştırılmaması nedeniyle usulüne uygun olmadığı anlaşılmakla; sanığın öğrenme üzerine temyiz isteminin süresinde olduğu kabul edildiğinden, tebliğnamedeki görüşe iştirak edilmeyerek, temyiz isteminin reddine dair ek karar kaldırılarak yapılan incelemede;
Anayasa Mahkemesi'nin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas - 2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı ibareler iptal edilmiş ise de; bu husus infaz aşamasında dikkate alınabileceğinden bozma nedeni yapılmamıştır.
Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 02.11.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.