Yargıtay 3. Ceza Dairesi Ceza Hukuku
Yargıtay 3. Ceza Dairesi E.2016/15679 K.2017/10574
Özet: Uyuşmazlık, sanığın mahkumiyetine ilişkin temyiz dilekçesinde savunma hakları ve ceza artışı yönetmeliği ihlallerinin iddia edilmesidir; Asliye Ceza Mahkemesi, sanının mahkumiyetine karar verirken hukuk kurallarına uymamış ve hata yapılmış gerekçesiyle temyiz kararını bozarak yeni bir karar vermeye karar vermiştir.
MAHKEMESİ: Asliye Ceza Mahkemesi
HÜKÜM: Sanığın mahkumiyetine dair
Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;
Gereği görüşülüp düşünüldü;
Sanığın 27/10/2014 tarihli temyiz dilekçesinin içeriğine göre vaki temyiz isteminin hakkındaki mahkumiyet hükmüne hasredildiği belirlenerek yapılan incelemede;
a) Uyap sisteminden yapılan sorgulamada hüküm tarihinde başka suçtan Sincan Ceza İnfaz Kurumunda hükümlü olduğu anlaşılan, duruşmalardan bağışık tutulma yönünde istemi bulunmayan sanığın duruşmalara getirtilmesi ya da Segbis ortamında duruşmaya katılması sağlanmadan, 5271 sayılı CMK'nin 193 ve 196. maddelerine aykırı davranılmak suretiyle yokluğunda mahkumiyetine karar verilmesi suretiyle sanığın savunma hakkının kısıtlanması,
b) Sanığın cezasının 5237 sayılı TCK'nin 86/3-e maddesi uyarınca artırım yapılan paragrafında artırım oranının (½) olarak gösterilmesi yerine (1/6) olarak gösterilmesi suretiyle maddi hata yapılması,
c) Sanığa TCK'nin 86/1 ve 86/3-e maddesi uygulanarak verilen 1 yıl 6 ay hapis cezasının TCK'nin uyarınca 87/1-c maddesi gereğince bir kat artırılması ile 2 yıl 12 ay hapis cezasına çıkartılması gerekirken, artırım sonucu gösterilmeksizin sanığın doğrudan 5 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmesi,
d) Sanığa iddianamede yer almayan TCK'nin 86/1. maddesi uyarınca ek savunma hakkı tanınmadan hüküm kurulması,
e) Anayasa Mahkemesi'nin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas - 2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı hükümlerin iptal edilmesi nedeniyle, hak yoksunlukları yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması, Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerle, 6723 sayılı Yasanın 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 12.09.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
HÜKÜM: Sanığın mahkumiyetine dair
Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;
Gereği görüşülüp düşünüldü;
Sanığın 27/10/2014 tarihli temyiz dilekçesinin içeriğine göre vaki temyiz isteminin hakkındaki mahkumiyet hükmüne hasredildiği belirlenerek yapılan incelemede;
a) Uyap sisteminden yapılan sorgulamada hüküm tarihinde başka suçtan Sincan Ceza İnfaz Kurumunda hükümlü olduğu anlaşılan, duruşmalardan bağışık tutulma yönünde istemi bulunmayan sanığın duruşmalara getirtilmesi ya da Segbis ortamında duruşmaya katılması sağlanmadan, 5271 sayılı CMK'nin 193 ve 196. maddelerine aykırı davranılmak suretiyle yokluğunda mahkumiyetine karar verilmesi suretiyle sanığın savunma hakkının kısıtlanması,
b) Sanığın cezasının 5237 sayılı TCK'nin 86/3-e maddesi uyarınca artırım yapılan paragrafında artırım oranının (½) olarak gösterilmesi yerine (1/6) olarak gösterilmesi suretiyle maddi hata yapılması,
c) Sanığa TCK'nin 86/1 ve 86/3-e maddesi uygulanarak verilen 1 yıl 6 ay hapis cezasının TCK'nin uyarınca 87/1-c maddesi gereğince bir kat artırılması ile 2 yıl 12 ay hapis cezasına çıkartılması gerekirken, artırım sonucu gösterilmeksizin sanığın doğrudan 5 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmesi,
d) Sanığa iddianamede yer almayan TCK'nin 86/1. maddesi uyarınca ek savunma hakkı tanınmadan hüküm kurulması,
e) Anayasa Mahkemesi'nin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas - 2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı hükümlerin iptal edilmesi nedeniyle, hak yoksunlukları yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması, Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerle, 6723 sayılı Yasanın 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 12.09.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.