Yargıtay 3. Ceza Dairesi Ceza Hukuku
Yargıtay 3. Ceza Dairesi E.2015/22337 K.2016/3712
Özet: Uyuşmazlık konusu, sanığın yaralama suçundan verilen beraat hükmüne yönelik temyiz itirazlarıdır. Mahkeme, mağdurun vazgeçmesi nedeniyle ilk temyizi reddetti ve ikinci temyizi bozarak kararın iptalini onayladı.
MAHKEMESİ: Asliye Ceza Mahkemesi
HÜKÜM: Beraat, mahkumiyet
Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;
Gereği görüşülüp düşünüldü;
1) Sanık ... hakkında yaralama suçundan verilen beraat hükmüne yönelik yapılan temyiz itirazlarının incelenmesinde;
Mağdurun 05.06.2014 tarihli duruşmada sanık hakkındaki şikayetinden vazgeçtiğini ve davaya katılmayacağını bildirdiği görülmekle usulüne uygun davaya katılmayan mağdurun, sanık hakkındaki hükmü temyize hak ve yetkisi bulunmadığından temyiz isteminin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK’un 317. maddesi uyarınca isteme uygun olarak REDDİNE,
2) Sanık ... hakkında yaralama suçundan verilen hükme yönelik yapılan temyiz itirazlarının incelenmesinde;
Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;
a) Sanıkla mağdur arasında apartman yönetim toplantısında çıkan tartışmada sanığın, mağdur ...'in kendisine sandalye ile vurmaya çalıştığını savunması, soruşturma aşamasında tanıkların bu durumu doğrulamaları karşısında sanık lehine TCK'nin 29. maddesinde düzenlenen haksız tahrik hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının kararda tartışmasız bırakılması,
b) Anayasa Mahkemesi'nin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas - 2015/85 Karar sayılı Kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı hükümler iptal edilmesi nedeniyle sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,
Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca isteme uygun olarak BOZULMASINA, 17.02.2015 gününde oy birliğiyle karar verildi.
HÜKÜM: Beraat, mahkumiyet
Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;
Gereği görüşülüp düşünüldü;
1) Sanık ... hakkında yaralama suçundan verilen beraat hükmüne yönelik yapılan temyiz itirazlarının incelenmesinde;
Mağdurun 05.06.2014 tarihli duruşmada sanık hakkındaki şikayetinden vazgeçtiğini ve davaya katılmayacağını bildirdiği görülmekle usulüne uygun davaya katılmayan mağdurun, sanık hakkındaki hükmü temyize hak ve yetkisi bulunmadığından temyiz isteminin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK’un 317. maddesi uyarınca isteme uygun olarak REDDİNE,
2) Sanık ... hakkında yaralama suçundan verilen hükme yönelik yapılan temyiz itirazlarının incelenmesinde;
Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;
a) Sanıkla mağdur arasında apartman yönetim toplantısında çıkan tartışmada sanığın, mağdur ...'in kendisine sandalye ile vurmaya çalıştığını savunması, soruşturma aşamasında tanıkların bu durumu doğrulamaları karşısında sanık lehine TCK'nin 29. maddesinde düzenlenen haksız tahrik hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının kararda tartışmasız bırakılması,
b) Anayasa Mahkemesi'nin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas - 2015/85 Karar sayılı Kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı hükümler iptal edilmesi nedeniyle sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,
Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca isteme uygun olarak BOZULMASINA, 17.02.2015 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.