Yargıtay 3. Ceza Dairesi Ceza Hukuku
Yargıtay 3. Ceza Dairesi E.2015/26508 K.2016/6032
Özet: Uyuşmazlık, 8 yaşındaki mağdurun zorunlu vekilinin temyiz dilekçesinin kabul edilip edilmediği ve sanığın basit yaralama suçundan beraat kararının geçerliliğidir; mahkeme, vekilin katılma isteğini yasal olarak tanıyarak temyize hakkı bulunduğunu belirtti. Sonuç olarak, mahkeme 08.03.2016’da oybirliğiyle karar vererek mağdur vekilinin temyiz itirazlarını kabul etti ve beraat kararı bozuldu.
MAHKEMESİ: Asliye Ceza Mahkemesi
HÜKÜM: Beraat Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak; Gereği görüşülüp düşünüldü; Suç tarihinde 8 yaşında olan mağdura atanan zorunlu vekilin, sanığın cezalandırılmasını talep etmesine rağmen davaya katılma isteğine ilişkin beyanının bulunmadığı ve yargılama sırasında bu konuda herhangi bir karar verilmediği ancak; süresinde temyiz dilekçesi verip kararı temyiz ederek katılma iradesini gösteren mağdur vekilinin 5271 sayılı CMK'nin 260/1. ve 237/2. maddeleri uyarınca hükmü temyize hakkı bulunduğu anlaşılmakla; mağdur vekilinin katılan vekili olarak kabulüne karar verilerek yapılan incelemede, 1) Sanık hakkında katılana karşı 2014 yılı Eylül ayı içerisinde işlediği iddia edilen silahla basit yaralama suçundan kurulan beraat hükmüne yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde; Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün isteme aykırı olarak ONANMASINA, 2) Sanık hakkında katılana karşı 27.09.2014 tarihinde işlediği iddia edilen basit yaralama suçundan kurulan beraat hükmüne yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde; Katılanın ve sanığın olayın hemen ardından kollukta alınan beyanları ve tüm dosya içeriğine göre, sanığın, suç tarihinde 8 yaşında olup beden veya ruh bakımından kendisini savunamayacak durumda bulunan katılana karşı üzerine atılı suçu işlediği gözetilmeden, sanığa 5237 sayılı TCK'nin 86/3-b maddesinin uygulanması ihtimaline binaen 5271 sayılı CMK'nin 226. maddesi gereğince ek savunma hakkı tanınarak, mahkumiyetine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde beraatine karar verilmesi, Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebepten 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 08.03.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
HÜKÜM: Beraat Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak; Gereği görüşülüp düşünüldü; Suç tarihinde 8 yaşında olan mağdura atanan zorunlu vekilin, sanığın cezalandırılmasını talep etmesine rağmen davaya katılma isteğine ilişkin beyanının bulunmadığı ve yargılama sırasında bu konuda herhangi bir karar verilmediği ancak; süresinde temyiz dilekçesi verip kararı temyiz ederek katılma iradesini gösteren mağdur vekilinin 5271 sayılı CMK'nin 260/1. ve 237/2. maddeleri uyarınca hükmü temyize hakkı bulunduğu anlaşılmakla; mağdur vekilinin katılan vekili olarak kabulüne karar verilerek yapılan incelemede, 1) Sanık hakkında katılana karşı 2014 yılı Eylül ayı içerisinde işlediği iddia edilen silahla basit yaralama suçundan kurulan beraat hükmüne yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde; Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün isteme aykırı olarak ONANMASINA, 2) Sanık hakkında katılana karşı 27.09.2014 tarihinde işlediği iddia edilen basit yaralama suçundan kurulan beraat hükmüne yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde; Katılanın ve sanığın olayın hemen ardından kollukta alınan beyanları ve tüm dosya içeriğine göre, sanığın, suç tarihinde 8 yaşında olup beden veya ruh bakımından kendisini savunamayacak durumda bulunan katılana karşı üzerine atılı suçu işlediği gözetilmeden, sanığa 5237 sayılı TCK'nin 86/3-b maddesinin uygulanması ihtimaline binaen 5271 sayılı CMK'nin 226. maddesi gereğince ek savunma hakkı tanınarak, mahkumiyetine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde beraatine karar verilmesi, Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebepten 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 08.03.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.