Yargıtay 3. Ceza Dairesi Ceza Hukuku
Yargıtay 3. Ceza Dairesi E.2013/9755 K.2014/3307
Özet: Mahkeme, sanığın eşiyle tartışma sırasında eşi tarafından yapılan saldırıda şüpheli yararlanma haksız tahrik altında eylem gerçekleştirdiğini kabul ederek verilen cezanın Yargıtay 22.10.2002 kararına paralel olarak 29.01.2014 tarihinde oy birliğiyle bozılmasını başkârkarayetçi karar _ doğurur.
Tebliğname No: 3 - 2012/291689
MAHKEMESİ: Lüleburgaz 2. Sulh Ceza Mahkemesi
TARİHİ: 30/11/2010
NUMARASI: 2009/392 (E) ve 2010/682 (K)
Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;
Gereği görüşülüp düşünüldü;
Diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;
Sanığın olay günü eşi olan mağdur ile tartıştıklarını, bu sırada mağdurun kendisine birden saldırarak ilk haksız harekette bulunması üzerine aralarında arbede çıktığı şeklindeki aksi kanıtlanamayan savunma yapması, mağdurunda beyanında olay sırasında sanıkla tartıştıklarını kabul etmesi ayrıca Lüleburgaz Devlet Hastanesi tarafından düzenlenen rapora göre sanığında yaralandığının anlaşılmış olması karşısında; ayrıntıları Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 22.10.2002 gün ve E: 2002/4-238, K: 2002/367 sayılı kararında belirtildiği üzere, ilk haksız hareketin kimden kaynaklandığı belirlenemediğinde şüpheli kalan bu hâlden sanığın yararlandırılması suretiyle eşine karşı etkili eylemi haksız tahrik altında gerçekleştirdiği kabul edilmesi gerektiğine dair ceza daireleri içtihatları da nazara alınarak, sanık lehine TCK'nin 29. maddesinin haksız tahrik hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağı tartışılmadan yazılı şekilde karar verilmesi,
Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 29.01.2014 gününde oy birliğiyle karar verildi.
MAHKEMESİ: Lüleburgaz 2. Sulh Ceza Mahkemesi
TARİHİ: 30/11/2010
NUMARASI: 2009/392 (E) ve 2010/682 (K)
Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;
Gereği görüşülüp düşünüldü;
Diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;
Sanığın olay günü eşi olan mağdur ile tartıştıklarını, bu sırada mağdurun kendisine birden saldırarak ilk haksız harekette bulunması üzerine aralarında arbede çıktığı şeklindeki aksi kanıtlanamayan savunma yapması, mağdurunda beyanında olay sırasında sanıkla tartıştıklarını kabul etmesi ayrıca Lüleburgaz Devlet Hastanesi tarafından düzenlenen rapora göre sanığında yaralandığının anlaşılmış olması karşısında; ayrıntıları Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 22.10.2002 gün ve E: 2002/4-238, K: 2002/367 sayılı kararında belirtildiği üzere, ilk haksız hareketin kimden kaynaklandığı belirlenemediğinde şüpheli kalan bu hâlden sanığın yararlandırılması suretiyle eşine karşı etkili eylemi haksız tahrik altında gerçekleştirdiği kabul edilmesi gerektiğine dair ceza daireleri içtihatları da nazara alınarak, sanık lehine TCK'nin 29. maddesinin haksız tahrik hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağı tartışılmadan yazılı şekilde karar verilmesi,
Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 29.01.2014 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.