Yargıtay 3. Ceza Dairesi Ceza Hukuku
Yargıtay 3. Ceza Dairesi E.2013/30647 K.2014/20122
Özet: Asliye Ceza Mahkemesi, mahkumiyete dair hükmü inceleyerek 5237 sayılı TCK'ye göre kademe artışı uygulanmasını ve TCK 53/3 madde gereği velayet kararının eksikliği nedeniyle, CMUK 322. maddesi uyarınca, hüküm fıkrasının ilgili kısmını düzeltilmesine ve hükmün 21.05.2014 tarihli oybirliğiyle onamına karar vermiştir.
MAHKEMESİ: Asliye Ceza Mahkemesi
HÜKÜM: Mahkumiyete dair
Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;
Gereği görüşülüp düşünüldü;
Sanık hakkında 5237 sayılı TCKnun 86/1, 86/1-3-e maddesi uyarınca belirlenecek temel cezanın aynı Yasanın 87/1-d maddesi uyarınca bir kat artırılması suretiyle belirlenecek cezanın 5 yıldan az olması halinde, 87/1-son maddesi uyarınca 5 yıla çıkarılması gerekirken, yazılı şekilde doğrudan uygulama yapılması, sonuç cezaya etkisi olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır,
Yerinde görülmeyen sair itirazların reddine. Ancak;
Sanık hakkında, 5237 sayılı TCK’nin 53/3. maddesine göre TCK’nin 53/1-c maddesinde yer alan kendi alt soyu dışındaki kişiler için velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri ile ilgili bir karar verilmemesi,
Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden CMUK’un 322. maddesi gereğince, hüküm fıkrasının bu konu ile ilgili kısmının “5237 sayılı TCK’nin 53/1-a, b, c, d, e bentlerinde yazılı hakları kullanmaktan mahkum oldukları hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar, TCK’nin 53/1-c maddesinde yazılı velayet, vesayet ve kayyımlığa ait yetkileri kendi alt soyu üzerinde kullanmaktan TCK’nin 53/3 maddesi hükmü gereğince şartla tahliye tarihine kadar yoksun bırakılmasına” şeklinde düzeltilmesi ve sair kısımların aynen bırakılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 21.05.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
HÜKÜM: Mahkumiyete dair
Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;
Gereği görüşülüp düşünüldü;
Sanık hakkında 5237 sayılı TCKnun 86/1, 86/1-3-e maddesi uyarınca belirlenecek temel cezanın aynı Yasanın 87/1-d maddesi uyarınca bir kat artırılması suretiyle belirlenecek cezanın 5 yıldan az olması halinde, 87/1-son maddesi uyarınca 5 yıla çıkarılması gerekirken, yazılı şekilde doğrudan uygulama yapılması, sonuç cezaya etkisi olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır,
Yerinde görülmeyen sair itirazların reddine. Ancak;
Sanık hakkında, 5237 sayılı TCK’nin 53/3. maddesine göre TCK’nin 53/1-c maddesinde yer alan kendi alt soyu dışındaki kişiler için velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri ile ilgili bir karar verilmemesi,
Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden CMUK’un 322. maddesi gereğince, hüküm fıkrasının bu konu ile ilgili kısmının “5237 sayılı TCK’nin 53/1-a, b, c, d, e bentlerinde yazılı hakları kullanmaktan mahkum oldukları hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar, TCK’nin 53/1-c maddesinde yazılı velayet, vesayet ve kayyımlığa ait yetkileri kendi alt soyu üzerinde kullanmaktan TCK’nin 53/3 maddesi hükmü gereğince şartla tahliye tarihine kadar yoksun bırakılmasına” şeklinde düzeltilmesi ve sair kısımların aynen bırakılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 21.05.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.