Yargıtay 3. Ceza Dairesi Ceza Hukuku
Yargıtay 3. Ceza Dairesi E.2016/15949 K.2017/8171
Özet: Asliye Ceza Mahkemesi, 15.04.2016 tarihli ek kararın reddine karara, 5271 sayılı CMK 223/2‑d maddesine göre beraat kararı verilmesi gerektiğini kabul etti ve ceza verilmesine yer olmadığına karar vererek hükümlerin 07/06/2017’de oybirliğiyle onaylandığına hükmetti.
MAHKEMESİ: Asliye Ceza Mahkemesi
HÜKÜMLER: Ceza verilmesine yer olmadığına dair
Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;
Gereği görüşülüp düşünüldü;
Katılan hakkında sanık sıfatı ile kasten yaralama ve mala zarar verme suçundan verilen mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz istemlerinin 15.04.2016 tarihli ek karar ile reddine karar verilerek usulüne uygun olarak tebliğ edilmesine karşın ek karara yönelik bir temyizin bulunmadığı anlaşılmakla bu hükümler temyiz incelemesi kapsamı dışında bırakılmıştır.
Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;
Sanıkların eyleminin meşru müdafaa kapsamında kaldığının kabul edilmesi halinde 5271 sayılı CMK'nin 223/2-d maddesi gereğince beraat kararı verilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmesi,
Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebeple 6723 sayılı Kanunun 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden 1412 sayılı CMUK'un 322. maddesi gereğince hüküm fıkrasının (D) bendinden “CMK 223/3-b maddeleri uyarınca sanıklara ayrı ayrı ceza verilmesine yer olmadığına" ibaresi çıkarılarak yerine "sanıkların 5271 sayılı CMK'nin 223/2-d maddesine göre beraatine" ibaresinin eklenmesi ve sair kısımların aynen bırakılması suretiyle hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 07/06/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
HÜKÜMLER: Ceza verilmesine yer olmadığına dair
Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;
Gereği görüşülüp düşünüldü;
Katılan hakkında sanık sıfatı ile kasten yaralama ve mala zarar verme suçundan verilen mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz istemlerinin 15.04.2016 tarihli ek karar ile reddine karar verilerek usulüne uygun olarak tebliğ edilmesine karşın ek karara yönelik bir temyizin bulunmadığı anlaşılmakla bu hükümler temyiz incelemesi kapsamı dışında bırakılmıştır.
Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;
Sanıkların eyleminin meşru müdafaa kapsamında kaldığının kabul edilmesi halinde 5271 sayılı CMK'nin 223/2-d maddesi gereğince beraat kararı verilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmesi,
Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebeple 6723 sayılı Kanunun 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden 1412 sayılı CMUK'un 322. maddesi gereğince hüküm fıkrasının (D) bendinden “CMK 223/3-b maddeleri uyarınca sanıklara ayrı ayrı ceza verilmesine yer olmadığına" ibaresi çıkarılarak yerine "sanıkların 5271 sayılı CMK'nin 223/2-d maddesine göre beraatine" ibaresinin eklenmesi ve sair kısımların aynen bırakılması suretiyle hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 07/06/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.