Yargıtay 3. Ceza Dairesi Ceza Hukuku
Yargıtay 3. Ceza Dairesi E.2016/17049 K.2017/14143
Özet: Uyuşmazlık, 2016/17049 E. ve 2017/14143 K. dosyalarındaki hakaret ve yaralama suçlarından hüküm giyen sanıkların temyiz talepleridir. Mahkeme, verilen mahkumiyet hükümlerinin ceza kanununa göre temyiz edilemez olduğunu belirterek temyiz taleplerini reddetti ve kararın bozulmasına izin verdi.
İNCELENEN KARARIN;
MAHKEMESİ: Yalova 1. Asliye Ceza Mahkemesi
HÜKÜM: Mahkumiyet Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak; Gereği görüşülüp düşünüldü; 1) Sanık hakkında hakaret suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde; Tayin edilen cezanın tür ve miktarına göre; 6217 sayılı Kanunun 26. maddesi ile yapılan değişiklik ile 5320 sayılı Kanuna eklenen ek geçici 2. maddesi ile “..hapis cezasından çevrilenler hariç olmak üzere, sonuç olarak belirlenen 3.000 TL. (dahil) ve altındaki adli para cezalarına ilişkin mahkumiyet hükümleri kesindir." hükmü gereğince, sanığa verilen cezanın türü ve miktarı itibariyle hükmün temyiz edilemez olduğu anlaşıldığından, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ve CMUK'un 317. maddesi uyarınca, temyiz talebinin isteme uygun olarak REDDİNE, 2) Sanık hakkında Engin ve Kerem’i yaralama eyleminden kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde; a) İlk haksız hareketin kimden geldiğinin belirlenemediği ve sanığın da yaralandığı olayda; Yargıtay CGK’nin Dairemizce de benimsenen 22.10.2002 tarih, 2002/4-238 esas ve 2002/367 sayılı kararında açıklandığı üzere, sanık hakkında TCK'nin 29. maddesinde düzenlenen haksız tahrik hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılmaması, b) Adli sicil kaydı bulunmayan, sanığın bir daha suç işlemeyeceğine dair kanaat belirtilmemesine rağmen, 5728 sayılı Yasanın 562. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK’nin 231/5-14. maddesinin uygulanmasına engel olan hususlardan hangisinin mevcut olduğu gösterilmeden ve anılan maddenin uygulama olanağının bulunup bulunmadığı tartışılmadan, sanık hakkında yetersiz gerekçe ile CMK’nin 231. maddenin uygulanmasına yer olmadığına karar verilmesi, c) 28/06/2014 tarihinde Resmi Gazete'de yayınlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun’un 81. maddesi ile 5275 sayılı Kanun’un 106/3. maddesinde; “Hükümlü, tebliğ olunan ödeme emri üzerine belli süre içinde adli para cezasını ödemezse, Cumhuriyet savcısının kararı ile ödenmeyen kısma karşılık gelen gün miktarı hapis cezasına çevrilerek, hükümlünün iki saat çalışması karşılığı bir gün olmak üzere kamuya yararlı bir işte çalıştırılmasına karar verilir. Günlük çalışma süresi, en az iki saat ve en fazla sekiz saat olacak şekilde denetimli serbestlik müdürlüğünce belirlenir. Hükümlünün hakkında hazırlanan programa ve denetimli serbestlik görevlilerinin bu kapsamdaki uyarı ve önerilerine uymaması hâlinde, çalıştığı günler hapis cezasından mahsup edilerek kalan kısmın tamamı açık ceza infaz kurumunda yerine getirilir.” şeklindeki düzenlemeye aykırı olarak, hükümde infaz yetkisini kısıtlayacak şekilde verilen adli para cezasının ödememesi durumunda hapse çevrileceğine karar verilmesi, d) Sanık hakkında hükmolunan gün para cezası taksitlendirilirken uygulanan yasa maddesinin gösterilmemesi suretiyle CMK’nin 232/6. maddesine aykırı davranılması, Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 06.11.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
MAHKEMESİ: Yalova 1. Asliye Ceza Mahkemesi
HÜKÜM: Mahkumiyet Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak; Gereği görüşülüp düşünüldü; 1) Sanık hakkında hakaret suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde; Tayin edilen cezanın tür ve miktarına göre; 6217 sayılı Kanunun 26. maddesi ile yapılan değişiklik ile 5320 sayılı Kanuna eklenen ek geçici 2. maddesi ile “..hapis cezasından çevrilenler hariç olmak üzere, sonuç olarak belirlenen 3.000 TL. (dahil) ve altındaki adli para cezalarına ilişkin mahkumiyet hükümleri kesindir." hükmü gereğince, sanığa verilen cezanın türü ve miktarı itibariyle hükmün temyiz edilemez olduğu anlaşıldığından, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ve CMUK'un 317. maddesi uyarınca, temyiz talebinin isteme uygun olarak REDDİNE, 2) Sanık hakkında Engin ve Kerem’i yaralama eyleminden kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde; a) İlk haksız hareketin kimden geldiğinin belirlenemediği ve sanığın da yaralandığı olayda; Yargıtay CGK’nin Dairemizce de benimsenen 22.10.2002 tarih, 2002/4-238 esas ve 2002/367 sayılı kararında açıklandığı üzere, sanık hakkında TCK'nin 29. maddesinde düzenlenen haksız tahrik hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılmaması, b) Adli sicil kaydı bulunmayan, sanığın bir daha suç işlemeyeceğine dair kanaat belirtilmemesine rağmen, 5728 sayılı Yasanın 562. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK’nin 231/5-14. maddesinin uygulanmasına engel olan hususlardan hangisinin mevcut olduğu gösterilmeden ve anılan maddenin uygulama olanağının bulunup bulunmadığı tartışılmadan, sanık hakkında yetersiz gerekçe ile CMK’nin 231. maddenin uygulanmasına yer olmadığına karar verilmesi, c) 28/06/2014 tarihinde Resmi Gazete'de yayınlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun’un 81. maddesi ile 5275 sayılı Kanun’un 106/3. maddesinde; “Hükümlü, tebliğ olunan ödeme emri üzerine belli süre içinde adli para cezasını ödemezse, Cumhuriyet savcısının kararı ile ödenmeyen kısma karşılık gelen gün miktarı hapis cezasına çevrilerek, hükümlünün iki saat çalışması karşılığı bir gün olmak üzere kamuya yararlı bir işte çalıştırılmasına karar verilir. Günlük çalışma süresi, en az iki saat ve en fazla sekiz saat olacak şekilde denetimli serbestlik müdürlüğünce belirlenir. Hükümlünün hakkında hazırlanan programa ve denetimli serbestlik görevlilerinin bu kapsamdaki uyarı ve önerilerine uymaması hâlinde, çalıştığı günler hapis cezasından mahsup edilerek kalan kısmın tamamı açık ceza infaz kurumunda yerine getirilir.” şeklindeki düzenlemeye aykırı olarak, hükümde infaz yetkisini kısıtlayacak şekilde verilen adli para cezasının ödememesi durumunda hapse çevrileceğine karar verilmesi, d) Sanık hakkında hükmolunan gün para cezası taksitlendirilirken uygulanan yasa maddesinin gösterilmemesi suretiyle CMK’nin 232/6. maddesine aykırı davranılması, Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 06.11.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.