Yargıtay 3. Ceza Dairesi Ceza Hukuku
Yargıtay 3. Ceza Dairesi E.2015/392 K.2015/1837
Özet: Çalışma mahkemesinin 2011’de yürürlüğe giren 6217 sayılı Kanun ve 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun geçici 2. maddesi uyarınca ilgili adli para cezasını belirlemesi üzerine, 18.11.2014 tarihli ek kararın temyiz itirazlarının reddiyle birlikte 21.01.2015’te oybirliğiyle onaylanması sonucunda sanığın temyiz hakkının reddine karar verildi.
MAHKEMESİ: Asliye Ceza Mahkemesi
HÜKÜM: Temyiz isteminin reddine
Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;
Gereği görüşülüp düşünüldü;
Hükmolunan adli para cezasının 14.04.2011 tarihinde yürürlüğe giren 31.03.2011 tarih ve 6217 sayılı Kanunun 26. maddesiyle 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkındaki Kanuna eklenen geçici 2. maddesi uyarınca kesin nitelikte olduğundan bahisle reddine ilişkin kararda usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmadığından, sanığın temyiz itirazlarının reddi ile red'de ilişkin 18.11.2014 tarih ve 2014/442 Esas- 2014/247 sayılı Ek Kararın istem gibi ONANMASINA, 21.01.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
HÜKÜM: Temyiz isteminin reddine
Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;
Gereği görüşülüp düşünüldü;
Hükmolunan adli para cezasının 14.04.2011 tarihinde yürürlüğe giren 31.03.2011 tarih ve 6217 sayılı Kanunun 26. maddesiyle 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkındaki Kanuna eklenen geçici 2. maddesi uyarınca kesin nitelikte olduğundan bahisle reddine ilişkin kararda usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmadığından, sanığın temyiz itirazlarının reddi ile red'de ilişkin 18.11.2014 tarih ve 2014/442 Esas- 2014/247 sayılı Ek Kararın istem gibi ONANMASINA, 21.01.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.