Yargıtay3. Ceza DairesiCeza Hukuku
Yargıtay 3. Ceza Dairesi E.2016/248 K.2016/4194
Özet: (1) Uyuşmazlık, sanığın bir hastanede yaşanan kavga sırasında bıçak kullanarak kendini savunduğu ve bu eylemin haksız tahrik kapsamında değerlendirilip ceza alıp almaması konusundaki itirazıdır. (2) Mahkeme, sanığın haksız tahrik hükümleri uyarınca suçlu bulunmadığını belirterek mahkumiyet kararı bozmuş ve kararını iptal etmiştir.
MAHKEMESİ: Asliye Ceza Mahkemesi
HÜKÜM: Mahkumiyet
Bozma üzerine, mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;
Gereği görüşülüp düşünüldü;
Yerinde görülmeyen diğer itirazların reddine, ancak;
1) Tarafların olayın başlangıcına ilişkin karşı tarafı suçladığı, sanığın mağdurun önce kendisinden sigara istediğini, almayınca kendisine küfretmesi ve sopayla saldırması üzerine bıçağı çıkararak salladığını ileri sürdüğü, iddianamedeki diğer şahısların mağdur gibi hastanede çalışan olup, olay sırasında sanığa saldırdıklarından ötürü engellemek isteyen görevlilere direnme suçunu işleyip ceza aldıkları, hatta ... hakkında sanığı yaralamaktan ceza hükmü verildiği, sanığın babası olan tanık ...'in oğlu ile diğerlerinin kavga ettiğini, diğer kişilerin sopayla vurmasına karşı sanığın bıçakla kendini korumaya çalıştığını söylediği, tanıklar ... ile ...'ın da aynı şekilde beyanda bulundukları, sanığın aksi ispatlanamayan savunması ile tanıklar... ve ...'ın beyanlarına itibar edilmeyerek, hastanede temizlik şirketinin görevlisi olup ziyaretçilerin hastaneye giriş çıkışlarına karışma yetkisi bulunmayan mağdur ve aynı hastanede çalışan diğer şahısların beyanlarına üstünlük tanınarak yanlış değerlendirme ile haksız tahrik hükümleri uygulanmadığı sonucuna varılarak, kimin başlattığı kesin olarak belirlenemeyen tartışma ve devamındaki kavgada sanık lehine TCK'nin 29. maddesince haksız tahrik hükümlerinin uygulanmasının gerekmesi,
Kabule göre de;
2) Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 esas - 2015/85 sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı hükümlerin iptal edilmesi nedeniyle 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesinde belirilen hak yoksunlukları yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,
Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 23.02.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
HÜKÜM: Mahkumiyet
Bozma üzerine, mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;
Gereği görüşülüp düşünüldü;
Yerinde görülmeyen diğer itirazların reddine, ancak;
1) Tarafların olayın başlangıcına ilişkin karşı tarafı suçladığı, sanığın mağdurun önce kendisinden sigara istediğini, almayınca kendisine küfretmesi ve sopayla saldırması üzerine bıçağı çıkararak salladığını ileri sürdüğü, iddianamedeki diğer şahısların mağdur gibi hastanede çalışan olup, olay sırasında sanığa saldırdıklarından ötürü engellemek isteyen görevlilere direnme suçunu işleyip ceza aldıkları, hatta ... hakkında sanığı yaralamaktan ceza hükmü verildiği, sanığın babası olan tanık ...'in oğlu ile diğerlerinin kavga ettiğini, diğer kişilerin sopayla vurmasına karşı sanığın bıçakla kendini korumaya çalıştığını söylediği, tanıklar ... ile ...'ın da aynı şekilde beyanda bulundukları, sanığın aksi ispatlanamayan savunması ile tanıklar... ve ...'ın beyanlarına itibar edilmeyerek, hastanede temizlik şirketinin görevlisi olup ziyaretçilerin hastaneye giriş çıkışlarına karışma yetkisi bulunmayan mağdur ve aynı hastanede çalışan diğer şahısların beyanlarına üstünlük tanınarak yanlış değerlendirme ile haksız tahrik hükümleri uygulanmadığı sonucuna varılarak, kimin başlattığı kesin olarak belirlenemeyen tartışma ve devamındaki kavgada sanık lehine TCK'nin 29. maddesince haksız tahrik hükümlerinin uygulanmasının gerekmesi,
Kabule göre de;
2) Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 esas - 2015/85 sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı hükümlerin iptal edilmesi nedeniyle 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesinde belirilen hak yoksunlukları yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,
Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 23.02.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.