Yargıtay 3. Ceza Dairesi Ceza Hukuku
Yargıtay 3. Ceza Dairesi E.2014/1967 K.2014/28176
Özet: Asliye Ceza Mahkemesi 14.04.2011 tarihli 6217 sayılı kanunla belirlenen geçici 2. maddesine uygun olarak, sanıkların kasten yaralama ve tehdit suçlarından verilen mahkumiyet cezasını kabul edip temyiz isteklerini reddederek, 10/07/2014 gününde oy birliğiyle hükmün onaylanmasına karar verdi.
MAHKEMESİ: Asliye Ceza Mahkemesi
HÜKÜM: Mahkumiyet
Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;
Gereği görüşülüp düşünüldü;
1) Sanıklar hakkında mağdur ...'e karşı kasten yaralama ve sanık ... hakkında tehdit suçundan kurulan hükümlere yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;
Hükmolunan cezanın tür ve miktarına göre; hükmün 14.04.2011 tarihinde yürürlüğe giren 31.03.2011 tarihli 6217 sayılı Kanunun 26. maddesiyle 5320 sayılı Kanuna eklenen geçici 2. maddesi gereğince kesin nitelikte olup, temyizi mümkün bulunmadığından temyiz isteminin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK’un 317. maddesi uyarınca istem gibi REDDİNE,
2) Sanıklar hakkında mağdur ...'a karşı kasten yaralama ve sanık ... hakkında mağdur ...'a karşı kasten yaralama suçundan kurulan hükümlere yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde
Sanıklar hakkında 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesinin uygulanmaması, hak yoksunluğu kasten işlenen suçtan verilen hapis cezasının kanuni sonucu olup, infaz aşamasında değerlendirilebilmesi mümkün görüldüğünden bozma nedeni yapılmamıştır.
Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre sanıkların yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA, 10/07/2014 gününde oy birliğiyle karar verildi.
HÜKÜM: Mahkumiyet
Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;
Gereği görüşülüp düşünüldü;
1) Sanıklar hakkında mağdur ...'e karşı kasten yaralama ve sanık ... hakkında tehdit suçundan kurulan hükümlere yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;
Hükmolunan cezanın tür ve miktarına göre; hükmün 14.04.2011 tarihinde yürürlüğe giren 31.03.2011 tarihli 6217 sayılı Kanunun 26. maddesiyle 5320 sayılı Kanuna eklenen geçici 2. maddesi gereğince kesin nitelikte olup, temyizi mümkün bulunmadığından temyiz isteminin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK’un 317. maddesi uyarınca istem gibi REDDİNE,
2) Sanıklar hakkında mağdur ...'a karşı kasten yaralama ve sanık ... hakkında mağdur ...'a karşı kasten yaralama suçundan kurulan hükümlere yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde
Sanıklar hakkında 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesinin uygulanmaması, hak yoksunluğu kasten işlenen suçtan verilen hapis cezasının kanuni sonucu olup, infaz aşamasında değerlendirilebilmesi mümkün görüldüğünden bozma nedeni yapılmamıştır.
Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre sanıkların yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA, 10/07/2014 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.